به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز جفت‌ارز یورو به دلار آمریکا (EUR/USD) در معاملات روز دوشنبه ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶، در محدوده 1.1213 تا 1.1225 نوسان می‌کند و پس از چند هفته فشار فروش، نشانه‌هایی از تثبیت قیمت را به نمایش گذاشته است. در برش زمانی حدود ساعت 11:10 به وقت اروپای مرکزی (CET) و 10:10 به وقت گرینویچ (GMT)، افزایش محدود قیمت در برخی داده‌های بازار حاکی از تلاش یورو برای فاصله گرفتن از کف‌های اخیر بود. با این حال، تحرکات مثبت کوتاه‌مدت هنوز برای تأیید پایان روند نزولی میان‌مدت کافی نیستند و بازار همچنان میان حمایت‌های تکنیکال و فشارهای بنیادی دلار در حال حرکت است.
رفتار اخیر قیمت در محدوده 1.118 تا 1.123 نشان می‌دهد که بازار پس از افت قابل‌توجه، وارد مرحله‌ای از نوسان محدود شده است. در حالی که بعضی شاخص‌های کوتاه‌مدت به نفع خریداران تغییر کرده‌اند، ساختار بزرگ‌تر نمودار همچنان از دشواری بازگشت پایدار یورو حکایت دارد. از ابتدای سال ۲۰۲۶، این جفت‌ارز پس از رسیدن به قله‌هایی بالاتر از 1.20 وارد مسیر اصلاحی شده و مجموعه‌ای از فشارهای اقتصادی و پولی، روند بازگشت قیمت را محدود کرده‌اند.
یورو در اوایل اکتبر، پس از چند هفته افت متوالی، به محدوده 1.1161 رسید؛ سطحی که در آن زمان به‌عنوان پایین‌ترین قیمت ۱۷ ماه اخیر گزارش شد. با این حال، داده‌های تاریخی بازار نشان می‌دهند که در ۱۴ اکتبر نیز کف پایین‌تر 1.1113 ثبت شده است. بنابراین، سطح 1.1161 برای توضیح بخشی از روند نزولی اوایل ماه اهمیت دارد، اما نباید آن را پایین‌ترین قیمت ثبت‌شده در کل اکتبر دانست.
فاصله سیاست پولی آمریکا و اروپا همچنان مانع مهمی در مسیر یورو است
یکی از مهم‌ترین عوامل بنیادی مؤثر بر EUR/USD، اختلاف سیاست پولی فدرال‌رزرو آمریکا و بانک مرکزی اروپاست. در آخرین تصمیم‌های ثبت‌شده تا ۲۶ اکتبر، نرخ هدف وجوه فدرال در محدوده 3.75 تا 4 درصد قرار دارد و نرخ سپرده بانک مرکزی اروپا نیز 2.50 درصد است. با در نظر گرفتن نقطه میانی دامنه نرخ بهره آمریکا، یعنی 3.875 درصد، فاصله این دو نرخ حدود 137.5 واحد پایه محاسبه می‌شود؛ اختلافی که همچنان می‌تواند به نفع نگهداری دارایی‌های دلاری عمل کند.
اهمیت این اختلاف تنها به ارقام اسمی نرخ بهره محدود نیست. بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا در مقایسه با اوراق دولتی آلمان نیز از مؤلفه‌های تعیین‌کننده در جریان سرمایه میان دارایی‌های دلاری و یورویی به شمار می‌رود. هنگامی که سرمایه‌گذاران بازده بالاتری برای سرمایه‌گذاری در آمریکا دریافت می‌کنند و هم‌زمان انتظار دارند سیاست پولی این کشور برای مدت بیشتری انقباضی باقی بماند، تقاضا برای دلار می‌تواند تقویت شود. این شرایط حتی زمانی که یورو در نمودارهای کوتاه‌مدت وارد فاز بازیابی می‌شود، مانعی برای شکل‌گیری روند صعودی پایدار در این جفت‌ارز ایجاد می‌کند.
