به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، مقایسه‌ای که اقتصادنیوز منتشر کرده است نشان می‌دهد صعود شاخص‌های سهام در اقتصادهای تورمی به معنای افزایش ثروت سرمایه‌گذاران نیست. تجربه بورس ایران و ونزوئلا بیانگر آن است که کاهش ارزش پول ملی می‌تواند رکوردهای تازه‌ای برای بازار سهام بسازد. به بیان ساده، عدد شاخص بالا می‌رود، اما توان خرید دارنده سهام ممکن است ثابت بماند یا کم شود.
این موضوع برای هر کسی که پس‌انداز خود را در بازار سهام نگه می‌دارد اهمیت دارد. خبر «شاخص رکورد زد» تصویر روشنی از وضعیت مالی سرمایه‌گذار نمی‌دهد. معیار اصلی این است که با همان سهام، امروز چه مقدار کالا، دلار یا طلا می‌توان خرید و این مقدار نسبت به گذشته چه تغییری کرده است.
قیمت اسمی و ارزش واقعی
وقتی پول ملی ارزش خود را از دست می‌دهد، قیمت کالاها و دارایی‌ها به پول همان کشور بالا می‌رود. شرکت‌های بورسی هم محصولات خود را گران‌تر می‌فروشند و دارایی‌هایشان به پول ملی ارزش بیش‌تری پیدا می‌کند. در نتیجه قیمت سهام افزایش می‌یابد. این رشد «اسمی» است، یعنی فقط عدد روی برچسب قیمت را نشان می‌دهد و درباره قدرت خرید چیزی نمی‌گوید.
یک مثال فرضی این تفاوت را روشن می‌کند. اگر شاخصی در ۱ سال ۳۰ درصد رشد کند و قیمت کالاها یا دلار در همان مدت ۴۰ درصد بالا برود، دارنده سهام با همان سرمایه کمتر از قبل می‌خرد. شاخص رکورد زده است، اما ثروت واقعی کاهش یافته است.
دو بازار، یک الگو
ونزوئلا از نمونه‌های شناخته‌شده کاهش شدید ارزش پول ملی است. مقایسه اقتصادنیوز تجربه بازار سهام کاراکاس را کنار بورس تهران می‌گذارد و الگوی مشترکی را نشان می‌دهد: رکوردهای اسمی بازار سهام در کنار تضعیف پول ملی ثبت شده است. در هر ۲ مورد، رشد عدد شاخص ناشی از افزایش سطح عمومی قیمت‌ها بوده است و لزوماً سودآوری بیش‌تر شرکت‌ها را نشان نمی‌دهد.
تحلیلگران برای سنجش این اثر معمولاً شاخص را با معیارهای دیگر مقایسه می‌کنند، مانند شاخص تعدیل‌شده با تورم یا شاخص به قیمت دلار. این دو معیار نشان می‌دهند رشد قیمت سهام پس از حذف اثر کاهش ارزش پول چقدر بوده است. عملکرد سهام شرکت‌ها یکسان نیست و هر نماد شرایط خاص خود را دارد، پس این مقایسه فقط یک چارچوب برای ارزیابی فراهم می‌کند و نتیجه‌گیری با خود مخاطب است.
نظرات کاربران