به گزارش نبض بورس ، در بورس آتی شانگهای، قرارداد میلگرد RB2701 با رشد ناچیز ۲ یوانی نسبت به جلسه قبل، در سطح ۳ هزار و ۷۰ یوان بسته شد. با وجود افزایش موقعیت‌های باز این قرارداد به بیش از یک میلیون و ۷۶۰ هزار قرارداد، تغییر محدود قیمت هنوز نشانه‌ای کافی از آغاز روند صعودی قدرتمند نیست. در مقابل، قرارداد فولاد زنگ‌نزن SS2612 با رشد ۰٫۳۸ درصدی به ۱۳ هزار و ۳۴۵ یوان رسید؛ افزایشی که به‌دلیل تفاوت ساختار هزینه‌ای این محصول، به‌تنهایی بیانگر بهبود عمومی تقاضای فولاد چین نیست.
در بازار مواد اولیه، معاملات ۱۹ اکتبر بورس دالیان واگرایی محسوسی را نشان داد. قرارداد سنگ‌آهن I2701 نسبت به قیمت پایانی ۱۶ اکتبر ۱٫۴۹ درصد رشد کرد، اما زغال‌سنگ کک‌شو و کک به‌ترتیب ۵٫۳۳ و ۳٫۱۷ درصد افت کردند. بازگشت تدریجی تولید معادن زغال‌سنگ و احتمال افزایش عرضه از مغولستان در نوامبر، در کنار خرید محتاطانه کارخانه‌های کک‌سازی، از عوامل فشار بر قیمت این مواد اولیه عنوان شده‌اند.
داده‌های مؤسسه Mysteel نیز از تداوم فشار موجودی بر بازار سنگ‌آهن حکایت دارد. موجودی سنگ‌آهن در ۴۵ بندر چین تا ۱۶ اکتبر به حدود ۱۶۵٫۳۵ میلیون تن رسید که ۵۴۴ هزار تن بیشتر از هفته قبل بود. در همین حال، تولید روزانه چدن مذاب در ۲۴۷ کارخانه فولادی به ۲ میلیون و ۳۳۶ هزار و ۶۰۰ تن کاهش یافت. ترکیب موجودی بالای سنگ‌آهن و افت تولید چدن مذاب می‌تواند مانعی برای رشد پایدار قیمت این ماده اولیه باشد.
در بازار فیزیکی شانگهای نیز قیمت میلگرد درجه سه در ۲۰ اکتبر ۳ هزار و ۲۳۰ یوان و ورق گرم ۳ هزار و ۲۶۰ یوان به‌ازای هر تن ثبت شد. فاصله ۱۶۰ یوانی قیمت میلگرد فیزیکی با قرارداد آتی RB2701، بدون تعدیل تفاوت گرید، محل تحویل، مالیات، هزینه نگهداری و زمان سررسید، به معنای وجود فرصت قطعی آربیتراژ نیست.
از سوی دیگر، آمار رسمی چین تولید فولاد خام در سپتامبر را ۷۳٫۵۹ میلیون تن اعلام کرده است. انجمن جهانی فولاد نیز در چشم‌انداز اکتبر خود، کاهش ۲ درصدی مصرف فولاد چین در سال ۲۰۲۶ را پیش‌بینی کرده؛ برآوردی که از تداوم محدودیت تقاضای داخلی حکایت دارد و می‌تواند انگیزه فولادسازان برای حفظ صادرات را تقویت کند. بااین‌حال، ضعف سفارش‌های خارجی، مقررات تجاری و هزینه حمل‌ونقل همچنان از موانع بهبود بازار فولاد آسیا هستند.
برای بازرگانان ایرانی، افت قیمت زغال‌سنگ و کک زمانی به مزیت واقعی خرید تبدیل می‌شود که به کاهش قابل مشاهده قیمت صادراتی شمش، ورق یا میلگرد چین بینجامد. نرخ ارز، هزینه انرژی و حمل دریایی، تحریم‌ها و محدودیت‌های نقل‌وانتقال مالی می‌توانند این مزیت احتمالی را کاهش دهند. بنابراین، ارزیابی فرصت‌های وارداتی مستلزم بررسی قیمت نهایی محموله با مشخصات فنی، مبدأ، عیار، مبنای تحویل و هزینه‌های جانبی مشخص است؛ داده‌های موجود برای محاسبه قطعی هزینه واردات سنگ‌آهن به یوان در ۲۰ اکتبر کافی نیست.
نظرات کاربران