نقطه پایه (BPS) واحدی از اندازه گیری است که برای نشان دادن تغییرات درصدی در ابزارهای مالی استفاده می شود و امکان برقراری ارتباط بین تغییرات کوچک در متغیرهای مالی را فراهم می کند.یک نقطه پایه (BPS) واحدی از اندازه گیری است که برای نشان دادن تغییرات درصدی در ابزارهای مالی استفاده می شود. نقاط پایه معمولاً با اختصارات "bp"، "bps" یا "bips" بیان می شوند. یک نقطه پایه برابر با 1/100 درصد یا 0.01 درصد است. به صورت اعشاری، یک نقطه پایه به صورت 0.0001 (0.01/100) ظاهر می شود.
نکات کلیدی
- نقطه پایه یک معیار استاندارد برای نرخ بهره و سایر درصدها در امور مالی است.
- یک نقطه پایه برابر با 1/100 درصد یا 0.01 درصد (و 0.0001 به صورت اعشاری) است.
- کلمه "پایه" از حرکت پایه بین دو درصد یا گسترش بین دو نرخ بهره گرفته شده است.
- نقطه پایه معمولاً برای محاسبه تغییرات نرخ بهره، شاخص های سهام و بازده اوراق بهادار با درآمد ثابت استفاده می شود.
- نقاط پایه همچنین در هنگام اشاره به هزینه صندوق های مشترک سرمایه گذاری و صندوق های قابل معامله در بورس استفاده می شود.
نحوه استفاده از نقاط پایه
از نقاط پایه برای بیان تغییر یا تفاوت درصدی استفاده می شود. آنها امکان اندازه گیری و برقراری ارتباط حتی کوچکترین تغییرات در متغیرهای مالی را فراهم می کنند.
به عنوان مثال، اگر بازده سود سهام از 3٪ به 3.3٪ افزایش یابد، می توانید بگویید که 0.3 درصد یا 30 نقطه پایه افزایش یافته است. به طور مشابه، اگر فدرال رزرو (Fed) نرخ بهره را از 4٪ به 3.5٪ کاهش دهد، می توانید بگویید که نرخ های بهره 50 نقطه پایه یا 0.5 درصد کاهش یافته است.
تغییر و مقایسه
اغلب، از نقطه پایه برای محاسبه تغییرات نرخ بهره، شاخص های سهام و بازده اوراق بهادار با درآمد ثابت استفاده می شود. معمول است که اوراق قرضه و وام ها بر حسب نقاط پایه بیان شوند. به عنوان مثال، می توان گفت که نرخ بهره ارائه شده توسط بانک شما 50 نقطه پایه بالاتر از نرخ تامین مالی یک شبه تضمین شده (SOFR) است. به طور مشابه، می توان گفت که اوراق قرضه ای با بازدهی که از 5٪ به 5.2٪ افزایش یافته است، اکنون 20 نقطه پایه بیشتر بازدهی دارد.
معامله گران از نقاط پایه برای اشاره به تغییر در ارزش یک اوراق بهادار یا هنگام مقایسه نرخ های مختلف اوراق بهادار استفاده می کنند. سهمی که قیمت آن از 200 دلار به 199 دلار کاهش یافته است، گفته می شود که 50 نقطه پایه کاهش یافته است. به طور مشابه، یک اوراق قرضه ممکن است 4٪ بازدهی داشته باشد در حالی که دیگری 4.3٪ بازدهی دارد، که نشان دهنده تفاوت 30 نقطه پایه است.
مدیریت ریسک
نقاط پایه همچنین می تواند به طور کلی به عنوان بخشی از تکنیک های مدیریت ریسک استفاده شود. هنگام بحث در مورد تغییرات نرخ بهره یا تغییرات گسترش اعتباری، حتی یک انحراف جزئی در هر جهت می تواند اطلاعات حیاتی در مورد بازارهای گسترده تر ارائه دهد.
ریسک بازار یا خطر ضرر ناشی از تغییرات شرایط بازار را می توان با استفاده از نقاط پایه ارزیابی کرد. نوسانات متغیرهای بازار مانند قیمت سهام، نرخ ارز و قیمت کالاها را می توان با نقاط پایه اندازه گیری کرد. کاربران این اطلاعات می توانند از نقاط پایه برای ارزیابی نوسان این موارد و جهت حرکت آنها استفاده کنند.
در تست استرس و تحلیل سناریو، مدیران ریسک از نقاط پایه برای مدل سازی تأثیر تغییرات شدید اما محتمل در شرایط بازار استفاده می کنند. به عنوان مثال، آنها ممکن است تأثیر افزایش 200 نقطه پایه نرخ بهره بر ارزش پرتفوی را تجزیه و تحلیل کنند. سپس می توانند این مدل را به سطح دلخواه خود دقیق تر کنند (یعنی می توانند به 201 نقطه پایه تنظیم کنند تا ببینند چگونه این تغییر جزئی می تواند بر مدل ها تأثیر بگذارد).
