به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، یکی از اعضای انجمن فولاد ایران اعلام کرد ظرفیت تولید فولاد کشور اکنون از ۴۰ میلیون تن در سال فراتر رفته است. به گفته او، تاکنون بیش از ۷ میلیارد دلار در زنجیره معدن و فولاد سرمایه‌گذاری شده است. منظور از زنجیره، همه مراحل از استخراج سنگ آهن تا تولید محصول نهایی فولادی است.
این عدد برای کسانی که در کار ساخت‌وساز، خرید مسکن یا صنایع وابسته هستند اهمیت دارد. فولاد ماده اولیه میلگرد، تیرآهن، ورق خودرو و لوازم خانگی است. هر تغییر در عرضه آن می‌تواند در بلندمدت به قیمت این کالاها برسد. البته ظرفیت با تولید برابر نیست و همین فاصله، کلید فهم این خبر است.
ظرفیت در برابر تولید واقعی
ظرفیت یعنی سقف تولیدی که کارخانه‌ها در شرایط کامل می‌توانند به آن برسند. تولید واقعی معمولاً پایین‌تر از این سقف است. در سال‌های اخیر، محدودیت برق در تابستان و محدودیت گاز در زمستان بخشی از واحدهای فولادی را با توقف یا کاهش تولید روبه‌رو کرده است. بنابراین رسیدن ظرفیت به ۴۰ میلیون تن به‌تنهایی به معنای افزایش هم‌اندازه عرضه در بازار نیست.
برای ملموس‌شدن این عدد، اگر ۴۰ میلیون تن بر جمعیت حدود ۹۰ میلیونی کشور تقسیم شود، سهم هر نفر نزدیک به ۴۴۰ کیلوگرم فولاد در سال است. بخش قابل توجهی از این ظرفیت صرف صادرات می‌شود. فولاد در سال‌های اخیر یکی از منابع مهم ارزآوری غیرنفتی کشور بوده است.
چرا بازار ارز هم به فولاد نگاه می‌کند؟
صادرات فولاد بخشی از ارز مورد نیاز بازار را تأمین می‌کند. هرچه تولید واقعی و صادرات بیش‌تر باشد، عرضه ارز حاصل از صادرات نیز می‌تواند افزایش یابد. در مقابل، کاهش تولید به دلیل کمبود انرژی، هم عرضه داخلی و هم ورود ارز را محدود می‌کند. به همین دلیل، فعالان بازار آمار تولید ماهانه را دقیق‌تر از اعلام ظرفیت دنبال می‌کنند.
در سند چشم‌انداز، هدف ظرفیت ۵۵ میلیون تن برای فولاد تعیین شده بود. داده‌های اعلام‌شده نشان می‌دهد صنعت هنوز با این هدف فاصله دارد. محتمل‌ترین عامل تعیین‌کننده در ماه‌های پیش رو، وضعیت تأمین برق و گاز واحدهای تولیدی است. این متغیر میزان استفاده از ظرفیت موجود را مشخص می‌کند.
نظرات کاربران