به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، قیمت نفت برنت در معاملات ۱۶ اکتبر (۲۴ مهر) به ۱۰۹٫۸۶ دلار در هر بشکه رسید. برنت نفت شاخص بازارهای جهانی است و قیمت بخش بزرگی از نفت دنیا بر پایه آن تعیین می‌شود. به همین دلیل، تغییر آن تنها خبری برای شرکت‌های نفتی نیست و به هزینه زندگی در بسیاری از کشورها گره خورده است.
اهمیت این عدد در فاصله کمش با مرز روانی ۱۱۰ دلار است. هر بشکه حدود ۱۵۹ لیتر است؛ یعنی هر لیتر نفت خام، پیش از پالایش و حمل، نزدیک به ۷۰ سنت قیمت دارد. این هزینه در ادامه زنجیره به بنزین، گازوئیل، کرایه حمل و قیمت کالا اضافه می‌شود.
نفت چگونه به تورم تبدیل می‌شود؟
نخستین مسیر، سوخت است. گرانی نفت خام معمولاً با چند هفته فاصله در قیمت بنزین و گازوئیل جایگاه‌ها دیده می‌شود. این اثر مستقیم را خانوارها زودتر از همه حس می‌کنند.
مسیر دوم، حمل‌ونقل است. کامیون، کشتی و هواپیما با سوخت کار می‌کنند و افزایش هزینه سوخت به کرایه حمل منتقل می‌شود. در نتیجه، قیمت کالاهایی که ظاهراً ربطی به نفت ندارند، از مواد غذایی تا لوازم خانگی، نیز زیر فشار قرار می‌گیرد.
مسیر سوم، پتروشیمی و هزینه تولید است. پلاستیک، کود شیمیایی، الیاف مصنوعی و بسیاری از مواد اولیه صنعتی از مشتقات نفت هستند. وقتی هزینه این مواد بالا برود، کارخانه‌ها بخشی از آن را به قیمت نهایی محصول اضافه می‌کنند. اقتصاددانان به این پدیده «تورم هزینه‌ای» می‌گویند؛ یعنی گرانی‌ای که از افزایش هزینه تولید می‌آید، نه از افزایش تقاضا.
پیامد برای بانک‌های مرکزی و بازارها
شوک نفتی، یعنی جهش ناگهانی و پایدار قیمت نفت، کار بانک‌های مرکزی را دشوارتر می‌کند. اگر تورم دوباره اوج بگیرد، احتمال کاهش نرخ بهره کم‌تر می‌شود. نرخ بهره بالاتر معمولاً به سود دلار و به زیان دارایی‌هایی مانند طلا تمام می‌شود؛ هرچند طلا در دوره‌های تورمی، نقش پوشش ریسک را نیز دارد. کشمکش این دو عامل، جهت بازار طلا را در هفته‌های آینده شکل می‌دهد.
برای اقتصادهای واردکننده انرژی، نفت گران به معنای خروج ارز بیش‌تر و فشار بر تراز تجاری است. در مقابل، صادرکنندگان نفت درآمد ارزی بالاتری کسب می‌کنند. ماندگاری این اثرها به این بستگی دارد که برنت چه مدت در محدوده ۱۱۰ دلار بماند؛ نوسان کوتاه‌مدت و سطح پایدار قیمت، پیامدهای متفاوتی برای تورم دارند.
نظرات کاربران