نقاط پایه اصطلاحات درصدی 10 0.01% 50 0.05% 100 0.1% 500 0.5% 1000 1% 10,000 10% 100,000 100%
چرا از نقاط پایه استفاده می شود؟
با استفاده از نقاط پایه در مکالمه، معامله گران و تحلیلگران برخی از ابهامات یا سردرگمی هایی را که ممکن است هنگام صحبت در مورد حرکات درصدی ایجاد شود، برطرف می کنند.
به عنوان مثال، اگر یک ابزار مالی با نرخ بهره 10٪ قیمت گذاری شود و نرخ آن 10٪ افزایش یابد، ممکن است به این معنی باشد که ابزار مالی اکنون 11٪ (0.10 x (1 + 0.10)) است، یا ممکن است به این معنی باشد که اکنون 20٪ (10٪ + 10٪ = 20٪) است.
استفاده از نقاط پایه در این مورد، معنی را واضح می کند. اگر ابزار با نرخ بهره 10٪ قیمت گذاری شده باشد و حرکت 100 bp به بالا داشته باشد، نرخ آن 11٪ خواهد بود. اگر ابزار حرکت 1000 bp به بالا داشته باشد، نرخ آن 20٪ خواهد بود.
نکته: اگر با یک عدد اعشاری شروع می‌کنید و می‌خواهید آن را به درصد تبدیل کنید، در 100 ضرب کنید. اگر با یک درصد شروع می‌کنید و می‌خواهید آن را به عدد اعشاری تبدیل کنید، بر 100 تقسیم کنید.
ارزش قیمتی یک نقطه پایه
ارزش قیمتی یک نقطه پایه (PVBP) معیاری برای تغییر در ارزش مطلق قیمت یک اوراق قرضه برای تغییر یک نقطه پایه در بازده است. این ممکن است به عنوان DV01 یا تغییر ارزش دلاری برای یک حرکت یک bp نیز شناخته شود. این روش دیگری برای اندازه‌گیری ریسک نرخ بهره است و مشابه مدت است که تغییر درصد قیمت یک اوراق قرضه را با تغییر 1% در نرخ‌ها اندازه‌گیری می‌کند.
PVBP فقط یک مورد خاص از مدت دلاری است. به جای استفاده از تغییر 100 نقطه پایه، ارزش قیمتی یک نقطه پایه به سادگی از تغییر یک نقطه پایه استفاده می‌کند. مهم نیست که نرخ‌ها افزایش یا کاهش یابد، زیرا چنین حرکت کوچکی در نرخ‌ها تقریباً در هر دو جهت یکسان خواهد بود.
چگونه نقاط پایه بر امور مالی شما تأثیر می‌گذارد؟
از نقاط پایه برای اندازه‌گیری تغییرات در ابزارهای مالی مختلف استفاده می‌شود. و این تغییرات به طور مستقیم یا غیرمستقیم بر امور مالی افراد عادی تأثیر می‌گذارد.
تغییرات نقطه پایه در نرخ‌های بهره هزینه‌های استقراض پول را تغییر می‌دهند و بر بازده حساب‌های پس‌انداز و چک و قیمت وام‌های مختلف مانند وام مسکن، وام خودرو و وام شخصی تأثیر می‌گذارد. این بر مصرف‌کننده، سلامت اقتصاد، بازار کار و قیمت سهام و سایر اوراق بهادار تأثیر می‌گذارد.
به عنوان مثال، اگر فدرال رزرو نرخ بهره را 50 نقطه پایه افزایش دهد، بازدهی که از حساب پس‌انداز خود دریافت می‌کنید احتمالاً افزایش خواهد یافت. برعکس، اگر وام با نرخ متغیر دارید، پرداخت‌های ماهانه شما احتمالاً افزایش خواهد یافت. همین امر در مورد هر وام دیگری که ثابت نیست نیز صدق می‌کند.
اندازه‌گیری‌های نقطه پایه همچنین به طور خاص در سرمایه‌گذاری‌ها اعمال می‌شود، به عنوان مثال، به تغییر قیمت یک دارایی یا بازده آن، یا هزینه شارژ شده برای سرمایه‌گذاری در یک ETF یا صندوق سرمایه‌گذاری مشترک اشاره می‌کند. تغییرات در قیمت، بازده یا هزینه، بازدهی را که از سرمایه‌گذاری‌ها دریافت می‌کنیم تعیین می‌کند. این می‌تواند به معنای داشتن پول بیشتر یا کمتر برای بازنشستگی یا رسیدن به اهداف مالی دیگر باشد.
نقاط پایه و سرمایه‌گذاری‌ها
از نقاط پایه همچنین هنگام اشاره به هزینه صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک و صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF) استفاده می‌شود. به عنوان مثال، نسبت هزینه مدیریت سالانه (MER) یک صندوق سرمایه‌گذاری مشترک به میزان 0.15% به عنوان 15 bp ذکر می‌شود.