در سوی دیگر، مسیر سیاست پولی بانک مرکزی اروپا به تحولات تورمی، هزینه انرژی و میزان تاب‌آوری اقتصاد منطقه یورو وابسته است. بانک مرکزی اروپا در تصمیم ۱۰ سپتامبر، نرخ‌های اصلی خود را ۲۵ واحد پایه افزایش داد و نرخ سپرده را از ۱۶ سپتامبر به ۲.۵۰ درصد رساند. این تصمیم در واکنش به فشارهای تورمی و برآورد استمرار تورم بالاتر از هدف اتخاذ شد؛ با این حال، افزایش نرخ بهره به‌تنهایی تضمین نمی‌کند که یورو در برابر دلار تقویت شود، زیرا بازار علاوه بر تصمیم جاری، مسیر احتمالی نرخ‌ها در ماه‌های آینده را نیز قیمت‌گذاری می‌کند.
ترکیب داده‌های اقتصادی دو منطقه نیز همچنان اهمیت دارد. ضعف برخی شاخص‌های منطقه یورو، از جمله فروش خرده‌فروشی و اعتماد مصرف‌کننده، در کنار تاب‌آوری نسبی داده‌های آمریکا، می‌تواند بر انتظارات سرمایه‌گذاران اثر بگذارد. افزون بر این، نگرانی‌های مالی فرانسه و ابهام‌های سیاسی این کشور از جمله عواملی بوده‌اند که در هفته‌های گذشته بر عملکرد ارز مشترک فشار وارد کرده‌اند. این مجموعه نشان می‌دهد که افت EUR/USD را نمی‌توان تنها به قدرت دلار نسبت داد؛ ضعف نسبی عوامل پشتیبان یورو نیز در شکل‌گیری روند نزولی نقش داشته است.
هفته بانک‌های مرکزی می‌تواند جهت حرکت بعدی را روشن‌تر کند
تقویم سیاست پولی در روزهای پایانی اکتبر، یکی از مهم‌ترین عوامل تعیین‌کننده جهت بازار ارز است. نشست فدرال‌رزرو در روزهای ۲۷ و ۲۸ اکتبر برگزار می‌شود و پس از آن، بانک مرکزی اروپا در ۲۹ اکتبر تصمیم جدید خود را اعلام خواهد کرد. طبق تقویم رسمی بانک مرکزی اروپا، تصمیم این نهاد در ساعت 14:15 به وقت اروپای مرکزی منتشر می‌شود و نشست خبری پس از آن از ساعت 14:45 آغاز خواهد شد. در چنین شرایطی، حتی اگر نرخ‌های بهره بدون تغییر باقی بمانند، لحن بیانیه‌ها و ارزیابی مقام‌های پولی از تورم، رشد اقتصادی و فشارهای قیمتی می‌تواند جهت انتظارات بازار را تغییر دهد.
در مورد فدرال‌رزرو، گزارش‌های تازه از انتظار گسترده اقتصاددانان برای ثابت ماندن نرخ بهره در محدوده 3.75 تا 4 درصد در نشست اکتبر حکایت دارند؛ در عین حال، افزایش دوباره نرخ بهره در دسامبر نیز در برآوردهای بسیاری از اقتصاددانان مطرح شده است. این انتظارات می‌توانند از دلار حمایت کنند، به‌خصوص اگر مقام‌های آمریکایی بر تداوم فشارهای تورمی و ضرورت حفظ شرایط پولی محدودکننده تأکید کنند. صورت‌جلسه نشست پیشین فدرال‌رزرو نیز در ۷ اکتبر منتشر شده است، اما در هفته جاری، خود نشست جدید بانک مرکزی آمریکا محرک مهم‌تری برای ارزیابی انتظارات نرخ بهره به شمار می‌رود.
سخنرانی فرانک الدرسان، عضو هیئت اجرایی بانک مرکزی اروپا، نیز در تقویم روز دوشنبه قرار داشت و طبق برنامه رسمی در ساعت 06:00 به وقت اروپای مرکزی برگزار شد. موضوع این سخنرانی، سرمایه‌گذاری برای حفاظت از طبیعت و تقویت تاب‌آوری اقتصادی در چارچوب نشست COP17 بود؛ بنابراین، این رویداد را نباید بدون شواهد مشخص به‌عنوان یک سیگنال مستقیم سیاست پولی یا نشانه‌ای قطعی از تغییر موضع بانک مرکزی اروپا تفسیر کرد. برای ارزیابی مسیر یورو، اظهارنظرهای مرتبط با تورم، نرخ بهره و تصمیم‌های شورای حکام در روزهای آینده اهمیت مستقیم‌تری دارند.
