به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، منصوری بیدکانی در بحث درباره راه مهار دلار میان «ثبات ارزی» و «تثبیت دستوری یک عدد» تفاوت اساسی دید. او مداخله ارزی را در کنار اصلاحات بنیادی لازم می‌داند و هدف را ایجاد یک لنگر معتبر برای انتظارات اقتصادی معرفی کرد.
این بحث در ۲۹ مهر ۱۴۰۵ (۲۱ اکتبر (۲۹ مهر ۱۴۰۵)) مطرح شد و به پرسشی مستقیم مربوط است: بازار ارز را چگونه می‌شود آرام کرد؟ پاسخ به این پرسش بر قیمت دلار، هزینه واردات و برنامه‌ریزی مالی خانوارها اثر می‌گذارد.
تفاوت ثبات با تثبیت قیمت
تثبیت دستوری یعنی مقام‌های اقتصادی یک نرخ را اعلام کنند و بخواهند بازار همان‌جا بماند. منصوری بیدکانی این روش را با ثبات ارزی یکی نمی‌داند. ثبات در نگاه او به معنای کم‌شدن نوسان‌های غیرمنتظره است، نه ثابت ماندن یک رقم.
این تفاوت برای مخاطب عادی معنای عملی دارد. وقتی قیمتی با دستور ثابت شود و پشتوانه اقتصادی نداشته باشد، فعالان بازار آن را موقت می‌دانند. در این حالت فاصله نرخ رسمی و نرخ بازار می‌تواند بیش‌تر شود.
لنگر انتظارات چیست؟
لنگر انتظارات نقطه مرجعی است که مردم و فعالان اقتصادی به آن اعتماد می‌کنند و بر پایه‌اش تصمیم می‌گیرند. اگر این مرجع معتبر باشد، قیمت‌گذاری بنگاه‌ها، قراردادها و پس‌انداز خانوارها با اطمینان بیش‌تری انجام می‌شود. اگر اعتبار نداشته باشد، هر خبر تازه می‌تواند رفتار بازار را تغییر دهد.
به همین دلیل مداخله ارزی، یعنی عرضه یا خرید ارز برای اثرگذاری بر نرخ، به تنهایی کافی به نظر نمی‌رسد. بر پایه این دیدگاه، مداخله می‌تواند فشار کوتاه‌مدت را کم کند، اما اصلاحات بنیادی باید دلیل اصلی فشار را هدف بگیرند تا اعتماد بازار ساخته شود.
منصوری بیدکانی در این اظهارات جزئیاتی درباره نوع اصلاحات یا زمان‌بندی اجرای آن‌ها ارائه نکرد. بنابراین هنوز روشن نیست این نسخه در عمل با چه ابزارهایی دنبال می‌شود. نتیجه‌گیری درباره کارآمدی آن به تصمیم‌ها و داده‌های بعدی بازار بستگی دارد.
نظرات کاربران