به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از پیک‌اویل، تولید نفت شیل آمریکا به مرحله پخته‌تری از عمر خود نزدیک می‌شود. نفت شیل از لایه‌های سنگی متراکم و با روش شکست هیدرولیک استخراج می‌شود. انتظار می‌رود رشد این تولید تا پایان دهه کندتر شود. کاهش مناطق پربازده حفاری، افزایش هزینه‌ها و ابهام در تقاضای جهانی، علت‌های اصلی این روند هستند.
این تغییر می‌تواند توازن عرضه جهانی نفت را جابه‌جا کند. کندی رشد شیل آمریکا فضای بیش‌تری به اوپک‌پلاس می‌دهد؛ ائتلافی از اعضای اوپک و تولیدکنندگان دیگری مانند روسیه. قیمت نفت نیز بر تورم جهانی، هزینه حمل‌ونقل و درآمد ارزی کشورهای صادرکننده اثر مستقیم دارد.
رکورد امسال، افت در افق
اداره اطلاعات انرژی آمریکا پیش‌بینی می‌کند تولید نفت خام این کشور در ۲۰۲۶ به میانگین ۱۳٫۸ میلیون بشکه در روز برسد. این رقم از رکورد ۱۳٫۷ میلیون بشکه‌ای سال ۲۰۲۵ بالاتر است. این حجم روزانه حدود ۲٫۲ میلیارد لیتر نفت خام است. انتظار می‌رود حوضه پرمین، اصلی‌ترین منطقه تولید شیل آمریکا، با رشد ۳ درصدی به ۶٫۸ میلیون بشکه در روز برسد.
چشم‌انداز پس از ۲۰۲۶ اما کم‌رونق‌تر است. بر پایه گزارش چشم‌انداز سالانه انرژی این نهاد، تولید نفت خام آمریکا در سناریوی پایه ممکن است تا اواسط دهه ۲۰۳۰ کاهش یابد. این ارقام کل تولید آمریکا، از جمله تولید دریایی و آلاسکا، را دربرمی‌گیرد. همین نهاد پیش‌بینی می‌کند نفت برنت، شاخص اصلی قیمت جهانی نفت، تا ۲۰۳۰ زیر ۷۰ دلار بماند؛ این رقم پس از کسر اثر تورم و به ارزش دلار ۲۰۲۵ محاسبه شده است.
فناوری در برابر فرسایش چاه‌ها
چاه‌های افقی بلندتر، شکست هیدرولیک پیشرفته‌تر و خودکارسازی، هزینه‌ها را کاهش داده و تولید را بالا برده است. به گزارش مؤسسه دیلویت، نقطه سربه‌سر شیل آمریکا از ۲۰۱۵ حدود ۴۵ درصد پایین آمده و در ۲۰۲۵ به حدود ۴۶ دلار در هر بشکه رسیده است. نقطه سربه‌سر قیمتی است که تولید در آن نه سود دارد و نه زیان. با این حال، با حرکت تولیدکنندگان به سمت مناطق کم‌بازده، حفظ این دستاوردها دشوارتر می‌شود.
مؤسسه ریستاد انرژی در آگوست ۲۰۲۶ برآورد کرد که با فرض‌های اقتصادی این مؤسسه، حدود ۱۶ سال ذخیره حفاری درجه‌یک در حوضه پرمین باقی مانده است. محدودیت ظرفیت خطوط لوله، مدیریت آب و انتقال گاز طبیعی نیز می‌تواند رشد تولید را محدود کند. در این کشمکش، قیمت نفت تعیین‌کننده است. قیمت بالای پایدار، شرکت‌ها را به سرمایه‌گذاری در مناطق کم‌بازده‌تر تشویق می‌کند. ضعف طولانی قیمت‌ها اما احتمالاً آن‌ها را به سمت حفظ جریان نقدی و پرداخت سود به سهام‌داران می‌برد.
اثر کندی شیل بر بازار به تصمیم دیگر صادرکنندگان بزرگ، تقاضای جهانی و ظرفیت مازاد تولید بستگی دارد. شیل همچنان در امنیت انرژی آمریکا نقش مهمی دارد، زیرا چرخه توسعه کوتاه‌تری نسبت به پروژه‌های بزرگ دریایی دارد. سناریوهای اداره اطلاعات انرژی آمریکا تا ۲۰۵۰ از کاهش چشمگیر تا افزایش قابل‌توجه تولید را دربرمی‌گیرد. داده‌ها نشان می‌دهد شیل آمریکا با پایان فوری روبه‌رو نیست، اما گسترش آن دشوارتر خواهد بود.
نظرات کاربران