به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا، سکه و ارز هنگامی که سازمان ملل متحد در این هفته با یک توافق مهم برای ایجاد اولین معاهده جهانی آلودگی پلاستیک در جهان موافقت کرد، همه طرف‌ها به سرعت ادعای پیروزی کردند، از مبلغان پارلمانی صنعتی گرفته تا فعالان محیط‌زیست. این می‌تواند باعث دردسر شود.
توافق آخر برای نهایی‌کردن چنین معاهده‌ای تا سال 2024، که مجمع محیط زیست سازمان ملل، آن را «تاریخی» و مهم‌ترین پیمان سبز از زمان توافق اقلیمی پاریس در سال 2015 نامید، به صورت گسترده تنظیم شد.
این امر به کمیته مذاکره‌کننده بین‌دولتی وظیفه مهم دستیابی به اجماع در مورد موضوعات کلیدی را می‌دهد؛ موضوعاتی نظیر چگونگی رسیدگی به تولید سرسام‌آور پلاستیک یکبار مصرف که از نفت ساخته شده و بازاری رو به رشد در مراکز پتروشیمی مانند ایالات متحده، چین، عربستان سعودی و ژاپن دارد.
دولت‌ها برای جلوگیری از تکثیر پلاستیک‌های دور ریختنی، از فنجان‌های قهوه گرفته تا ظروف غذای آماده و بسته‌بندی حباب‌دار، تحت فشار هستند. یک نظرسنجی IPSOS که ماه گذشته منتشر شد، نشان داد از هر چهار نفر، سه نفر از ممنوعیت پلاستیک‌های یکبار مصرف حمایت می‌کنند که بیشتر آنها باعث مسدود‌شدن اقیانوس‌ها و آبراه‌های شهری جهان می‌شوند.
اما بر اساس مصاحبه با نمایندگان، مقامات صنعتی و گروه‌های زیست‌محیطی، بین تولیدکنندگان بزرگ پلاستیک که می‌خواهند بر مدیریت زباله و بازیافت تمرکز کنند و اتحادیه اروپا و برخی کشورهای در حال توسعه که بر محدودیت‌های تولید پلاستیک فشار می‌آورند، شکاف وجود دارد.
کمیته مذاکره‌کننده سازمان ملل متشکل از نمایندگان کشورهای عضو، طی دو سال آینده پنج جلسه جهت تلاش برای دستیابی به یک توافق برگزار خواهد کرد.
ایریک لیندبجرگ، مدیر سیاست جهانی پلاستیک در WWF گفت: «نبرد بزرگ حول تولید و اینکه آیا کشورها مایل به وضع مقررات جهانی هستند یا خیر، خواهد بود.
متن قطعنامه کشورها را متعهد می‌کند که برای این مسائل راه‌حلی بیابند، اما جهت‌گیری روشنی در مورد چگونگی آن، ارائه نمی‌دهد.
طبق برنامه محیط‌زیست سازمان ملل، تا سال 2050، صنعت پلاستیک می‌تواند 20 درصد از کل مصرف نفت را به خود اختصاص دهد.
بر اساس تجزیه و تحلیل بیش از 2000 مطالعه علمی که ماه گذشته توسط WWF منتشر شد، در این مسیر، آلودگی پلاستیکی اقیانوس‌ها تا سال 2050 چهار برابر می‌شود، برخی از گونه‌های دریایی منقرض می‌شوند و بسیاری از اکوسیستم‌های حساس مانند صخره‌های مرجانی و باتلاق‌های حرا آسیب جبران‌ناپذیری خواهند دید.
صنعت پتروشیمی که پیش‌بینی می‌شود تولید رزین پلاستیکی خالص را تا سال ۲۰۴۰ دوبرابر کند، می‌گوید بازیافت و جمع‌آوری زباله‌ها راه حل بهتری است.
استوارت هریس، مدیر سیاست پلاستیک در شورای شیمی آمریکا گفت: «ما از سقف کلی تولید رزین حمایت نمی کنیم.»
هریس گفت که صنعت از نتیجه مذاکرات "بسیار خرسند" است زیرا به کشورها این امکان را می‌دهد تا تصمیم بگیرند که چگونه می‌خواهند با زباله‌ها مقابله کنند، مانند سرمایه‌گذاری در فناوری بازیافت.
ایالات متحده که بزرگترین آلوده‌کننده پلاستیک یکبار مصرف سرانه، و خانه چندین شرکت بزرگ شیمیایی جهان است، موضع خود را در مورد اینکه آیا محدودیت‌هایی برای تولید اعمال خواهد کرد یا خیر، مشخص نکرده است.
مونیکا مدینا، رئیس هیئت ایالات متحده در نایروبی گفت: «هدف در اینجا این است که به کشورها انعطاف‌پذیری بدهیم تا برنامه‌های اقدام ملی را توسعه دهند که بهترین عملکرد را برای آنها دارد.
«رویکردهای بیش از حد تجویزی «از بالا به پایین» گاهی اوقات می‌تواند مانع از ایجاد نوآوری در فناوری شود.»
مجموعه‌ای از تحقیقات توسط رویترز در سال گذشته نشان داد که فن‌آوری‌های بازیافت جدید که توسط صنعت پلاستیک ترویج می‌شوند با شکست‌های بزرگی مواجه شده‌اند، در حالی که سوزاندن زباله‌های پلاستیکی به عنوان یک سوخت ارزان افزایش یافته است.
کمتر از 10 درصد پلاستیک بازیافت می‌شود، تا حدی به این دلیل که پلاستیک جدید تولیدشده، توسط صنعت نفت بسیار فراوان و ارزان است.
ویرجینیوس سینکویسیوس، رئیس محیط زیست اتحادیه اروپا به رویترز ابراز کرد: "این ساده‌لوحانه است که فکر کنیم فقط بازیافت می‌تواند کمک کند. ما باید اول از همه با اقدامات پیشگیرانه شروع کنیم."
دیگر قدرت های بزرگ جهانی از رویکردی کمتر مستقیم حمایت می کنند.
اینگر اندرسن، رئیس برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد این هفته به خبرنگاران گفت که کاهش تولید پلاستیک یکی از "پیچیده‌ترین" کارها خواهد بود.
نظرات کاربران