شرکت وارهاوند (Warhound) با سرمایه‌ی ۲۰۰ میلیون دلاری از حالت فعالیت محرمانه خارج شده است تا سگ‌هایی جدید را خلق کند که برای مأموریت‌های نظامی، انتظامی و امدادی مناسب باشند. بن لم ، مدیرعامل شرکت زیست‌فناوری کولوسال بایوساینسز و پالمر لاکی ، بنیان‌گذار اندوریل، ایده‌ی پرورش نسل تازه‌ای از سگ‌های عملیاتی را مطرح کرده‌اند؛ حیواناتی که قرار است مأموریت‌های خطرناک برای انسان یا دشوار برای ربات‌ها (از کشف مواد منفجره تا جست‌وجو و عملیات تخصصی) را بر عهده بگیرند.
وارهاوند با حمایت سرمایه‌گذارانی مانند Sequoia و 8VC و In-Q-Tel به کارش ادامه می‌دهد. In-Q-Tel صندوق سرمایه‌گذاری مورد حمایت سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا و دیگر نهادهای اطلاعاتی آن کشور است. دور سرمایه‌گذاری تازه، ارزش وارهاوند را به ۱٫۲ میلیارد دلار می‌رساند.
با وجود ارزش‌گذاری میلیارد دلاری، سگ‌های مورد نظر وارهاوند هنوز متولد نشده‌اند. برنامه‌ی استارتاپ بر مسئله‌ای متمرکز شده که مدیرانش آن را ضعف راهبردی زنجیره‌ی تأمین آمریکا می‌دانند. بنا بر اعلام وارهاوند، بیش از ۸۰ درصد سگ‌های کاری ارتش آمریکا از اروپا تأمین می‌شوند و کمتر از نیمی از آن‌ها شرایط لازم برای خدمت را دارند.
کاهش تعداد سگ‌های واجد شرایط، وابستگی ارتش و نیروهای انتظامی آمریکا به کشورهای خارجی را بیشتر می‌کند. وارهاوند امیدوار است فناوری‌های کولوسال بایوساینسز امکان پرورش سگ‌هایی با ویژگی‌های متناسب با مأموریت‌های دشوار را فراهم کند و هم‌زمان شمار حیواناتی را که در مراحل آموزش کنار گذاشته می‌شوند، کاهش دهد.
بن لم می‌گوید پژوهش او نشان داد بسیاری از سگ‌ها به‌دلیل استعدادهای وراثتی از دوره‌ی آموزش عبور نمی‌کنند. ضعف بینایی، احتمال بالای ابتلا به سرطان، دیسپلازی مفصل ران و تحلیل عضلانی از جمله مشکلاتی هستند که می‌توانند عمر کاری حیوان را کوتاه کنند یا پیش از شروع خدمت موجب حذف آن شوند.
از نگاه لم، ویرایش ژن می‌تواند سلامت و طول عمر سگ‌ها را بهبود دهد و در عین حال ویژگی‌هایی مانند سرعت، چابکی و توان بویایی برای کشف بمب را تقویت کند. تیم او نژادهای موفق در مأموریت‌های عملیاتی، به‌ویژه مالینویز بلژیکی و ژرمن شپرد را مطالعه کرده و رده‌های سلولی آن‌ها را در یک زیست‌بانک قرار داده است. رده‌ی سلولی مجموعه‌ای از سلول‌های زنده محسوب می‌شود که در محیط آزمایشگاه رشد می‌کنند.
برنامه‌ی ژنتیکی وارهاوند شامل افزودن ژن‌های مرتبط با عملکرد مطلوب و حذف یا اصلاح عوامل نامناسب خواهد بود. هدف نهایی، به تعبیر لم، ساخت «نوع تازه‌ای از سگ» است. با این حال، وارهاوند هنوز جزئیات ژن‌های هدف، حدود تغییرات وراثتی و معیارهای سنجش موفقیت را منتشر نکرده است.
نقش شرکت اندوریل به ژنوم حیوان مربوط نمی‌شود. این سازنده‌ی سامانه‌های دفاعی قرار است نرم‌افزار و سخت‌افزارهایی مانند جلیقه‌های محافظ و عینک‌های ویژه را برای سگ‌ها و هدایت‌کنندگان آن‌ها فراهم کند. تجهیزات با هدف افزایش آگاهی محیطی و هماهنگی در عملیات طراحی خواهند شد.
لم می‌گوید: «اگر سگ را ایمن‌تر و سالم‌تر کنیم و عملکردش را بهبود دهیم، در خط وظیفه هم بهتر عمل خواهد کرد.» او تأکید کرده تجهیزات اندوریل «روی سگ، نه داخل سگ» قرار می‌گیرند. به باور او، افزایش حفاظت از حیوان می‌تواند خطر پیش روی هدایت‌کنندگان انسانی را نیز کمتر کند.
مشتریان احتمالی و پرسش‌های نظارتی
وارهاوند هنوز قیمت فروش هر سگ را تعیین نکرده، اما نیروهای امدادی، وزارت دفاع آمریکا، شاخه‌های نظامی و پلیس را مشتریان احتمالی خود می‌داند. لم در پاسخ به پرسش مربوط به مجوزهای دولتی گفته است مدیران استارتاپ درباره‌ی فعالیت خود به گروه‌های متعددی در دولت توضیح داده‌اند.
ارائه‌ی توضیح به نهادهای دولتی با دریافت مجوز یکسان نیست. جزئیات مسیر قانونی، سازوکار نظارت بر ویرایش ژن، استانداردهای رفاه حیوانات و مسئولیت حقوقی ناشی از رفتار سگ‌های مهندسی‌شده هنوز روشن نشده‌اند. نبود سگ متولدشده نیز به آن معنا است که ادعاهای مربوط به سلامت، طول عمر، بویایی، سرعت و چابکی فعلا در میدان عملیات آزمایش نشده‌اند.
موضوع ایمنی غیرنظامیان پس از ورود سگ‌های تغییریافته به خدمت نیز مطرح شده است. لم گفته هر حیوان مانند دیگر سگ‌های کاری نظامی آموزش خواهد دید و مدیریت آن بر عهده‌ی سازمان خریدار قرار می‌گیرد. پاسخ، چارچوب کلی بهره‌برداری را توضیح می‌دهد، اما معیارهای ارزیابی رفتار، شرایط توقف خدمت و شیوه‌ی رسیدگی به رخدادهای احتمالی هنوز منتشر نشده‌اند.
وارهاوند اعلام کرده تحت راهنمایی انجمن امریکن هیومین فعالیت می‌کند تا برنامه‌ی آموزش سگ‌های تازه، گواهی لازم را دریافت کند. همکاری با نهاد رفاه حیوانات قرار است دوره‌ی پس از خدمت را نیز پوشش دهد.
برنامه‌ی پیشنهادی وارهاوند انتقال سگ‌های بازنشسته به طرح ویژه‌ی امرین هیومین است؛ طرحی که برای سگ‌های نظامی بازنشسته خانه پیدا می‌کند. امکان استفاده از دیگر برنامه‌های حمایتی همان نهاد نیز مطرح شده است.
نظر شما درباره‌ی استفاده از ویرایش ژن برای پرورش سگ‌های نظامی چیست؟
نظرات کاربران