دو خوانش از سیاست ارزی بانک مرکزی در شرایط تحریم

به گزارش بنکر ، این روزها بازارها تحت‌تاثیر ریسک‌های سیاسی و ژئوپلیتیک با موج‌های افزایشی انتظارات مواجه‌اند.

در چنین شرایطی، به نظر می‌رسد بانک مرکزی در مقام بازارساز ارزی، بیش از دفاع از یک محدوده قیمتی مشخص یا پایین نگه داشتن غیرهدفمند قیمت‌ها، بر مهار انتظارات تورمی متمرکز شده است.

بر این اساس، هدف اصلی مداخلات را می‌توان جلوگیری از ورود انتظارات افزایشی به چرخه‌ای خودتقویت‌شونده و ممانعت از تبدیل ناترازی‌های مقطعی به روندی پایدار در اقتصاد دانست. به زبان ساده، بازارساز نمی‌خواهد افزایش موقت قیمت‌ها به یک روند دائمی تبدیل شود.

دو خوانش از اثرگذاری مداخلات

در این میان، برخی فعالان بازار معتقدند با افزایش قیمت‌ها، توان اثرگذاری مداخلات بازارساز کاهش می‌یابد. اما سؤال اصلی اینجاست: آیا مداخله در سطوح قیمتی بالاتر بی‌اثر است؟

در مقابل، گروهی از کارشناسان بر این باورند که با توجه به افزایش تقاضا برای دارایی‌های امن، از جمله دلار و طلا، در شرایط محاصره تجاری، تشدید تحریم‌ها و تداوم ریسک‌های جنگ، مداخلات بازارساز در سطوح قیمتی بالاتر می‌تواند اثرگذاری بالاتری داشته باشد.

بر مبنای این دیدگاه، در شرایطی که انتظارات افزایشی به یکی از عوامل اصلی رشد قیمت‌ها تبدیل شده‌اند، مهار این انتظارات در اولویت سیاست‌گذاری بازارساز قرار دارد. و این سیاست حتی اگر به کاهش مستمر قیمت‌ها منجر نشود، باز هم توجیه اقتصادی دارد.

در شرایطی که ریسک‌های سیاسی و ژئوپلیتیک همچنان بر چشم‌انداز بازار سایه انداخته‌اند، تداوم اثرگذاری مداخلات به توان بازارساز برای مدیریت عرضه و مهار انتظارات وابسته است.

به عبارت دیگر، مداخله ارزی تنها با تزریق عرضه کارساز نیست. بازارساز باید هم‌زمان انتظارات افزایشی را مهار کند تا ناترازی‌های مقطعی به روندی پایدار در اقتصاد تبدیل نشوند.