سهام هوش مصنوعی زیر فشار نرخ بهره؛ سه تحلیلگر به کدام بخش‌ها نگاه می‌کنند؟

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از بیزینس اینسایدر، سهام مرتبط با هوش مصنوعی در اکتبر ۲۰۲۶ آغازی پرفشار را پشت سر گذاشت. محرک اصلی این موج فروش، افزایش هزینه استقراض است. سرمایه‌گذاران به حجم بدهی شرکت‌های موسوم به «نئوکلاد» بدبین شده‌اند. این شرکت‌ها توان پردازشی هوش مصنوعی را به دیگران اجاره می‌دهند.

این تحول برای کسانی که پس‌انداز خود را در صندوق‌های سهامی یا فناوری نگه می‌دارند اهمیت دارد. صنعتی که از سال ۲۰۲۲ موتور اصلی رشد بازار سهام آمریکا بوده، اکنون با پرسش درباره بازده سرمایه‌گذاری‌هایش روبه‌روست. کندی جدی در هزینه‌کرد هوش مصنوعی می‌تواند کل این زنجیره را دگرگون کند.

چرا نرخ بهره به هوش مصنوعی فشار می‌آورد

دو گزارش تورمی بالاتر از انتظار در این هفته، نگرانی‌های کلان اقتصادی را تشدید کرد. بازدهی اوراق قرضه همچنان در نزدیکی بالاترین سطح دو دهه اخیر قرار دارد. بازدهی بالاتر اوراق به این معناست که وام گرفتن برای شرکت‌ها گران‌تر شده است.

ساخت زیرساخت هوش مصنوعی به سرمایه بسیار سنگینی نیاز دارد و شرکت‌ها بخش زیادی از آن را با وام تأمین می‌کنند. با گران شدن بدهی، معادله ریسک و بازده این شرکت‌ها تغییر کرده است. هم‌زمان، نگرانی از ساخت بیش از نیاز مراکز داده و مازاد توان پردازشی بر فضای بازار سایه انداخته است.

سه رویکرد در برابر نوسان

میفیلد، یکی از سه فعال بازار در این گزارش، وزن سه بخش سلامت، مالی و انرژی را در سبد خود افزایش داده است. او این بخش‌ها را سپری در برابر تمرکز بالای بازار بر سهام هوش مصنوعی می‌داند. به گفته او، بخش سلامت ماهیت دفاعی دارد و انرژی از جهش‌های قیمت نفت در پی تنش‌های ژئوپلیتیک بهره می‌برد. با این حال، او همچنان به غول‌های رایانش ابری و شرکت‌های زیرساخت برق خوش‌بین است.

پرنتیس این افت را نشانه لزوم گزینش‌گری دقیق‌تر در میان سهام هوش مصنوعی می‌داند. او بر «هوش مصنوعی عامل‌محور» تمرکز دارد؛ یعنی دستیارهایی که به‌جای کاربر کارها را انجام می‌دهند. به باور او، دسترسی این دستیارها به داده‌های شخصی، اهمیت امنیت سایبری را بالا می‌برد. او همچنین به شرکت‌هایی مانند متلایف و ویزا اشاره می‌کند که از هوش مصنوعی برای افزایش بهره‌وری و کشف تقلب استفاده می‌کنند.

روسو به سهام «باکیفیت» روی آورده است؛ یعنی شرکت‌هایی با سودآوری پایدار که به وام بیرونی وابسته نیستند. به گفته او، غول‌های بزرگ رایانش ابری در این دسته جای می‌گیرند. در بخش تراشه نیز او شرکت‌هایی را ترجیح می‌دهد که مزیت رقابتی ماندگار دارند، نه شرکت‌هایی که فقط از گرانی محصولات سود برده‌اند. برخی صندوق‌های قابل معامله در بورس آمریکا نیز ترکیبی مشابه این رویکرد را دنبال می‌کنند.