تورم فقط در قیمت‌هایی که مصرف‌کنندگان در فروشگاه‌ها می‌پردازند خلاصه نمی‌شود؛ بخش مهمی از فشارهای قیمتی، پیش از رسیدن کالاها به دست مردم، در فرایند تولید شکل می‌گیرد. تازه‌ترین آمار بانک مرکزی از شاخص بهای تولیدکننده نشان می‌دهد که هزینه‌های تولید در اقتصاد ایران همچنان با فشار سنگینی روبه‌روست.
در شهریورماه ۱۴۰۵، شاخص کل بهای تولیدکننده به ۷۵۸٫۵ واحد رسید؛ رقمی که از افزایش ۴٫۹ درصدی نسبت به ماه قبل حکایت دارد. تورم نقطه‌به‌نقطه این شاخص نیز به ۱۱۷٫۳ درصد رسیده است؛ به این معنا که قیمت‌های دریافتی تولیدکنندگان، به‌طور متوسط، نسبت به شهریور سال گذشته بیش از دو برابر شده‌اند. نرخ تورم دوازده‌ماهه تولیدکننده هم در همین ماه ۹۲٫۳ درصد ثبت شده است.
اما فشار هزینه‌ها در همه بخش‌های اقتصادی یکسان نیست. بخش صنعت با تورم نقطه‌به‌نقطه ۱۲۹٫۳ درصدی و بخش کشاورزی با تورم ۱۰۲٫۸ درصدی مواجه بوده‌اند. چنین ارقامی نشان می‌دهد که تولیدکنندگان این بخش‌ها برای ادامه فعالیت خود با افزایش قابل‌توجه هزینه‌ها روبه‌رو هستند.
افزایش بهای مواد اولیه، نهاده‌ها و سایر هزینه‌های تولید می‌تواند حاشیه سود بنگاه‌ها را محدود کند، توان رقابت آنها را کاهش دهد و در صورت انتقال هزینه‌ها به قیمت نهایی، فشار بیشتری بر مصرف‌کنندگان وارد کند.
با این حال، انتقال تورم تولیدکننده به تورم مصرف‌کننده قطعی و فوری نیست و به عواملی مانند تقاضای بازار، توان جذب هزینه‌ها از سوی بنگاه‌ها و سیاست‌های اقتصادی بستگی دارد.
کلیه حقوق مادی و معنوی محفوظ و متعلق به شبکه اینترنتی اکوایران می‌باشد و استفاده از مطالب تنها با ذکر منبع و لینک مستقیم بلامانع است.
نظرات کاربران