روزنامه فرانسوی اومانیته در سرمقاله‌ای به تاریخ 18 اکتبر، با عنوان «۱۷ اکتبر؛ قدرت جنبش»، تظاهرات گسترده روز شنبه در فرانسه را نشانه شکل‌گیری همبستگی تازه‌ای میان نسل‌ها و گروه‌های مختلف اجتماعی دانست و تأکید کرد که خشونت و تخریب نباید مطالبات اصلی این جنبش را به حاشیه براند. این روزنامه ضمن انتقاد از سرکوب پلیسی، اقدامات تخریبی گروه‌های محدود را نیز محکوم کرد و نوشت قدرت اعتراضات در ماهیت مردمی، مسالمت‌آمیز و همبستگی گسترده شرکت‌کنندگان نهفته است.
به نوشته اومانیته، صدها هزار نفر از دانش‌آموزان، دانشجویان، کارگران، بازنشستگان، جلیقه‌زردها و فعالان اتحادیه‌ای روز شنبه ۲۵ مهر در خیابان‌ها، میدان‌ها و تقاطع‌های سراسر فرانسه تجمع کردند. مخالفت با گرانی، سیاست‌های ریاضتی و بی‌اعتنایی دولت به مطالبات اجتماعی، خواسته‌های مشترک آنان بود. این اعتراضات پس از هفته‌ها نارضایتی دانش‌آموزان از کمبود امکانات آموزشی، افزایش قیمت سوخت و مخالفت جنبش‌های اجتماعی با برنامه دولت برای کاهش ۵۴ میلیارد یورویی هزینه‌های عمومی شکل گرفت.
اومانیته با انتقاد از واکنش دولت امانوئل مکرون نوشت که حکومت بار دیگر به جای پاسخ دادن به مطالبات مردم، سرکوب پلیسی را برگزیده است. این روزنامه از استفاده گسترده از گاز اشک‌آور، نارنجک، محاصره تجمع‌کنندگان و بازداشت صدها نفر خبر داد و به زخمی شدن معترضان، از جمله نوجوانی ۱۷ ساله که یک دست خود را از دست داده است، اشاره کرد. اومانیته همچنین موضع نخست‌وزیر را که معترضان را میان انتخاب «جمهوری» و «اردوگاه آشوبگران» قرار داده بود، نشانه بن‌بست سیاسی دولت دانست.
در عین حال، این روزنامه اقدامات صدها نفر از افرادی را که در حاشیه تظاهرات به تخریب و غارت دست زدند، محکوم کرد. در سرمقاله آمده است که شکستن ویترین مغازه‌ها و آتش زدن ساختمان‌های عمومی ارتباطی با خشم موجه اجتماعی ندارد و به جنبش اعتراضی آسیب می‌رساند. به نوشته اومانیته، چنین اقداماتی توجه افکار عمومی را از مسائل اصلی منحرف می‌کند و به دولت امکان می‌دهد با طرح شعار «بازگشت نظم»، مطالبات اجتماعی را زیر سایه مسائل امنیتی قرار دهد.
اومانیته تأکید کرد آنچه در راهپیمایی‌ها دیده شد، تنها صحنه‌های درگیری نبود، بلکه حضور گسترده مردم، شعارهای ابتکاری، همبستگی‌های تازه و همراهی نسل‌های مختلف بود؛ دانش‌آموزانی که با بازنشستگان گفت‌وگو می‌کردند و جلیقه‌زردهایی که در کنار اعضای اتحادیه‌های کارگری راه می‌رفتند. به اعتقاد این روزنامه، همین پیوند میان گروه‌های اجتماعی، نیروی اصلی جنبش اعتراضی فرانسه را تشکیل می‌دهد.
این روزنامه در پایان با اشاره به فراخوان مشترک اتحادیه‌های کارگری برای اعتصاب و تظاهرات تازه در ۱۴ آبان ۱۴۰۵ (۵ نوامبر)، خواستار گسترش و تقویت جنبش شد. افزایش دستمزدها، تقویت مدارس و خدمات عمومی، مالیات گرفتن از سودهای کلان شرکت‌ها و پایان دادن به سیاست‌های ریاضتی از مطالباتی است که اومانیته بر ضرورت پیگیری مشترک آن‌ها تأکید کرده است.
سرمقاله با این عبارت به پایان می‌رسد: «تنها یک قهرمان وجود دارد؛ مردم.»
موریس اولریش، ستون‌نویس روزنامه فرانسوی اومانیته، در یادداشتی به تاریخ ۲۶ مهر ۱۴۰۵، با انتقاد از پوشش رسانه‌ای تظاهرات گسترده ۲۵ مهر در فرانسه نوشت که روزنامه‌های متعلق به میلیاردرهای این کشور، تنها خشونت و «آشوب» را در خیابان‌ها دیده‌اند و از توجه به شعارهای اجتماعی و سیاسی معترضان، به‌ویژه جوانان، غافل مانده‌اند.
اولریش با اشاره به ابتکار و طنز سیاسی جوانان در تظاهرات نوشت که برخلاف تصور کسانی که آنان را فاقد اندیشه و تحت تأثیر دیگران معرفی می‌کنند، هزاران پلاکارد دست‌ساز در راهپیمایی‌ها نشان‌دهنده خلاقیت و آگاهی سیاسی نسل جوان بود. برخی از این شعارها با الهام از جمله مشهور دکارت، «می‌اندیشم، پس هستم»، نوشته شده بودند: «شورش می‌کنم، پس هستم» و «می‌اندیشم، پس چپ‌گرا هستم».
