به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از اویل‌پرایس، بحران تنگه هرمز علاوه بر نفت خام و گاز، به سوخت مصرفی کشتی‌ها هم رسیده است. سوخت در بازار جهانی موجود است، اما تأمین گرید مناسب در بندر مناسب و در زمان مقرون‌به‌صرفه دشوارتر شده است. به بیان ساده، کشتی‌ها ممکن است دیرتر سوخت بگیرند و کالا دیرتر به مقصد برسد. این تأخیر در نهایت می‌تواند بر هزینه حمل کالا اثر بگذارد.
ویتول، شرکت بزرگ تجارت انرژی، ۱۶ اکتبر ۲۰۲۶ (۲۴ مهر ۱۴۰۵) برآورد کرد که جریان نفت کوره پرگوگرد از هرمز، با احتساب محموله‌های ایران، دست‌کم ۸۰۰٬۰۰۰ تن در ماه کمتر از فوریه است. نفت کوره پرگوگرد سوخت ارزان‌تر و پرمصرف کشتی‌های بزرگ است. حملات اوکراین به پالایشگاه‌های روسیه نیز حدود ۱ میلیون تن در ماه از عرضه کاسته است. در همین حال، پالایشگاه‌های شمال آسیا برای فرآوری ماه نوامبر بیش از ۱ میلیون تن از همین سوخت برداشت می‌کنند. کشتی‌رانی جهانی بنابراین برای سهمی محدود رقابت می‌کند.
عرضه برگشته، اما هنوز ناپایدار
بندر فجیره در امارات نشان می‌دهد بازار هم انعطاف دارد و هم آسیب‌پذیر است. رویترز ۱ اکتبر (۹ مهر) گزارش داد واردات نفت کوره فجیره در فصل سوم به ۲٫۶ میلیون تن رسید؛ این رقم در فصل دوم ۸۴۵٬۰۰۰ تن بود. با این حال، واردات سپتامبر هنوز حدود نصف سطح فوریه بود. یعنی محموله‌ها برمی‌گردند، اما سامانه همچنان بسیار پایین‌تر از ظرفیت پیشین کار می‌کند. ناامنی در اطراف هرمز، خلیج عمان و باب‌المندب هر لحظه می‌تواند این بهبود نسبی را متوقف کند.
ارزیابی‌های تازه نشان می‌دهد بهبود در همه جا یکسان نیست. موسسه انجین (ENGINE) در گزارش ۱۳ اکتبر (۲۱ مهر) اعلام کرد زمان تحویل نفت کوره بسیار کم‌گوگرد در سنگاپور به ۱۱ تا ۱۸ روز رسیده است؛ هفته پیش از آن ۱۰ تا ۱۵ روز بود. نفت کوره پرگوگرد در این بندر ۱۱ تا ۱۷ روز زمان می‌خواهد. در فجیره وضع نفت کوره بسیار کم‌گوگرد بهتر شده، اما نفت کوره پرگوگرد و گازوئیل دریایی کم‌گوگرد محدود مانده است. در بنادر کلیدی عمان، یک تأمین‌کننده تحویل گازوئیل دریایی را ظرف ۱ تا ۲ روز اعلام کرد.
موجودی انبار همه ماجرا را نشان نمی‌دهد
این پراکندگی خرید سوخت را دشوار می‌کند. کشتی‌ای که ظرف ۳ روز سوخت لازم دارد، نمی‌تواند پنجره تحویل ۲ هفته‌ای را بپذیرد. کمبود فیزیکی پیش از خالی‌شدن انبارهای یک بندر، برنامه حمل را مختل می‌کند. نقطه بحرانی زمانی فرا می‌رسد که عرضه موجود دیگر با جدول زمانی قراردادهای کشتی‌رانی هماهنگ نباشد.
آمار موجودی نیز ممکن است تصویر آرام‌بخشی بدهد. انجین گزارش داد میانگین ذخایر فرآورده‌های سنگین و باقی‌مانده در فجیره اوایل اکتبر به ۴٫۷۲ میلیون بشکه رسید، یعنی حدود ۵ درصد بیش از میانگین سپتامبر. اما همه این بشکه‌ها سوخت آزاد و آماده تحویل به کشتی نیست. مشخصات فنی، مالکیت و تعهدات صادراتی تعیین می‌کند چه مقدار واقعاً به کشتی می‌رسد. پس ذخیره بیش‌تر در انبار می‌تواند همراه با گزینه‌های خرید کمتر برای مالک کشتی باشد.
ساختار قیمت هم به این فشار می‌افزاید. اس‌اندپی گلوبال در سپتامبر گزارش داد وضعیت «بک‌واردیشن» شدید، یعنی قیمت تحویل فوری بالاتر از تحویل‌های آتی، آمیزه‌سازان را از نگهداری موجودی بازداشته است. آنان ترجیح می‌دهند سوخت را نزدیک زمان تحویل مخلوط کنند. نتیجه این رفتار کاهش ذخیره آماده در بازار است.
نظرات کاربران