در همین حال، تحولات بازار انرژی و کاهش نگرانی‌های ژئوپلیتیکی می‌توانند از مسیر انتظارات تورمی و تقاضا برای ارزهای مختلف بر EUR/USD اثر بگذارند. رویترز در گزارش روز ۲۶ اکتبر از افزایش حدود ۰.۱۰ درصدی یورو تا سطح 1.1228 دلار خبر داد و به کاهش بهای نفت و حفظ رتبه اعتباری فرانسه از سوی مودیز به‌عنوان بخشی از عوامل مؤثر بر حرکت روز اشاره کرد. این داده با توجه به تفاوت زمان ثبت و منابع قیمت‌گذاری، اندکی با برخی مظنه‌های دیگر بازار فاصله دارد، اما در مجموع از تلاش یورو برای تثبیت در نزدیکی 1.1220 حکایت می‌کند.
مقاومت 1.12296 مرز مهم میان تثبیت قیمت و ادامه بازگشت است
از منظر تحلیل تکنیکال، وضعیت EUR/USD در تایم‌فریم‌های کوتاه‌مدت نسبت به تصویر روزانه بهبود یافته است. برخی مدل‌های به‌روزشده یک‌ساعته و چهارساعته، چیدمان صعودی میانگین‌های متحرک را نشان می‌دهند و قیمت نیز در این بازه‌ها بالاتر از SMA20، SMA50 و SMA200 قرار گرفته است. در کنار آن، اندیکاتور SuperTrend در تایم‌فریم کوتاه‌تر وضعیت صعودی دارد. این مجموعه سیگنال‌ها نشان می‌دهد که خریداران در کوتاه‌مدت توانسته‌اند بخشی از فشار فروش قبلی را مهار کنند؛ با این حال، قرار گرفتن قیمت بالاتر از میانگین‌های متحرک کوتاه‌مدت به‌تنهایی برای اثبات تغییر روند در تایم‌فریم روزانه یا هفتگی کافی نیست.
در نمای چهارساعته، اندیکاتور ایچیموکو نیز وضعیت نسبتاً مساعدتری برای خریداران نشان می‌دهد. در ارزیابی یکی از مدل‌های تکنیکال، امتیاز صعودی ایچیموکو ۳ در برابر امتیاز نزولی ۱ گزارش شده است. این وضعیت از برتری نسبی ساختار کوتاه‌مدت صعودی حمایت می‌کند، اما باید در کنار مقاومت‌های نزدیک و شرایط بنیادی بررسی شود. بازار در حال حاضر در فاصله‌ای محدود از سقف‌های اخیر قرار دارد؛ بنابراین، عبور قیمت از مقاومت‌های پیش‌رو و حفظ آن‌ها اهمیت بیشتری از صرف افزایش لحظه‌ای قیمت پیدا می‌کند.
در این چارچوب، محدوده 1.12296 به‌عنوان سقف جلسه پیشین و مقاومت محوری نخست شناخته می‌شود. سطح 1.12334 نیز مقاومت بعدی است که در صورت تثبیت قیمت بالاتر از مقاومت اول می‌تواند در کانون توجه قرار گیرد. در سمت مقابل، محدوده 1.12104 تا 1.12182 یک ناحیه حمایتی متراکم محسوب می‌شود؛ سطح 1.12057 به‌عنوان کف نوسانی اخیر و 1.12002 به‌عنوان سطح متناظر با SuperTrend نیز از اهمیت برخوردارند. این چیدمان نشان می‌دهد که فاصله بین حمایت و مقاومت نزدیک به هم است و حرکت قیمت در این بازه می‌تواند جهت کوتاه‌مدت بازار را مشخص‌تر کند.
