نکات کلیدی:
- یک صندوق سرمایه‌گذاری قابل معامله (ETF) یک سبد از دارایی‌های مالی است که می‌تواند در بورس‌های سهام مانند NYSE خرید و فروش شود.
- این سبد می‌تواند متمرکز بر یک کلاس دارایی خاص، بخش صنعتی یا منطقه جغرافیایی خاص باشد.
- صندوق‌های ETF همچنین می‌توانند به‌عنوان CFD (قرارداد مابه‌تفاوت) معامله شوند که به معامله‌گران این امکان را می‌دهد که بدون خرید دارایی اصلی، روی تغییرات قیمت آنها حدس بزنند.
- صندوق‌های ETF روشی آسان و کم‌هزینه برای معامله‌گران فراهم می‌آورد تا سبد سرمایه‌گذاری خود را با دارایی‌های مختلف متنوع کنند، زیرا هزینه‌های تراکنش آنها از معامله دارایی‌های فردی کمتر است.
معرفی صندوق‌های سرمایه‌گذاری قابل معامله (ETF)
صندوق سرمایه‌گذاری قابل معامله (ETF) نمایانگر سرمایه‌گذاران جهانی استریت استیت یک سبد سرمایه‌گذاری منحصر به فرد است که شامل ترکیبی از دارایی‌های مختلف مانند سهام، کالاها، قراردادهای آتی و اوراق قرضه می‌باشد. ETFها در طول روز در بورس‌های سهام معامله می‌شوند که آنها را از صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک (Mutual Funds) متمایز می‌کند. یک ETF می‌تواند به‌گونه‌ای ساختاربندی شود که عملکرد یک دارایی خاص را شبیه‌سازی کند یا شامل مجموعه‌ای گسترده از دارایی‌ها باشد.
اولین ETF آمریکایی در سال 1993 توسط سرمایه گذاران جهانی استریت استیت تأسیس شد و نام آن S&P 500 SPDR Trust ETF بود که به‌طور رایج به آن «Spider» گفته می‌شود. در حال حاضر، صندوق S&P 500 SPDR بیش از 410 میلیارد دلار دارایی را مدیریت می‌کند. این صندوق در تمام سهام‌های فهرست‌شده در شاخص S&P 500 سرمایه‌گذاری می‌کند، با هدف تقلید از عملکرد این شاخص. به عبارت ساده‌تر، سرمایه‌گذاران پول‌های خود را با سرمایه گذاران جهانی استریت استیت تجمیع می‌کنند و این شرکت آنها را با خرید بخش‌های کوچکی از تمام 503 سهام موجود در شاخص S&P 500 تخصیص می‌دهد.
انواع مختلف صندوق‌های سرمایه‌گذاری قابل معامله (ETF)
صندوق‌های سرمایه‌گذاری قابل معامله یا ETF معمولاً شاخص‌های معیار بازار سهام، بخش‌های مختلف صنعتی مانند انرژی و فناوری، و بازارهای منطقه‌ای را دنبال می‌کنند. همچنین انواع خاصی از ETFها وجود دارد که هر یک ویژگی‌های منحصر به فردی دارند. ETFهای اهرمی (Leveraged ETFs) با استفاده از وجوه قرضی، حجم معاملات را افزایش می‌دهند تا بازدهی بالاتری نسبت به شاخص‌های معیار ایجاد کنند. ETFهای فروش استقراضی (Short-selling ETFs) ابتدا به‌صورت قرضی فروخته می‌شوند، با این هدف که در آینده با قیمت پایین‌تری خریداری شوند.
علاوه بر این، ETFهای تمرکز بر تقسیم سود (Dividend-focused ETFs) شامل مجموعه‌ای از سهام‌هایی هستند که سود تقسیمی بیشتری نسبت به سایر سهام پرداخت می‌کنند. سودهای تقسیمی در این نوع ETFها بسته به نحوه مدیریت سهام‌های پایه متفاوت است. به‌عنوان مثال، سودهای واجد شرایط که معمولاً از مزایای مالیاتی بیشتری برخوردارند، فقط به سرمایه‌گذارانی پرداخت می‌شود که سهام ETF را در ۶۰ روز پیش از تاریخ پرداخت سود در اختیار داشته‌اند.
