به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز، افزایش قیمت دلار در هفتههای اخیر به موضوع گفتوگوی روزمره بخش بزرگی از جامعه تبدیل شده است. گزارشهای تازه یک عدد را در مرکز این روند قرار میدهند: ۲۲۰ روز بدون درآمد. اهمیت این عدد در این است که بازار ارز پیش از هر چیز به جریان ورود پول وابسته است. اگر این جریان برای مدتی طولانی متوقف شود، وزن تقاضا در بازار بیشتر میشود و قدرت خرید ریال و قیمت کالاهای وارداتی زیر فشار میرود.
سمت عرضه: وقتی ورود ارز کند میشود
قیمت هر ارز از کشمکش دو گروه شکل میگیرد. یک سو فروشندهای است که ارز را به بازار میآورد. سوی دیگر خریداری است که برای واردات، سفر یا حفظ ارزش دارایی به ارز نیاز دارد. وقتی درآمد ارزی برای مدتی طولانی قطع یا محدود شود، منبع اصلی عرضه کوچک میشود و تقاضا با همان شدت پابرجا میماند.
برای درک بهتر این بازه، ۲۲۰ روز تقریباً برابر ۷ ماه است؛ یعنی بیش از نیمی از ۱ سال تقویمی. در چنین دورهای، ذخایر و منابع جایگزین بهتدریج کوچکتر میشوند و توان تأمین ارز برای نیازهای وارداتی کاهش مییابد. دادههای بازار در دورههای مشابه نشان میدهد فشار ناشی از کمبود عرضه معمولاً با تأخیر و بهشکل جهشهای پیدرپی در قیمت ظاهر میشود.
سمت تقاضا: نقش انتظارات تورمی
عامل دوم انتظارات تورمی است؛ یعنی پیشبینی مردم از افزایش قیمتها در ماههای آینده. وقتی این انتظار تقویت شود، بخشی از خانوارها پسانداز ریالی خود را به داراییهایی مانند ارز و طلا منتقل میکنند. این رفتار تقاضای تازهای به بازار اضافه میکند و فاصله عرضه و تقاضا را بیشتر میکند. برای فعالان حرفهای، فاصله نرخ بازار آزاد با نرخهای رسمی یکی از نشانههای اصلی شدت این فشار است.
مسیر پیش رو به چه عواملی بستگی دارد
مسیر بعدی دلار بیش از هر چیز به آینده جریان درآمد ارزی وابسته است. در صورت ازسرگیری ورود ارز، انتظار میرود بخشی از فشار سمت عرضه کاهش یابد. اگر محدودیت درآمد ادامه پیدا کند، محتملترین سناریو تداوم فشار بر نرخ ارز است. شدت این فشار به سیاستهای ارزی و رفتار خریداران خرد نیز بستگی دارد.
تجربه سالهای گذشته بازار ارز ایران نشان میدهد شوکهای عرضه معمولاً بعد از مدتی به قیمت کالاهای مصرفی، خودرو و مسکن هم میرسند. به همین دلیل، ردیابی جریان ورود ارز و تغییر انتظارات تورمی در هفتههای آینده تصویر روشنتری از جهت بازار به دست خواهد داد.















نظرات کاربران