به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز و به نقل از بیزینسلاین، ۱۷ شرکت سرمایهگذاری هندی جذب پول تازه در صندوقهای طلا را متوقف کردند. این صندوقها بهجای خرید مستقیم طلا، در صندوقهای قابل معامله طلا در بورس سرمایهگذاری میکنند. این شرکتها تصمیم خود را در آستانه فصل جشنها گرفتند؛ زمانی که تقاضای طلا در هند معمولاً به اوج میرسد. این خبر رابطه مستقیم تقاضای طلا، کسری تجاری و ارزش پول ملی را بهروشنی نشان میدهد.
صندوقهای بزرگی مانند اچدیافسی، آیسیآیسیآی پرودنشال، کوتک، دیاسپی و تاتا پذیرش سرمایهگذاری یکجا را از ۱۶ اکتبر ۲۰۲۶ (۲۴ مهر ۱۴۰۵) متوقف کردند. آنها ثبتنام جدید در طرحهای سرمایهگذاری دورهای ماهانه و انتقال پول از صندوقهای دیگر را هم نمیپذیرند. با این حال، اقساط دورهای سرمایهگذارانی که پیشتر ثبتنام کردهاند، همچنان ادامه دارد.
رشد ۴۹ درصدی ورودیها و فشار بر روپیه
دادهها نشان میدهد ورود پول به صندوقهای قابل معامله طلا در فصل منتهی به سپتامبر ۴۹ درصد رشد کرد. این رقم به حدود ۸۶ میلیارد روپیه، معادل نزدیک به ۸۹۰ میلیون دلار، رسید. دارایی این صندوقها نیز ۹ درصد افزایش یافت و به حدود ۱۹ میلیارد دلار رسید. این ارقام نشان میدهد هندیها پسانداز خود را با سرعت بیشتری به سمت طلا میبرند.
پریتویراج کوتاری، رئیس انجمن طلا و جواهر هند، میگوید طلا یکی از بزرگترین اقلام وارداتی این کشور است. به گفته او، روپیه در ۹ اکتبر ۲۰۲۶ (۱۷ مهر ۱۴۰۵) به حدود ۹۶٫۷ در برابر دلار رسید. با طلای حدود ۴٬۱۸۵ دلاری در هر اونس و تقاضای فصل جشنها، نهادهای ناظر میخواهند خروج دلار را کند کنند. به بیان ساده، هر واحد طلای وارداتی یعنی خروج ارز و فشار بیشتر بر پول ملی.
نقره گرانتر از ارزش واقعی
بسیاری از این صندوقها نیمی از دارایی را در صندوقهای طلا و نیم دیگر را در صندوقهای نقره سرمایهگذاری میکنند. اکشت گارگ، مدیر پژوهش شرکت چویس ولث، توضیح میدهد هر واحد صندوق نقره باید پشتوانه نقره فیزیکی در خزانه داشته باشد. وقتی نقره فیزیکی در بازار داخلی کمیاب شود، قیمت واحد صندوق سریعتر از خود فلز بالا میرود.
به گفته گارگ، اختلاف قیمت بازار صندوق با ارزش لحظهای داراییاش در اوایل سپتامبر حدود ۰٫۵ درصد بود. تا هفته دوم اکتبر، این اختلاف در چند صندوق به ۵ تا ۱۰ درصد رسید. یعنی سرمایهگذار تازهوارد، نقره را ۵ تا ۱۰ درصد بالاتر از ارزش منصفانه میخرید. گارگ این توقف را «تصمیمی امانتدارانه، نه نشانه کمبود نقدینگی» میداند.
سابقه محدودیت و راهحل بازیافت
صندوقهایی مانند اچدیافسی، اکسیس و تاتا در ژوئن ۲۰۲۶ نیز ورودیهای بزرگ به صندوق طلا را محدود کردند و بیشتر این محدودیتها را تا اوت برداشتند. آراو بافنا، مدیر شرکت آکویرا، راهحل پایدار را بازیافت طلا میداند. به گفته او، خانوارهای هندی حدود ۲۵٬۰۰۰ تن طلا دارند، اما بازیافت تنها ۱۶ درصد عرضه بازار را تأمین میکند. ورود فقط ۱ درصد از این ذخیره، حدود ۲۵۰ تن طلا به بازار میافزاید؛ یعنی نزدیک به یکسوم واردات ۱ سال.















نظرات کاربران