مدیریت فعال و غیرفعال در ETFها
ETFها می‌توانند به‌صورت مدیریت‌شده فعال یا غیرفعال (پاسیو) باشند. ETFهای غیرفعال معمولاً عملکرد یک شاخص معیار را شبیه‌سازی می‌کنند، در حالی که ETFهای مدیریت‌شده فعال پویا هستند و تلاش می‌کنند عملکردی بهتر از ETFهای معیار داشته باشند. صندوق‌های مدیریت‌شده هزینه‌های بالاتری دارند، اما ETFهای غیرفعال می‌توانند در نهایت سودآوری بیشتری داشته باشند؛ به‌ویژه پس از کسر هزینه‌ها. یکی از نمونه‌های ETF مدیریت‌شده فعال، صندوق آرک (ARKK) است که توسط آرک اینوست (Ark Invest) مدیریت می‌شود.
این صندوق تحت هدایت کیسی وود، مدیرعامل Ark Invest، و تیمش قرار دارد. آنها سهام‌هایی با پتانسیل نوآوری مخرب را شناسایی کرده و نسبت تخصیص سرمایه به هر سهام را تعیین می‌کنند. در مقابل، در ETFهای غیرفعال سرمایه‌گذاران معمولاً به هویت مدیر صندوق اهمیتی نمی‌دهند، اما در ETFهای مدیریت‌شده فعال، کیفیت، تجربه و سابقه مدیر صندوق اهمیت ویژه‌ای دارد. نوآوری‌های اخیر حتی منجر به ظهور ETFهای مدیریت‌شده با هوش مصنوعی شده است که بر اساس داده‌های عملکرد گذشته عمل می‌کنند.
ETFها به‌عنوان CFD
ETFها همچنین می‌توانند به‌صورت قرارداد مابه‌التفاوت (CFD) معامله شوند که به معامله‌گران امکان می‌دهد روی حرکت قیمت ETFها حدس بزنند بدون اینکه مالک دارایی اصلی شوند. این نوع معاملات به معامله‌گران اجازه می‌دهد به سرعت به ETFها دسترسی پیدا کرده و از حرکت‌های قیمتی آنها، همراه با استفاده از لوریج، سود کسب کنند. با این حال، CFDهای ETF تنها در ساعات کاری بازار سهام مربوطه قابل معامله هستند. اگرچه این ابزارها پتانسیل بازدهی بالاتری دارند، اما معمولاً با ریسک‌های بیشتری همراه هستند که عمدتاً به لوریج مرتبط است.
مزایای معامله ETFها
معامله ETFها مزایای زیادی برای معامله‌گران دارد که از جمله آنها می‌توان به هزینه‌های پایین‌تر تراکنش و توزیع ریسک اشاره کرد، زیرا شما در حال معامله یک گروه از سهام‌های انتخاب‌شده به‌طور همزمان هستید. ETFها به سرمایه‌گذاران این امکان را می‌دهند که بدون افزایش هزینه‌های تراکنش، سرمایه‌گذاری‌های خود را متنوع کنند. به‌عنوان مثال، یک سرمایه‌گذار که قصد دارد سبدی گسترده از سهام‌های شرکت‌های موجود در شاخص S&P 500 بسازد، ممکن است مجبور شود 503 هزینه تراکنش مختلف برای هر خرید متحمل شود.
