صفحه اقتصاد - تهدیدهای مطرح‌شده درباره احتمال قطع کابل‌های زیردریایی عبوری از تنگه هرمز، نگرانی‌هایی را درباره پیامدهای آن برای ارتباطات دیجیتال در منطقه ایجاد کرده است. اهمیت این کابل‌ها به وابستگی گسترده زندگی روزمره، خدمات آنلاین و مراکز داده منطقه به اینترنت بازمی‌گردد.
بر اساس گزارش‌های منتشرشده، حدود ۱۷ کابل زیردریایی در این منطقه وجود دارد و حدود هفت کابل اصلی از تنگه هرمز عبور می‌کنند و به سمت کویت، عراق و دیگر کشورهای منطقه ادامه می‌یابند. کابل‌های دیگری نیز میان خلیج فارس، دریای سرخ و تنگه باب‌المندب قرار دارند. برخی از این کابل‌ها ظرفیت انتقال تا ۱۰۰ ترابیت بر ثانیه دارند و بخش قابل توجهی از ترافیک اینترنت را منتقل می‌کنند.
تجربه قطع کابل‌های SMW4، IMEWE و FALCON در دریای سرخ نشان داده است که آسیب به زیرساخت‌های ارتباطی می‌تواند کشورهای خاورمیانه، اروپا و حتی خدمات اینترنتی هند را تحت تأثیر قرار دهد.
در صورت قطع کابل‌های عبوری از تنگه هرمز، کشورهای عربی حوزه خلیج فارس با اختلال گسترده و کاهش سرعت اینترنت مواجه خواهند شد. هرچند کابل‌های جایگزین نیز وجود دارند، حجم زیادی از ترافیک ناچار به تغییر مسیر خواهد شد و خدمات اینترنتی با کندی و اختلال روبه‌رو می‌شوند.
این مشکل می‌تواند مراکز داده شرکت‌هایی مانند آمازون، مایکروسافت، اوراکل و هواوی در منطقه را نیز تحت تأثیر قرار دهد. در نتیجه، خدماتی مانند حمل‌ونقل هوشمند، شبکه‌های اجتماعی، پلتفرم‌هایی نظیر تیک‌تاک و یوتیوب و سرویس تحویل غذای طلبات ممکن است با اختلال مواجه شوند.
کاربران اینترنت ماهواره‌ای مانند استارلینک احتمالاً دسترسی عمومی خود را حفظ خواهند کرد، اما خدمات محلی وابسته به مراکز داده همچنان آسیب‌پذیر خواهند بود.
با وجود این، قطع کابل‌ها به معنای قطع کامل اینترنت نیست؛ زیرا شبکه جهانی با استفاده از سازوکار تغییر مسیر، بخشی از ترافیک را از مسیرهای دیگر منتقل می‌کند. با این حال، کاهش سرعت و اختلال در خدمات می‌تواند زندگی روزمره کشورهای منطقه و حتی ایران را تحت تأثیر قرار دهد.
نظرات کاربران