هنگامی که صندوق‌ها مقایسه می‌شوند، از نقاط پایه برای درک بهتر تفاوت در هزینه‌های آنها استفاده می‌شود. به عنوان مثال، یک تحلیلگر ممکن است بیان کند که صندوقی با 0.35% هزینه، 10 نقطه پایه کمتر از دیگری با هزینه سالانه 0.45% است.
از آنجایی که نرخ‌های بهره برای سهام اعمال نمی‌شوند، نقاط پایه به عنوان اصطلاح برای نقل قول‌های قیمت بازار سهام کمتر استفاده می‌شوند. در عوض، قیمت سهام به دلار و سنت ذکر می‌شود.
نقاط پایه و اسپردهای اعتباری
اسپردهای اعتباری معمولاً به صورت نقطه پایه بیان می‌شوند، که در آن یک نقطه پایه برابر با 0.01% است. به عنوان مثال، اگر یک اوراق قرضه شرکتی 3% بازدهی داشته باشد و یک اوراق قرضه دولتی قابل مقایسه 2% بازدهی داشته باشد، اسپرد اعتباری 100 نقطه پایه است (3% - 2% = 1% یا 100 نقطه پایه).
دقت نقاط پایه امکان برقراری ارتباط واضح حتی تغییرات کوچک در اسپردهای اعتباری را فراهم می‌کند که برای ارزیابی دقیق بازار بسیار مهم است.
اسپرد اعتباری که با نقاط پایه اندازه‌گیری می‌شود، ریسک اعتباری درک شده صادرکننده اوراق قرضه را نشان می‌دهد. گسترده‌تر بودن اسپرد نشان‌دهنده ریسک اعتباری بالاتر و بالعکس است.
به عنوان مثال، اگر اسپرد اعتباری اوراق قرضه یک شرکت از 100 نقطه پایه به 150 نقطه پایه افزایش یابد، نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاران افزایش ریسک اعتباری شرکت را درک می‌کنند. این تغییر در درک می‌تواند به دلایل مختلفی از جمله وخیم‌تر شدن سلامت مالی صادرکننده یا شرایط نامطلوب بازار باشد.
بنابراین، تغییرات در اسپردهای اعتباری که با نقاط پایه اندازه‌گیری می‌شوند، به طور معکوس بر قیمت اوراق قرضه تأثیر می‌گذارد. هنگامی که اسپردهای اعتباری گسترده‌تر می‌شوند و افزایش نقاط پایه وجود دارد، قیمت اوراق قرضه معمولاً کاهش می‌یابد زیرا سرمایه‌گذاران برای جبران ریسک افزایش‌یافته، بازدهی بالاتر را مطالبه می‌کنند.
برعکس، هنگامی که اسپردهای اعتباری باریک‌تر می‌شوند (کاهش نقاط پایه)، قیمت اوراق قرضه معمولاً افزایش می‌یابد زیرا ریسک درک شده کاهش می‌یابد و سرمایه‌گذاران مایل به پذیرش بازده کمتر هستند.
چرا باید از نقاط پایه به جای درصد استفاده کنم؟
دلیل اینکه معامله‌گران از نقاط پایه برای بیان تغییرات در ارزش یا نرخ استفاده می‌کنند این است که آنها می‌توانند واضح‌تر باشند و از هرگونه ابهام جلوگیری کنند. این می‌تواند به تسریع ارتباطات و جلوگیری از اشتباهات تجاری کمک کند. از آنجایی که ارزش ابزارهای مالی اغلب به تغییرات کوچک در نرخ‌های بهره حساس است، اطمینان از وضوح می‌تواند برای معامله‌گران بسیار مهم باشد.
اصطلاح "نقطه پایه" از کجا آمده است؟
اصطلاح "نقطه پایه" از اصطلاح "پایه" گرفته شده است که به تفاوت (یا گسترش) بین دو نرخ بهره اشاره دارد.
یک نقطه پایه چقدر است؟
یک نقطه پایه 0.01% یا 1/100 درصد است. این مقدار از نظر ریاضی ثابت است؛ با بازارها یا شرایط اقتصادی تغییر نمی‌کند.
چگونه بین نقاط پایه و درصد تبدیل می‌کنید؟
تبدیل درصد به نقطه پایه و بالعکس آسان است. یک نقطه پایه معادل 0.01% یا 1/100 درصد است. برای تبدیل نقطه پایه به درصد، کافی است نقاط پایه را بر 100 تقسیم کنید. برعکس، برای تبدیل درصد به نقطه پایه، درصد را در 100 ضرب کنید.
نتیجه گیری
نقاط پایه یک واحد اندازه‌گیری رایج در امور مالی است. یک نقطه پایه 1/100 درصد است و معمولاً برای نشان دادن نرخ‌های بهره یا تغییرات نرخ در اوراق قرضه و سایر ابزارهای مالی استفاده می‌شود.
نظرات کاربران