به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از یوروپین وویس، قیمت گاز در اروپا روز چهارشنبه ۲۸ اکتبر ۲۰۲۶ (۶ آبان ۱۴۰۵) از ۱۰۰ یورو به‌ازای هر مگاوات‌ساعت فراتر رفت. این رقم بالاترین سطح از سال ۲۰۲۲ است. مگاوات‌ساعت واحد سنجش انرژی است و قیمت گاز در بازار عمده با آن اعلام می‌شود.
عامل اصلی، خرید شتاب‌زده برای پر کردن ذخایر گاز در آخرین فرصت پیش از زمستان است. این تقاضا بر فشار عرضه ناشی از جنگ در خاورمیانه افزوده است. اگر قیمت بالا بماند، خانوارها و کسب‌وکارهای اروپایی ممکن است با قبض‌های گران‌تر گرمایش و برق روبه‌رو شوند.
وزیران: ابزارهای کوتاه‌مدت تمام شده است
وزیران انرژی اتحادیه اروپا پنجشنبه ۷ آبان در لوکزامبورگ گرد هم آمدند. یک مقام ارشد انرژی اروپا که نامش منتشر نشد، گفت: «بیشتر گزینه‌های کوتاه‌مدت را مصرف کرده‌ایم. آنچه می‌ماند، مدیریت بحران است.» طرح‌های حمایتی ۱ سال گذشته شامل برنامه‌های انرژی تجدیدپذیر، مالیات بر سود اضافی شرکت‌های انرژی و یارانه سوخت بود. این طرح‌ها نگرانی‌ها را مهار نکرد و اعتراض‌هایی در سراسر اروپا به راه افتاد.
دارا اوبراین، وزیر انرژی ایرلند، کشوری که ریاست دوره‌ای شش‌ماهه اتحادیه را بر عهده دارد، گفت: «اتحادیه و کشورهای عضو چوب جادویی ندارند.» با این حال وزیران با کاهش اجباری مصرف مخالفت کردند. دن یورگنسن، کمیسر انرژی اتحادیه، پیش‌تر از مصرف کمتر سخن گفته بود. او در نشست پنجشنبه حتی این پیشنهاد را مطرح نکرد و بر یارانه تمرکز کرد. اِبا بوش، وزیر انرژی سوئد، گفت قیمت‌های بالا خودشان تقاضا را تنظیم می‌کنند.
مناقشه بر سر یارانه سوخت‌های فسیلی
یورگنسن پذیرفت که یارانه‌ها سوخت‌های فسیلی را هم دربربگیرند، اما خواست «هدفمند و موقت» باشند. از آغاز جنگ، دولت‌ها ۱۸ میلیارد یورو برای معافیت مالیاتی محصولات فسیلی هزینه کرده‌اند. این مبلغ برای هر ساکن اتحادیه حدود ۴۰ یورو می‌شود. رم نیز اوایل همین ماه اقدامی برای کاهش اثر قیمت گاز بر قیمت برق انجام داد.
اورسولا فون در لاین، رئیس کمیسیون اروپا، به رهبران کشورها هشدار داد که این یارانه‌ها ممکن است تقاضای سوخت فسیلی را بالا ببرد و بازار واحد را مخدوش کند. به گفته دو دیپلمات اتحادیه، او خواستار موقت و هدفمند ماندن سیاست‌ها شد. یونان و چند کشور دیگر بازتر شدن سقف مالی برای یارانه را می‌خواهند. لوکاس ساویتسکاس، وزیر انرژی لیتوانی، گفت نگرانی‌شان این است که کشورهای عضو مسیرهای ملی بسیار متفاوتی در پیش نگیرند.
نظرات کاربران