اما سرمایه‌گذاری که همان مقدار سرمایه را از طریق ETF مرتبط با S&P 500 خریداری می‌کند، تنها یک هزینه تراکنش می‌پردازد و در عین حال بازده مشابهی را به‌دست می‌آورد. وقتی که شما در ETFها معامله می‌کنید، نیازی به انتخاب بین محصولات مختلف ندارید؛ بلکه می‌توانید به‌طور همزمان در چندین دارایی سرمایه‌گذاری کنید. این معمولاً سطح ریسک سبد شما را کاهش می‌دهد، زیرا شما دیگر وابسته به عملکرد یک محصول خاص نیستید. به‌عنوان مثال، یک سرمایه‌گذار که علاقه‌مند به سهام‌های هوش مصنوعی است، ممکن است در انتخاب بهترین سهام برای سبد خود با چالش‌هایی مواجه شود.
او ممکن است سهامی مانند انویدیا (شرکت پشت ChatGPT) را انتخاب کند، اما بعداً شاهد باشد که دیگر سهام‌های هوش مصنوعی در یک روند خاص عملکرد بهتری داشته‌اند. بنابراین، سرمایه‌گذاران منطقی می‌یابند که در یک ETF هوش مصنوعی سرمایه‌گذاری کنند که به توزیع ریسک مربوطه کمک می‌کند. به این ترتیب، ضررهای ناشی از یک سهام هوش مصنوعی در ETF ممکن است توسط سودهای حاصل از سهام‌های دیگر هوش مصنوعی در همان ETF جبران شود.
ETFها همچنین اغلب برای پوشش ریسک سبدهای سرمایه‌گذاری استفاده می‌شوند، به‌خصوص در مواقعی که یک سرمایه‌گذار در معرض بیش از حد یک بخش خاص قرار دارد. برای مثال، یک سرمایه‌گذار که تعداد زیادی سهام محدود شده از اپل دارد، ممکن است برای کاهش ریسک کاهش سریع ارزش سهام اپل، اقدام به فروش استقراضی ETF اینوسکو نزدک ۱۰۰ کند. همچنین ETFها روشی نسبتاً آسان برای سرمایه‌گذاران کم‌تجربه هستند که هنوز در حال یادگیری بازارهای مالی هستند تا به‌سادگی و سرعت در چندین دارایی سرمایه‌گذاری کنند.
ریسک‌های معامله ETFها
علاوه بر مزایای زیاد، معامله ETFها نیز با ریسک‌هایی همراه است که معامله‌گران باید به آنها توجه کنند. ریسک بازار، که در آن قیمت‌ها ممکن است بر خلاف جهت پیش‌بینی‌شده شما حرکت کرده و منجر به ضرر شوند، مهم‌ترین ریسک برای معامله‌گران ETF است. ریسک دیگر برای معامله‌گران ETF، پتانسیل نام‌گذاری مبهم است. ممکن است دو ETF با عنوان مشابه مانند ETF بایوتک دارایی‌های کاملاً متفاوتی داشته باشند که منجر به نتایج مختلفی می‌شود. بنابراین، قبل از سرمایه‌گذاری در یک ETF، انجام تحقیقات ضروری است تا درک دقیقی از دارایی‌ها و تخصیص‌های صندوق داشته باشید.
علاوه بر این، ممکن است شرکتی که یک ETF را مدیریت می‌کند، تصمیم بگیرد آن را به‌دلیل عدم کفایت مالی منحل کند و به سهامداران آن مبلغ نقدی پرداخت نماید. این روند می‌تواند از نظر مالی برای سهامداران ETF مشکل‌ساز باشد. معامله‌گران باید همیشه از ابزارهای مدیریت ریسک استفاده کنند تا در صورت اشتباه بودن پیش‌بینی‌های حرکت قیمت، ضررها را کاهش دهند. اگر می‌خواهید قبل از سرمایه‌گذاری واقعی در ETFها اطلاعات بیشتری کسب کنید، می‌توانید با استفاده از حساب دمو بدون ریسک، مهارت‌های خود را تقویت کرده و سپس سرمایه‌گذاری‌های واقعی خود را آغاز کنید.
نظرات کاربران