به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از اویل‌پرایس، برزیل تا ۲۰۳۰ به حدود ۴۰ شناور پشتیبانی دریایی (OSV) دیگر نیاز دارد. این پیش‌بینی از مارتین لیسنه، تحلیلگر ارشد بازار در شرکت آرکتیک آفشور است. این شناورها تجهیزات، مواد و خدمه را به سکوهای نفتی می‌رسانند و بدون آن‌ها تولید در دریا ادامه نمی‌یابد. تولید پتروبراس در میدان‌های آب‌عمیق مانند بوزیوس بالا رفته و شکاف میان ظرفیت لازم و ناوگان موجود را بزرگ‌تر کرده است. این وضع با بازار نفتکش‌ها فرق دارد: بسته‌شدن تنگه هرمز نرخ روزانه نفتکش‌های غول‌پیکر (VLCC) را به بیش از ۱ میلیون دلار رسانده، اما در برزیل مسئله کمبود ظرفیت ناوگان پشتیبانی است.
قانون محلی و نرخ اجاره
قانون برزیل کار پشتیبانی دریایی را به شناورهای دارای پرچم برزیل اختصاص داده است. شناور خارجی فقط وقتی اجاره می‌شود که شناور داخلی در دسترس نباشد. ناوگان محلی با تقاضا هماهنگ نشده و همین، فرصتی برای اپراتورهای بین‌المللی ساخته است. کوئینتن کنین، مدیرعامل تایدواتر، انتظار دارد نرخ روزانه شناورهای تأمین پلتفرم (PSV) با مشخصات بالا طی ۵ سال به ۵۵٬۰۰۰ تا ۶۰٬۰۰۰ دلار برسد. نرخ روزانه همان مبلغی است که مالک شناور هر روز از مستأجر می‌گیرد.
به گفته کنین، یک PSV نو برای جبران هزینه خود ۲۰ سال به درآمد روزانه حدود ۴۴٬۰۰۰ دلار نیاز دارد. بنابراین مالکان فقط با قرارداد بلندمدت سرمایه ساخت را تأمین می‌کنند. برای تشویق ساخت داخلی، نهاد ناظر نفت و گاز برزیل (ANP) مشوق‌هایی تصویب کرده است. به گفته گوستاو تینوکو، مدیر محتوای داخلی این نهاد، این مشوق‌ها اکنون از ساخت حدود ۳۶ شناور پشتیبانی و ۱۳ نفتکش در کارخانه‌های کشتی‌سازی برزیل حمایت می‌کنند.
خرید ناوگان به‌جای ساخت
تایدواتر به جای ساخت، ناوگان آماده را خریده است. این شرکت آمریکایی در ماه اوت خرید ویلسون سونز اولتراتوگ را با ارزش کل ۵۰۰ میلیون دلار نهایی کرد. در زمان تحویل، ۲۸۳٫۱ میلیون دلار نقد پرداخت شد و حدود ۲۲۹٫۳ میلیون دلار بدهی به عهده شرکت خریدار آمد. این معامله ۲۲ فروند PSV اضافه کرد و ناوگان برزیلی تایدواتر را به ۲۸ شناور رساند. ۱۹ فروند از شناورهای خریداری‌شده در برزیل ساخته شده و طراحی یکسان دارند، که آموزش خدمه و تعمیرات را ساده می‌کند. ناوگان جهانی شرکت به ۲۳۱ شناور رسید و حدود ۴۴۱ میلیون دلار قرارداد در دست اجرا (درآمدی که از پیش تعهد شده) به آن افزوده شد.
ساخت شناورهای هیبریدی هم در برزیل ادامه دارد. این شناورها موتور سوخت‌مایع را با منبع انرژی دیگر ترکیب می‌کنند تا انتشار کربن، مصرف سوخت و هزینه نگهداری کم شود. ۲ سال پیش پتروبراس قراردادهایی به ارزش ۲٫۸ میلیارد دلار برای ۱۲ شناور هیبریدی بست؛ میانگین آن حدود ۲۳۳ میلیون دلار برای هر شناور است. این پروژه ۴۰ درصد محتوای ساخت داخلی دارد و حدود ۱۱٬۰۰۰ شغل ایجاد می‌کند. «استارنو الکترا» به‌تازگی به‌عنوان نخستین شناور باتری‌هیبریدی طراحی و ساخت برزیل تحویل شد. این شناور باتری لیتیوم‌آهن‌فسفات با ظرفیت ۱٬۳۲۲ کیلووات‌ساعت از شرکت WEG دارد و با قرارداد بلندمدت برای پتروبراس کار می‌کند. شرکت سیکور مارین نیز در برزیل شناورهای PSV هیبریدی را با قرارداد چندساله اداره می‌کند.
برزیل در سوخت‌های زیستی هم جایگاه برجسته‌ای دارد. این کشور به گزارش آژانس بین‌المللی انرژی‌های تجدیدپذیر، دومین تولیدکننده اتانول و سومین تولیدکننده biodiesel جهان است و در ۲۰۲۴ حدود ۹٫۷ میلیارد لیتر زیست‌دیزل تولید کرد؛ حدود سه‌چهارم آن از سویا بود. این حجم حدود ۳٬۹۰۰ استخر المپیک را پر می‌کند. پتروبراس در ۲۰۲۴ فروش سوخت کشتی با ۲۴ درصد زیست‌دیزل را آغاز کرد. کارولینا دی کاروالیو، مدیر کالا و خدمات زیردریایی پتروبراس، می‌گوید شناورهای سطحی بدون خدمه تا ۹۰ درصد سوخت کمتری مصرف می‌کنند. به گفته او، طرح‌های استاندارد درخت‌های زیردریایی با ساخت و نصب ساده‌تر می‌تواند نیاز سرمایه را تا ۳۰ درصد کم کند.
نظرات کاربران