به گزارش ایلنا، در شرایطی که چالش‌های مرتبط با تأمین سوخت، نوسانات قیمت و محدودیت‌های سهمیه‌بندی، فشار بر شبکه سوخت سنتی را به‌شدت افزایش داده است، رونمایی از «طرح ملّی طراحی، برنامه‌ریزی و استقرار ایستگاه‌های شارژ خودروهای برقی» به‌عنوان یک راهکار استراتژیک، گام مهمی در مسیر تحقق حمل‌ونقل پاک و مدیریت هوشمند انرژی قلمداد می‌شود.
این پروژه که توسط تیمی از متخصصان جوان به سرپرستی علیرضا جباری‌زادگان (طراح ارشد و مدیر پروژه) و با مشارکت علمی و اجرایی عبدالرضا مینوسرشت، محمدامین زمانی، نرگس دارستانی فراهانی، کیمیا رحیمی درآباد و محدثه الماسی سلطانی مقدم، طراحی و توسعه یافته است، هدف خود را ایجاد شبکه‌ای یکپارچه برای مدیریت حمل‌ونقل نسل آینده اعلام کرده است.
اکوسیستم هوشمند؛ فراتر از یک ایستگاه شارژ
این طرح که با نگاهی آینده‌نگرانه و با رویکردی «داده‌محور» و «انسان‌محور» تدوین شده است، صرفاً به نصب تجهیزات شارژ محدود نمی‌شود؛ بلکه هر ایستگاه به‌عنوان یک «اکوسیستم جامع انرژی، رفاه و داده» تعریف شده است. در این مدل، ایستگاه‌های شارژ، فضاهایی هستند که در آنها، فرآیند شارژ خودرو با مدیریت هوشمندانه داده‌ها و پاسخگویی به نیازهای رفاهی کاربر، گره خورده است.
جباری‌زادگان با تأکید بر اهمیت و ضرورت تغییر پارادایم در مدیریت انرژی، می‌گوید: «در روزهایی که شاهد تشکیل صف‌های طولانی مقابل جایگاه‌های سوخت به عنوان یک چالش روزمره در زندگی شهری هستیم و شهروندان برای دریافت چند لیتر بنزین ساعت‌ها در صف می‌مانند، یعنی زمان تغییر فرا رسیده است.»
وی می‌افزاید: «شبکه شارژ باید مانند یک موجود زنده، متناسب با محیط خود عمل کند. از این رو، در این طرح، ایستگاه‌هایی با تیپ‌های متنوع طراحی شده‌اند؛ از ایستگاه‌های کوچک محله‌ای، متوسط منطقه‌ای و بزرگ شهری تا ایستگاه‌های بین‌شهری، گردشگری، ناوگانی، الحاقی و ماژولار که امکان توسعه را بر اساس ظرفیت برق و الگوی تقاضا فراهم می‌کنند.»
تجربه کاربر: از شارژ خودرو تا آسایش خانواده
یکی از ارکان اصلی این طرح، محوریت قرار دادن «انسان» در طراحی است. برخلاف مدل‌های سنتی که کاربر را در وضعیت انتظار قرار می‌دهند، در این طرح، کیفیت تجربه کاربر از طریق فراهم کردن فضاهای امن، سایه‌بان، خدمات خانواده‌محور و فضای کودک و در ایستگاه‌های بزرگ‌تر، کافه‌ها، خدمات رفاهی و فضاهای سبز، تضمین می‌شود.
جباری‌زادگان در توضیح این بخش تأکید می‌کند: «پروژه بر این اساس طراحی شده است که زمان توقف کاربر در ایستگاه، نباید یک انتظار خسته‌کننده باشد، بلکه باید به یک تجربه خوشایند تبدیل شود.»
علاوه بر رفاه، «داده‌ها» به عنوان ستون فقرات مدیریت این شبکه تعریف شده است. استخراج الگوهای مصرف، ساعات اوج تقاضا و وضعیت تجهیزات، به مدیریت اجازه می‌دهد تا شبکه را به‌صورت قابل پیش‌بینی و بهینه توسعه دهد و بدون آنها، اداره زیرساخت‌های حیاتی ممکن نخواهد بود.
مدل اقتصادی چندمنبعی و مکان‌یابی استراتژیک
توسعه شبکه شارژ الکتریکی، نه تنها فشار تقاضا بر سوخت‌های فسیلی را کاهش می‌دهد، بلکه گزینه‌ای متمایز و هوشمندانه را پیش روی دولت و مدیریت شهری در شهرها و کلان‌شهرها قرار می‌دهد.
همچنین، فرآیند مکان‌یابی ایستگاه‌ها با استفاده از مجموعه‌ای از معیارهای سخت‌گیرانه از جمله دسترسی، ایمنی، اقلیم، مدیریت ریسک، مالکیت زمین و امکان توسعه، انجام می‌شود. در مقابل، سایت‌هایی که با چالش‌هایی نظیر عدم پایداری برق، مخاطرات ترافیکی، مشکلات حقوقی یا ریسک‌های محیطی روبه‌رو هستند، از چرخه انتخاب حذف می‌شوند تا از بروز فشارهای غیرقابل قابل مدیریت بر شبکه یا نارضایتی کاربران جلوگیری شود.
جایی که خودرو، انسان و انرژی، همزمان شارژ می‌شوند
طرح ملّی ایستگاه‌های شارژ، تصویری از آینده‌ای است که در آن خودرو، انسان و انرژی در یک تعامل هوشمندانه با یکدیگر قرار دارند؛ شبکه‌ای که در آن پایداری از طریق انرژی‌های پاک (مانند پنل‌های خورشیدی) و تاب‌آوری در برابر تغییرات آینده، به یک اصل طراحی تبدیل شده‌اند.
علیرضا جباری‌زادگان، طراح ارشد و مدیر پروژه با این اعتقاد که «این طرح می‌تواند به یکی از راهکارهای اجرایی دولت برای کاهش فشار بر شبکه سوخت، توسعه شهر هوشمند و ارتقای کیفیت زندگی شهری تبدیل شود» خاطرنشان می‌کند: «ایستگاه شارژ آینده، جایی نیست که فقط خودرو در آن شارژ شود؛ جایی است که خودرو، انسان و انرژی، همزمان خدمات دریافت می‌کنند و شارژ می‌شوند.»
نظرات کاربران