به گزارش نبض بورس ، در ۱۵ مهر، حدود ۸ هزار و ۱۰۰ تن ورق گرم عرضه شد و تمام آن به فروش رسید. در معاملات ۲۲ مهر، عرضه به حدود ۱۴ هزار و ۵۰۰ تن افزایش یافت، اما حجم معاملات به حدود ۷ هزار و ۹۰۰ تن رسید. در نتیجه، حدود ۶ هزار و ۶۰۰ تن از عرضه بدون مشتری ماند؛ رقمی معادل ۴۶ درصد کل محصول عرضه‌شده. نسبت معاملات به عرضه نیز از ۱۰۰ درصد به حدود ۵۴ درصد کاهش یافت.
تقاضا هم نتوانست با افزایش عرضه همراه شود. حجم سفارش‌های خرید از حدود ۱۰ هزار و ۴۵۰ تن به ۱۰ هزار و ۳۰۰ تن رسید؛ تغییری که از ثبات نسبی تقاضا حکایت دارد، نه رشد آن. در هفته قبل، تقاضا حدود ۲۹ درصد بیشتر از عرضه بود، اما در هفته جاری عرضه از تقاضا فاصله گرفت و همین تغییر، تصویر بازار را دگرگون کرد. از مجموع سفارش‌های ثبت‌شده در ۲۲ مهر نیز حدود ۷ هزار و ۹۰۰ تن به معامله انجامید؛ یعنی نزدیک به ۷۶ درصد تقاضا جذب معاملات شد.
رفتار قیمت‌ها اما با روند حجم معاملات هم‌جهت نبود. قیمت پایه از حدود یک میلیون و ۱۸۶ هزار ریال به یک میلیون و ۱۷۸ هزار ریال کاهش یافت، اما میانگین موزون از یک میلیون و ۲۰۱ هزار ریال به حدود یک میلیون و ۲۳۱ هزار ریال رسید. در نتیجه، فاصله میان میانگین موزون و قیمت پایه از حدود ۱.۳ درصد به ۴.۵ درصد افزایش پیدا کرد.
این واگرایی را نمی‌توان صرفاً به افزایش رقابت خریداران نسبت داد. ممکن است بخشی از عرضه اضافه‌شده به دلیل مشخصات محصول یا شرایط قیمت‌گذاری با استقبال خریداران روبه‌رو نشده باشد و معاملات انجام‌شده به محموله‌هایی اختصاص یافته باشد که خریداران برای تهیه آنها حاضر به پرداخت قیمت بالاتری بوده‌اند. با این حال، اطلاعات موجود برای تفکیک اثر ترکیب محصولات از شدت رقابت در معاملات کافی نیست. آنچه روشن است، این است که افزایش عرضه نتوانست حجم فروش را بالا ببرد و رشد میانگین موزون نیز با افزایش تعداد معاملات همراه نشد.
اگر عرضه در محدوده فعلی باقی بماند و تقاضا نزدیک به سطح ۱۰ هزار تن نوسان کند، فروش تمام محصول عرضه‌شده دشوار خواهد بود. در چنین وضعیتی، تداوم رشد میانگین موزون قیمت نیز به آسانی هفته جاری نخواهد بود؛ به‌ویژه اگر رقابت برای خرید محدود بماند و بخش بیشتری از عرضه بدون مشتری روی تابلو باقی بماند.
نظرات کاربران