به گزارش نبض بورس ، در گروه تیرآهن ۱۴ تا ۱۸، افزایش عرضه مانع رشد معاملات نشد. حجم خرید بالا رفت و بخش عمده محصول عرضه‌شده به فروش رسید. میانگین موزون قیمت نیز حدود ۲.۶ درصد افزایش یافت و به محدوده یک میلیون تومان نزدیک شد. همچنین، تقاضای ثبت‌شده رشد قابل‌توجهی داشت؛ مجموعه این تغییرات نشان می‌دهد که در این گروه سایزی، قیمت‌های فعلی هنوز مانع جدی برای انجام معاملات ایجاد نکرده‌اند.
با این حال، افزایش هم‌زمان قیمت و حجم فروش را نباید به‌تنهایی نشانه اطمینان تولیدکنندگان به تداوم رشد قیمت دانست. ممکن است بخشی از خریدها با انتظار افزایش هزینه مواد اولیه یا رشد قیمت محصولات فولادی در هفته‌های آینده انجام شده باشد. برای تشخیص تقاضای پایدار از خریدهای مبتنی بر انتظار افزایش قیمت، باید دید آیا حجم معاملات در عرضه‌های بعدی نیز حفظ می‌شود یا خیر.
مقاومت خریداران مقاطع سنگین
در تیرآهن ۲۰ تا ۳۰، شرایط متفاوت بود. با وجود رشد تقاضای ثبت‌شده و ثبات نسبی عرضه، حجم معاملات از حدود پنج هزار تن به کمتر از ۳۰۰ تن کاهش یافت. قیمت پایه نیز حدود ۷.۷ درصد افت کرد، اما این تعدیل نتوانست خرید قابل‌توجهی ایجاد کند.
این شرایط نشان می‌دهد که در این گروه، فاصله میان قیمت پیشنهادی فروشندگان و قیمت مورد قبول خریداران همچنان مانع اصلی معاملات است. تیرآهن‌های سنگین که در پروژه‌های بزرگ‌تر مصرف می‌شوند، با تصمیم‌های خریدی روبه‌رو هستند که معمولا به برآورد هزینه پروژه و برنامه تأمین مصالح وابستگی بیشتری دارند. در چنین بازاری، کاهش قیمت پایه لزوما به بازگشت تقاضا منجر نمی‌شود؛ به‌ویژه اگر خریداران همچنان انتظار تعدیل بیشتر قیمت را داشته باشند.
افت میانگین موزون قیمت نیز در این گروه باید با احتیاط تفسیر شود. وقتی حجم معامله‌شده به چندصد تن محدود است، نمی‌توان این میانگین را نماینده قابل اتکایی از قیمت مورد قبول کل بازار دانست.
بخشی از تفاوت رفتار دو گروه را باید در ابهام بازار مواد اولیه جست‌وجو کرد. به گفته فعالان بازار، عرضه شمش در دو نوبت به دلیل ناکافی‌بودن تقاضا در برابر حجم پیش‌خریدها انجام نشد. عرضه‌نشدن میلگرد آجدار در ادامه هفته نیز بر ابهام قیمت محصولات فولادی افزود. در این شرایط، انتظار برای تعیین تکلیف قیمت شمش می‌تواند رفتار خریداران و فروشندگان تیرآهن را تحت تأثیر قرار دهد؛ هرچند اطلاعات موجود برای نسبت‌دادن مستقیم واگرایی دو گروه سایزی به این عامل کافی نیست.
نتیجه عرضه‌های بعدی شمش می‌تواند جهت انتظارات قیمتی را روشن‌تر کند، اما به‌تنهایی افزایش قیمت تیرآهن را تضمین نمی‌کند. در مقاطع سبک، تداوم رشد معاملات اهمیت دارد و در مقاطع سنگین، بازگشت خرید در حجم معنادار. تا زمانی که این بازگشت اتفاق نیفتاده، قیمت‌های پیشنهادی در گروه ۲۰ تا ۳۰ را نمی‌توان سطح تثبیت‌شده بازار دانست.
نظرات کاربران