نشانه‌های صعودی نمودار ساعتی هنوز با روند میان‌مدت هم‌جهت نشده‌اند
با وجود بهبود بعضی شاخص‌های کوتاه‌مدت، تصویر روزانه و هفتگی EUR/USD همچنان نزولی یا در بهترین حالت نوسانی ارزیابی می‌شود. در برخی مدل‌های تجمیعی، امتیاز ترکیبی بازار در محدوده منفی 0.35 تا منفی 0.70 قرار دارد؛ نتیجه‌ای که از نبود اجماع صعودی در مجموعه شاخص‌ها حکایت می‌کند. در این ارزیابی‌ها، محدوده 1.1149 تا 1.1256 به‌عنوان بازه حمایتی و مقاومتی روزانه مطرح شده است. قرار گرفتن قیمت داخل این محدوده، بیش از آنکه نشانه شروع یک روند جدید باشد، با ادامه فاز تثبیت پس از افت قبلی سازگار است.
ساختار حرکتی اخیر از کف 1.11932 تا سقف 1.12296 یک موج صعودی کوتاه‌مدت را نشان می‌دهد. در کنار این حرکت، برخی تحلیل‌های مبتنی بر امواج الیوت احتمال می‌دهند که موج اصلاحی C به مراحل پایانی خود نزدیک شده باشد. با این حال، سطح ابطال این شمارش در حدود 1.12144 ذکر شده است؛ محدوده‌ای که با توجه به نوسان فعلی قیمت و اختلاف میان داده‌های معاملاتی، تفسیر آن به نوع مدل و زمان ثبت قیمت وابسته است. ازاین‌رو، این شمارش موجی باید به‌عنوان یکی از سناریوهای تکنیکال در نظر گرفته شود، نه تأییدی قطعی بر پایان اصلاح.
سطوح فیبوناچی 50 درصد و 61.8 درصد نیز در برخی تحلیل‌ها به‌عنوان حمایت‌های کمکی برای حرکت بازگشتی مطرح شده‌اند. این سطوح زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند که با حمایت افقی، کف نوسانی یا میانگین متحرک هم‌پوشانی داشته باشند. در شرایط فعلی، هم‌زمانی حمایت‌های تکنیکال با چرخش مثبت اندیکاتورهای کوتاه‌مدت امکان تداوم بازیابی قیمت را فراهم می‌کند، اما ساختار بزرگ‌تر نمودار همچنان به تأیید بیشتری نیاز دارد. تا زمانی که مقاومت‌های کلیدی شکسته نشوند و قیمت نتواند در بالای آن‌ها باقی بماند، احتمال بازگشت فشار فروش همچنان مطرح است.
شاخص قدرت نسبی یا RSI در بعضی تایم‌فریم‌ها در محدوده 65 تا 72 گزارش شده است؛ محدوده‌ای که نشان می‌دهد شتاب صعودی کوتاه‌مدت افزایش یافته و در بخش بالاتر آن، احتمال اشباع خرید نیز وجود دارد. هم‌زمان، در تایم‌فریم‌های کوتاه‌تر تقاطع مثبت MACD دیده می‌شود. ترکیب این دو نشانه از یک سو توان بازیابی قیمت را تأیید می‌کند و از سوی دیگر هشدار می‌دهد که ادامه رشد ممکن است به تأیید تازه نیاز داشته باشد. به‌ویژه در نزدیکی مقاومت 1.12296، واکنش قیمت و توان تثبیت آن اهمیت بیشتری از خود مقادیر اندیکاتورها خواهد داشت.
ازدست‌رفتن حمایت‌ها می‌تواند محدوده‌های پایین‌تر را دوباره فعال کند
در سناریوی صعودی کوتاه‌مدت، حفظ محدوده 1.1210 تا 1.1218 و عبور از مقاومت 1.12296 دو مؤلفه مهم محسوب می‌شوند. برخی مدل‌های معاملاتی، محدوده 1.1210 تا 1.1218 را ناحیه بالقوه ادامه حرکت صعودی و 1.12296 به بالا را هدف اولیه چنین سناریویی در نظر گرفته‌اند؛ نسبت بازده به ریسک برآوردی این ساختار نیز حدود 1.8 به 1 عنوان شده است. این ارقام، خروجی مفروضات مدل هستند و به‌خودی‌خود اعتبار یا احتمال تحقق سناریو را تضمین نمی‌کنند. تثبیت بالای 1.12296 و سپس عبور از 1.12334 می‌تواند شواهد بیشتری برای ادامه بازیابی فراهم کند. در برخی الگوهای معاملاتی نیز حد توقف در بالای 1.1235 تعریف شده است.
