به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، سازمان انرژی‌های تجدیدپذیر و بهره‌وری انرژی برق (ساتبا) و شرکت توانیر در ۲۷ مهر ۱۴۰۵ (۱۹ اکتبر (۲۷ مهر ۱۴۰۵)) نقشه راهی ضربتی برای اتصال نیروگاه‌های تجدیدپذیر به شبکه برق کشور آغاز کردند. سقف این برنامه ۱۲ هزار مگاوات است. این عدد برابر ۱۲ میلیون کیلووات است و در صورت اتصال کامل، سهم تازه‌ای به تولید برق کشور اضافه می‌کند.
برق برای خانوار و بنگاه اقتصادی فقط یک قبض ماهانه نیست. پایداری تأمین آن بر هزینه تولید، فعالیت کارخانه‌ها و برنامه‌ریزی روزانه خانوارها اثر می‌گذارد. شکاف میان تولید و مصرف برق، که کارشناسان آن را «ناترازی» می‌نامند، از موضوعات تکرارشونده بازار انرژی است؛ هر طرحی که ظرفیت تولید را بالا ببرد، به همین شکاف مربوط می‌شود.
نقش دو نهاد در این برنامه
ساتبا نهاد متولی توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر و بهره‌وری انرژی در بخش برق است. توانیر شرکت مادر تخصصی مدیریت تولید، انتقال و توزیع برق به شمار می‌رود. اتصال به «شبکه سراسری» یعنی نیروگاه تازه می‌تواند برق خود را روی خطوط انتقال بفرستد و به مصرف‌کننده برساند. بدون این اتصال، حتی نیروگاهی که ساخته شده باشد، برق قابل استفاده برای شبکه تولید نمی‌کند.
عبارت «تا سقف ۱۲ هزار مگاوات» هدف حداکثری را نشان می‌دهد، نه تعهد قطعی. در اطلاعات منتشرشده درباره زمان‌بندی، منابع مالی و محل نیروگاه‌ها جزئیاتی ذکر نشده است. به همین دلیل، میزان تحقق این عدد را باید در ماه‌های آینده از روی ظرفیت‌های واقعاً متصل‌شده سنجید.
پیامد برای مصرف‌کننده و بازار انرژی
اگر بخشی از این ظرفیت به شبکه برسد، نیروگاه‌های دیگر در ساعت‌های اوج مصرف فشار کمتری را تحمل می‌کنند. نیروگاه‌های تجدیدپذیر برای تولید برق به سوخت نیاز ندارند؛ بنابراین ورود آن‌ها می‌تواند وابستگی شبکه به سوخت نیروگاه‌های دیگر را کم‌تر کند. اثر دقیق این تغییر بر خاموشی‌ها و هزینه‌ها به حجم ظرفیت متصل‌شده و زمان اتصال بستگی دارد.
این نیروگاه‌ها چالش خاص خود را هم دارند. میزان تولید آن‌ها با شرایط جوی، مثل تابش آفتاب یا وزش باد، تغییر می‌کند. شبکه باید ظرفیت پذیرش این نوسان را داشته باشد و خطوط انتقال هم باید توان حمل برق تازه را داشته باشند. زمان‌بندی اتصال، تأمین مالی و آمادگی شبکه سه معیاری است که مخاطب می‌تواند برای ارزیابی پیشرفت طرح دنبال کند.
نظرات کاربران