به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، بیش از ۸ ماه از حمله به تأسیسات گازی قطر می‌گذرد، اما این کشور هنوز نمی‌تواند همه محموله‌های قراردادی خود را تحویل دهد. دوحه هر ماه به مشتریان اروپایی و آسیایی اعلام می‌کند که بخشی از تعهدهایش اجرا نمی‌شود. این یعنی خریداران نمی‌توانند بر گاز قطر برای ماه بعد حساب باز کنند.
قطر یکی از بزرگ‌ترین صادرکنندگان گاز طبیعی مایع‌شده (ال‌ان‌جی) است. این همان گازی است که سرد و مایع می‌شود تا کشتی‌ها آن را به نقاط دوردست ببرند. وقتی چنین تأمین‌کننده‌ای ماه‌ها کم‌تحویل می‌دهد، خریداران ناچار می‌شوند گاز را از منابع دیگر و معمولاً گران‌تر بخرند.
چرا این خبر به جیب مردم می‌رسد؟
گاز مایع مستقیم به برق، گرمایش و هزینه تولید کارخانه‌ها وصل است. وقتی عرضه کم می‌شود، دولت‌ها و شرکت‌ها برای خرید گاز هزینه بیش‌تری می‌پردازند. این هزینه در نهایت به قبض انرژی و قیمت کالاها می‌رسد و می‌تواند تورم را بالا نگه دارد.
بانک‌های مرکزی به تورم حساس‌اند. اگر قیمت انرژی بالا بماند، آن‌ها ممکن است نرخ بهره را دیرتر کاهش دهند. نرخ بهره بالا یعنی وام گران‌تر و، در بسیاری از موارد، فشار بیش‌تر بر بازار سهام، ارزهای دیجیتال و طلا. داده‌ها نشان می‌دهد این زنجیره در گذشته نیز در دوره‌های گران‌شدن انرژی فعال شده است؛ اما شدت اثر آن به عوامل دیگر هم بستگی دارد.
خریداران چه گزینه‌هایی دارند؟
اروپا و کشورهای آسیایی برای جبران کمبود به تأمین‌کنندگانی مانند آمریکا، استرالیا و دیگر صادرکنندگان روی می‌آورند. اما ظرفیت صادرات و تعداد کشتی‌های حمل‌کننده محدود است. بنابراین رقابت برای هر محموله آزاد قیمت را بالا می‌برد.
محتمل‌ترین سناریو این است که بازار تا زمان بازگشت کامل تحویل‌های قطر نسبت به هر خبر تازه درباره تعمیرات و صادرات حساس بماند. فعالان بازار از این پس به اعلام ماهانه دوحه و تغییر قیمت گاز در بازارهای اروپا و آسیا توجه ویژه خواهند داشت. تصمیم نهایی درباره پیامدهای مالی این وضعیت با خود مخاطب است.
نظرات کاربران