در سمت مقابل، ناتوانی قیمت در عبور از مقاومت 1.12296 یا بازگشت زیر محدوده حمایتی 1.12104 تا 1.12182 می‌تواند زمینه را برای حرکت دوباره به سمت 1.12057 تا 1.1210 فراهم کند. در صورت تضعیف بیشتر قیمت، سطح 1.12002 نیز به‌عنوان حمایت مرتبط با SuperTrend اهمیت خواهد داشت. شکست این مجموعه حمایتی می‌تواند مسیر افت به سوی محدوده 1.1180 را باز کند و در ادامه، سطح 1.1160 دوباره در کانون توجه بازار قرار گیرد. این محدوده با کف مهم ثبت‌شده در اوایل اکتبر هم‌پوشانی دارد، هرچند داده‌های تاریخی نشان داده‌اند که بازار در ۱۴ اکتبر حتی سطح 1.1113 را نیز تجربه کرده است.
در مقیاس میان‌مدت، از دست رفتن حمایت 1.1160 می‌تواند سناریوی نزولی گسترده‌تری را تقویت کند که در برخی برآوردها محدوده 1.1080 را به‌عنوان هدف احتمالی بعدی مطرح می‌کند. تحقق این سناریو به تداوم برتری عوامل بنیادی دلار، حفظ اختلاف انتظارات نرخ بهره و ناتوانی یورو در بازیابی مقاومت‌های اصلی وابسته است. از سوی دیگر، حفظ حمایت‌های فعلی و افزایش قیمت بالاتر از محدوده 1.1230 تا 1.12334 می‌تواند فشار نزولی را موقتاً کاهش دهد. با وجود این، حتی چنین حرکتی نیز لزوماً به معنای تغییر کامل روند میان‌مدت نیست.
جمع‌بندی؛ یورو برای تغییر روند به بیش از یک بازگشت محدود نیاز دارد
وضعیت EUR/USD در ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶ را می‌توان حاصل تقابل دو نیروی متفاوت دانست. در کوتاه‌مدت، تثبیت قیمت در محدوده 1.1213 تا 1.1225، چیدمان مثبت میانگین‌های متحرک در تایم‌فریم‌های یک‌ساعته و چهارساعته، وضعیت صعودی SuperTrend و بهبود نسبی ایچیموکو از احتمال ادامه حرکت بازگشتی حمایت می‌کنند. با این حال، RSI حدود 65 تا 72 و نزدیکی قیمت به مقاومت‌های 1.12296 و 1.12334 نشان می‌دهند که مسیر صعودی بدون مانع نیست و بازار برای عبور از سقف‌های نزدیک به تأیید بیشتر نیاز دارد.
در افق میان‌مدت، اختلاف نرخ بهره حدود 137.5 واحد پایه میان آمریکا و منطقه یورو، بازده بالاتر اوراق آمریکایی نسبت به اوراق آلمان و تفاوت شرایط اقتصادی دو منطقه همچنان از عوامل محدودکننده رشد یورو هستند. نشست فدرال‌رزرو در ۲۷ و ۲۸ اکتبر و تصمیم بانک مرکزی اروپا در ۲۹ اکتبر می‌توانند انتظارات بازار درباره مسیر آینده نرخ بهره را تغییر دهند. تا آن زمان، محدوده 1.1200 تا 1.1214 برای ارزیابی پایداری حمایت کوتاه‌مدت و مقاومت 1.12296 تا 1.12334 برای سنجش قدرت بازیابی اهمیت خواهد داشت. شکست حمایت‌ها احتمال حرکت به سوی 1.1180 تا 1.1160 را افزایش می‌دهد، در حالی که عبور پایدار از مقاومت‌ها می‌تواند فضای بیشتری برای ادامه بازگشت قیمت ایجاد کند؛ با این حال، چشم‌انداز میان‌مدت همچنان به نحوه تحول عوامل بنیادی و واکنش بازار به تصمیم‌های بانک‌های مرکزی وابسته است.
نظرات کاربران