تایوان با رشد واقعی پیش‌بینی‌شده ۱۱ درصدی تولید ناخالص داخلی در سال ۲۰۲۶، با فاصله در صدر این رتبه‌بندی قرار دارد.
صادرات مرتبط با هوش مصنوعی و فناوری از مهم‌ترین محرک‌های رشد تایوان هستند، درحالی‌که سرمایه‌گذاری و تولید صنعتی در دیگر اقتصادهای آسیایی نقش مهمی در رشد دارند.
قرقیزستان با رشد ۸.۹ درصدی و ویتنام با ۷.۸ درصد در رتبه‌های دوم و سوم قرار دارند. هند، ازبکستان و تاجیکستان نیز هرکدام رشد ۷ درصدی خواهند داشت.
اقتصادهای آسیایی در شرایطی با افزایش هزینه انرژی و نااطمینانی‌های جهانی روبه‌رو هستند که رشد اقتصادی در این منطقه همچنان نسبتاً مقاوم باقی مانده است. بانک توسعه آسیایی (ADB) پیش‌بینی می‌کند اقتصادهای درحال‌توسعه آسیا و اقیانوسیه در سال ۲۰۲۶ به‌طور واقعی ۵ درصد رشد کنند.
این رتبه‌بندی، ۱۸ اقتصاد منتخب آسیایی را براساس پیش‌بینی رشد واقعی تولید ناخالص داخلی آنها در سال ۲۰۲۶ مقایسه می‌کند. داده‌ها از گزارش چشم‌انداز توسعه آسیا توسط بانک توسعه آسیایی (ADB) در سپتامبر ۲۰۲۶ گرفته شده‌اند.
سریع‌ترین اقتصادهای درحال‌رشد آسیا
جدول زیر پیش‌بینی بانک توسعه آسیایی از رشد واقعی تولید ناخالص داخلی اقتصادهای موردبررسی در سال ۲۰۲۶ را نشان می‌دهد:
تایوان با رشد پیش‌بینی‌شده ۱۱ درصدی فاصله قابل‌توجهی با سایر کشورها دارد و ۲.۱ واحد درصد بالاتر از قرقیزستانِ رتبه دوم قرار گرفته است. ویتنام نیز با رشد ۷.۸ درصدی سوم است، درحالی‌که تاجیکستان، ازبکستان و هند همگی در محدوده ۷ درصد قرار دارند.
فناوری، سرمایه‌گذاری و تقاضای داخلی محرک رشد
عملکرد استثنایی تایوان ارتباط نزدیکی با چرخه جهانی سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی دارد. افزایش شدید تقاضا برای نیمه‌رساناها و سایر محصولات فناوری، صادرات این کشور را تقویت کرده و تقاضای مرتبط با هوش مصنوعی از سوی آمریکا نقش ویژه‌ای در این روند داشته است.
در دیگر کشورهای منطقه، عوامل رشد متنوع‌تر هستند. رشد ۷.۸ درصدی پیش‌بینی‌شده برای ویتنام از بخش تولید، صادرات و تقاضای داخلی حمایت می‌گیرد؛ عواملی که در سال‌های اخیر این کشور را به یکی از قطب‌های مهم تولید تبدیل کرده‌اند.
انتظار می‌رود هند نیز در سال مالی ۲۰۲۶/۲۷ حدود ۷ درصد رشد کند؛ رشدی که از تقاضای سرمایه‌گذاری و صادرات مقاوم خدمات پشتیبانی می‌شود.
الگوهای متفاوت رشد در سراسر آسیا
اقتصادهای آسیای مرکزی نیز حضور پررنگی در این فهرست دارند. پیش‌بینی می‌شود قرقیزستان ۸.۹ درصد رشد کند و تاجیکستان و ازبکستان نیز به رشد ۷ درصدی برسند.
این رشد از ترکیبی از سرمایه‌گذاری دولتی و ثابت، مصرف بخش خصوصی، خدمات و فعالیت‌های صنعتی ناشی می‌شود.
در جنوب و شرق منطقه، رشد ۵.۲ درصدی اندونزی اهمیت مصرف داخلی را در بزرگ‌ترین اقتصاد جنوب شرق آسیا نشان می‌دهد. تفاوت میان این مدل‌های رشد همچنین بخشی از تغییر موازنه نفوذ اقتصادی در جنوب شرق آسیا را توضیح می‌دهد.
بااین‌حال، چشم‌انداز اقتصادی منطقه بدون ریسک نیست. بانک توسعه آسیایی تشدید تنش‌های ژئوپلیتیکی، سخت‌ترشدن شرایط مالی، نااطمینانی تجاری و پدیده ال‌نینو را از مهم‌ترین تهدیدهای نزولی برای اقتصاد منطقه می‌داند.
تایوان نیز با چالش تمرکز شدید رشد در بخش فناوری روبه‌رو است؛ زیرا صنایع سنتی مانند نساجی و پلاستیک‌ها به‌مراتب کمتر از رونق ناشی از هوش مصنوعی بهره برده‌اند.
نظرات کاربران