به گزارش گروه اقتصادی خبرگزاری دانشجو، بهرام شکوری، رئیس کمیسیون صنعت و معدن اتاق ایران گفت: حدود ۹۰ درصد اسید سولفوریک کشور در شرکت ملی مس تولید می‌شود که این محصول برای شرکت، محصول جانبی فرایند تولید است و هزینه تمام‌شده پایین‌تری دارد؛ در مقابل، حدود ۱۰ درصد تولید از گوگرد به دست می‌آید که هزینه تولید بالاتری دارد.
رئیس کمیسیون صنعت و معدن اتاق ایران افزود: عرضه هر دو نوع اسید با قیمت واحد در بورس کالا باعث شده تا اسید تولیدی با هزینه تمام‌شده پایین‌ترهم با قیمت بالاتری به فروش برسد. در نتیجه، هزینه اسید در بهای تمام‌شده برخی کارخانه‌های فرآوری به بیش از ۵۰ درصد رسیده و فعالیت واحد‌های کوچک و متوسط را تحت فشار قرار داده است.
او پیشنهاد داد به‌جای خروج اسید سولفوریک از بورس کالا بدون تعیین سازوکار جایگزین، ابتدا میزان مصرف واقعی کارخانه‌های فرآوری با همکاری تشکل‌های صنفی و از طریق سامانه‌های بهینه‌یاب احصا و تأیید شود.
شکوری تأکید کرد: در گام نخست، باید اسید تولیدی شرکت ملی مس متناسب با نیاز تأییدشده واحد‌های فرآوری و با اولویت تأمین این نیاز توزیع شود. به گفته او، به نظر می‌رسد همین میزان تولید بتواند بخش عمده یا حتی تمام نیاز این واحدها را پوشش دهد.
او ادامه داد: در صورت تأمین‌نشدن کامل نیاز بازار از این محل، می‌توان اسید تولیدی واحد‌های وابسته به گوگرد را برای جبران کسری اختصاص داد و با حمایت از تأمین مواد اولیه این واحدها، استمرار تولید را تضمین کرد.
شکوری در پایان خاطرنشان کرد: با ترکیب هدفمند این دو منبع تأمین و مدیریت نحوه توزیع، می‌توان به قیمت متعادل‌تری برای اسید سولفوریک دست یافت؛ به‌گونه‌ای که هزینه تأمین این ماده اولیه برای کارخانه‌های فرآوری کاهش یابد و امکان ادامه فعالیت این واحدها حفظ شود.
نظرات کاربران