در میان شعارهای دیگر، معترضان نوشته بودند: «فرانسه رنگارنگ از رنگ‌های فرانسه دفاع خواهد کرد» و با بازی با نام مارین لوپن، رهبر راست افراطی فرانسه، هشدار داده بودند: «فرانسه زیر دست مارین غرق خواهد شد.» شعار دیگری نیز مستقیماً امانوئل مکرون را خطاب قرار می‌داد: «این هم از جمهوری به پیشِ تو!»
نویسنده اومانیته به‌شدت از مفسری در رادیو فرانس‌انتر که تظاهرات را «بسیجی بی‌معنا» توصیف کرده بود، انتقاد کرد. او همچنین سه روزنامه لو پاریزین دیمانش متعلق به برنار آرنو، ژورنال دو دیمانش متعلق به ونسان بولوره و لا تریبون دیمانش متعلق به رودولف سعاده را به باد انتقاد گرفت و نوشت این رسانه‌های متعلق به میلیاردرها در اعتراضات مردمی چیزی جز «آشوب» ندیدند.
اولریش در پایان یادداشت خود به شعار «Eat the rich» به معنای «ثروتمندان را بخورید» اشاره کرد؛ شعاری که پیش‌تر در جنبش «اشغال وال‌استریت» مطرح شده بود. او با لحنی طنزآمیز یادآور شد که این عبارت را به ژان‌ژاک روسو نسبت می‌دهند: «وقتی مردم دیگر چیزی برای خوردن نداشته باشند، ثروتمندان را خواهند خورد.»
این ستون‌نویس با اشاره به پلاکاردهایی که ثروتمندان را به پرداخت سهم خود فرا می‌خواندند، یادداشتش را با همان طنز گزنده به پایان برد: «نوش جان!»
در پی تظاهرات گسترده روز شنبه ۲۵ مهر ۱۴۰۵ در فرانسه، چهره‌های راست افراطی در آمریکا و اروپا و همچنین مقام‌هایی در روسیه، مهاجرت و جریان‌های چپ را عامل اصلی خشونت‌های رخ‌داده در حاشیه اعتراضات معرفی کردند. روزنامه فرانسوی اومانیته در گزارشی به قلم کارولین کنستان نوشت که این موضع‌گیری‌ها حتی پیش از پایان تظاهرات آغاز شد؛ در حالی که هنوز اطلاعات روشنی درباره هویت عاملان تخریب و درگیری‌ها منتشر نشده بود.
دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، از نخستین مقام‌هایی بود که به این رویدادها واکنش نشان داد. او روز شنبه در شبکه اجتماعی تروث سوشال نوشت: «فرانسه در آتش می‌سوزد» و بدون ارائه شواهد مشخص درباره هویت عاملان خشونت، افرادی را که به گفته او از «دنیایی کاملاً متفاوت» آمده‌اند، مسئول تخریب این کشور دانست. ترامپ از دولت فرانسه خواست: «مرزهایتان را ببندید و پیش از آنکه خیلی دیر شود، کنترل را دوباره به دست بگیرید!»
جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، نیز با انتشار تصویری از ساختمان شهرداری لیموژ در میان شعله‌های آتش، «ترقی‌خواهان غربی» را متهم کرد که به نام تنوع و شفقت، جهان سوم را به فرانسه و دیگر کشورهای اروپایی وارد کرده‌اند. او مدعی شد بی‌توجهی به مسئله جذب مهاجران در جامعه، زمینه‌ساز بحران کنونی شده و حزب دموکرات آمریکا نیز آینده‌ای مشابه را برای این کشور رقم خواهد زد.
در روسیه، کیریل دمیتریف، نماینده ویژه ولادیمیر پوتین در روابط با آمریکا، حوادث فرانسه را نشانه «خودکشی تمدن غرب بر اثر آشوب مهاجرتی» توصیف کرد. او مدعی شد غرب به دلیل ناتوانی در اصلاح سیاست‌های مهاجرتی، انرژی و جنگ، در مسیر فروپاشی قرار گرفته است.
در اروپا نیز سانتیاگو آباسکال، رهبر حزب راست افراطی وکس اسپانیا، عاملان تخریب را «بربر» خواند و نوشت: «این همان چیزی است که با چپ‌گرایی اسلامی در انتظار اروپا خواهد بود.» ماتئو سالوینی، معاون نخست‌وزیر ایتالیا، نیز از آنچه «محور شرارت متشکل از افراط‌گرایان چپ و متعصبان اسلامی» نامید، به‌عنوان مهم‌ترین خطری یاد کرد که باید با آن مقابله شود.
پیتر مادیار، نخست‌وزیر مجارستان، نیز با اشاره به تصاویر خشونت‌ها در فرانسه، از سیاست سخت‌گیرانه کشورش در زمینه مهاجرت و حفاظت از مرزها دفاع کرد. او اعلام کرد که مجارستان صرف‌نظر از فشارهای خارجی، از محدودیت‌های مرزی و سیاست مهاجرتی خود عقب‌نشینی نخواهد کرد و ابراز امیدواری کرد کشورهای اروپایی نیز از سیاست‌های گذشته فاصله بگیرند.
اومانیته در گزارش خود تأکید کرده است که واکنش هماهنگ این چهره‌ها، اعتراضات فرانسه را به ابزاری برای حمله به مهاجران و جریان‌های چپ تبدیل کرده است. این در حالی است که تظاهرات 17 اکتبر با حضور گسترده دانش‌آموزان، دانشجویان، کارگران، اتحادیه‌های صنفی و دیگر گروه‌های اجتماعی برگزار شد و خواسته‌هایی چون افزایش دستمزدها، بهبود خدمات عمومی، مقابله با سیاست‌های ریاضتی و تأمین آینده جوانان در مرکز اعتراضات قرار داشت.
نظرات کاربران