به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، قیمت هر بشکه نفت در آخرین روز کاری بازارهای جهانی، جمعه ۱۶ اکتبر (۲۴ مهر)، به ۱۰۹٫۸۶ دلار رسید. این رقم نسبت به روز قبل ۰٫۱۵ درصد رشد نشان می‌دهد. به زبان ساده، هر بشکه حدود ۱۶ سنت گران‌تر شد. این تغییر کوچک است، اما قیمت در سطحی قرار دارد که فاصله چندانی با مرز ۱۱۰ دلار ندارد.
اهمیت این عدد بیش‌تر در سطح قیمت است تا در درصد تغییر آن. نفت بالای ۱۰۰ دلار یعنی سوخت، حمل‌ونقل و تولید کالا در سراسر جهان گران‌تر تمام می‌شود. این هزینه معمولاً با تأخیر به قیمت کالاهای مصرفی می‌رسد. همین موضوع بر تصمیم بانک‌های مرکزی درباره نرخ بهره و در نهایت بر بازار طلا و ارز اثر می‌گذارد.
مرز ۱۱۰ دلار؛ کشمکش خریدار و فروشنده
در زبان بازار، رشد ۰٫۱۵ درصدی نوسانی نزدیک به خنثی است. یعنی نه خریداران توان عبور قاطع از ۱۱۰ دلار را نشان دادند و نه فروشندگان قیمت را به عقب راندند. عددهای گرد مانند ۱۱۰ دلار اغلب نقش «مقاومت» دارند. مقاومت سطحی است که فروشندگان در آن فعال‌تر می‌شوند و عبور از آن به فشار خرید بیش‌تری نیاز دارد.
مسیر بعدی قیمت به دو دسته عامل وابسته است. عامل نخست وضعیت عرضه جهانی است؛ یعنی میزان تولید کشورهای بزرگ صادرکننده و سطح ذخایر نفت. عامل دوم تحولات ژئوپلیتیکی است؛ یعنی رویدادهای سیاسی و منطقه‌ای در مناطق تولید و مسیرهای انتقال نفت. تا وقتی این دو عامل جهت روشنی پیدا نکنند، محتمل‌ترین سناریو ادامه نوسان در نزدیکی همین محدوده است.
نفت گران چه ربطی به طلا و دلار دارد؟
نفت گران معمولاً تورم جهانی را بالا نگه می‌دارد. در چنین شرایطی بانک‌های مرکزی برای کاهش نرخ بهره محتاط‌تر عمل می‌کنند. نرخ بهره بالا جذابیت دارایی‌های بدون سود مانند طلا را کم می‌کند. از سوی دیگر، طلا در دوره‌های تورمی ابزاری برای حفظ ارزش پول به شمار می‌رود و برآیند این دو نیرو در هر دوره متفاوت است.
برای کشورهای صادرکننده نفت، از جمله ایران، قیمت بالاتر به معنای درآمد ارزی بالقوه بیش‌تر است. با این حال، اثر آن بر بازار ارز داخلی به حجم صادرات واقعی و نحوه بازگشت این درآمد بستگی دارد. از این رو، عدد ۱۱۰ دلار به‌تنهایی مسیر قیمت دلار در بازار داخلی را مشخص نمی‌کند.
نظرات کاربران