نگرانی برای عرضه، نفت را منتفع کرد

به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، قیمت نفت در روز جمعه حدود ۲٪ افزایش یافت و به بالاترین سطح سه هفته‌ای خود رسید و به اولین افزایش هفتگی خود از اواخر نوامبر نزدیک شد.

نگرانی‌های مربوط به عرضه به دلیل تحریم‌های اضافی علیه ایران و روسیه عمیق‌تر شد، در حالی که انتظارات از مازاد عرضه بر بازارها فشار وارد کرد.

علت این افزایش، انتظاراتی بود که نشان می‌داد تحریم‌های اضافی علیه روسیه و ایران می‌تواند عرضه را محدود کند که منجر به تعمیق نگرانی‌ها شد. به علاوه دغدغه‌ی دیگری نیز در بازارها وجود دارد و آن این است که کاهش نرخ‌های بهره در اروپا و ایالات متحده می‌تواند تقاضای سوخت را افزایش دهد.

قراردادهای آتی برنت ۱.۰۸ دلار، یا ۱.۵٪، افزایش یافت و به ۷۴.۴۹ دلار در هر بشکه رسید. نفت خام وست تگزاس اینترمدییت ایالات متحده نیز با ۱.۲۷ دلار، یا ۱.۸٪، افزایش، به ۷۱.۲۹ دلار رسید. این بالاترین قیمت بسته‌شدن برنت از ۲۲ نوامبر بود و قرارداد را برای هفته ۵٪ افزایش داد. WTI نیز برای هفته ۶٪ افزایش داشت و به بالاترین سطح خود از ۷ نوامبر رسید.

در مقیاس هفتگی، به دلیل نگرانی‌های تأمین پس از تحریم‌های سخت‌تر علیه روسیه و ایران، هر دو معیار در مسیر افزایش هفتگی بیش از ۳٪ قرار دارند، همچنین امیدها به اینکه اقدامات محرک چینی‌ها تقاضا را در دومین مصرف‌کننده بزرگ نفت جهان افزایش خواهد داد.

تحلیلگران شرکت مشاوره انرژی ریتربوش و همکاران در یادداشتی، عوامل قدرت‌گرفتن نفت را انتظارات برای تحریم‌های سخت‌تر علیه روسیه و ایران، راهنمایی اقتصادی حمایتی‌ چین، آشفتگی سیاسی در خاورمیانه و چشم‌انداز کاهش نرخ فدرال رزرو ایالات متحده در هفته آینده برشمردند.

سفیران اتحادیه اروپا توافق کردند که این هفته بسته پانزدهمی از تحریم‌ها را علیه روسیه به دلیل درگیری با اوکراین اعمال کنند. البته ایالات متحده نیز در حال بررسی اقدامات مشابه است.

در چشم‌انداز گزارش‌های کلیدی، داده‌های چین در این هفته نشان داد که واردات نفت خام در بزرگترین واردکننده جهان در نوامبر برای اولین بار در هفت ماه گذشته به صورت سالانه افزایش یافته است.

پیش‌بینی می‌شود که این واردات تا اوایل ۲۰۲۵ در سطح بالایی باقی بماند، زیرا پالایشگاه‌ها تمایل دارند تا به دلیل قیمت‌های پایین‌تر عربستان سعودی، میزان عرضه را از این بزرگترین صادرکننده افزایش دهند، در حالی که پالایشگاه‌های مستقل به سرعت در حال استفاده از سهمیه خود هستند.

چشم‌انداز نفت پس از روی‌ کار آمدن ترامپ

زمانی که «دونالد جی. ترامپ»، رئیس‌جمهور منتخب، به کاخ سفید بازگردد، کشورهای عرب خلیج باید انتظار هم‌راستایی و فرصت‌هایی در مسائل انرژی را داشته باشند، اما برخی اصطکاک‌ها نیز وجود خواهد داشت.

انرژی ممکن است در صدر دستور کار ایالات متحده و خلیج نباشد، اما در حالی که ترامپ به دنبال به حداکثر‌ رساندن تولید نفت و گاز ایالات متحده و قطع صادرات نفت برخی کشورهاست، وی هیچ تردیدی در پرداختن به مسائل بازار نفت و درخواست حمایت از عربستان سعودی و دیگران نخواهد داشت.

در زمان ریاست جمهوری بایدن، که دولت وی به دنبال تسریع انتقال از سوخت‌های فسیلی و محدودکردن درگیری‌های امنیتی در خاورمیانه بود، روابط با کشورهای خلیج فارس دچار تنش بوده است.

اظهارات بایدن در کمپین انتخاباتی ۲۰۱۹ که به تغییر جهت ایالات متحده از خاورمیانه اشاره داشت، رابطه با عربستان سعودی را سرد کرد که هرچند بعداً اندکی گرم شد، اما علیرغم سال‌ها دیپلماسی دقیق، هرگز به طور کامل بهبود نیافت.

گفتنی است همکاری در زمینه انرژی‌های پاک، به ویژه در آستانه کنفرانس تغییرات آب و هوایی سازمان ملل COP28، نقطه قوتی برای رابطه واشنگتن با امارات متحده عربی بود.

اما به طور کلی، کشورهای عرب خلیج فارس نسبت به اولویت‌ها و فرضیات انرژی دولت بایدن در مورد سرعت انتقال انرژی تردید داشتند.

در مقابل، رهبران خلیج به خوبی می‌دانند که از ترامپ چه انتظاری داشته باشند: یک دستورالعمل به نفع ایالات متحده، تمایل به نادیده گرفتن حکمت متعارف و انجام توافق‌های ژئوپولیتیکی، و در نهایت، درجه‌ای از غیرقابل پیش‌بینی بودن.

در دوره اول خود، ترامپ به کشورهای خلیج فارس اهمیت ویژه‌ای داد. عربستان سعودی اولین کشوری بود که ترامپ به عنوان رئیس‌جمهور از آن بازدید کرد. دولت او قراردادهای تسلیحاتی با عربستان سعودی و امارات متحده عربی را گسترش داد و توافق‌های قابل توجهی بین ترامپ و برخی کشورهای عرب خلیج فارس در زمینه تجارت، همکاری اقتصادی و سرمایه‌گذاری وجود داشت.

با این حال، کشورهای خلیج فارس به حمایت بی‌قید و شرط وی از اسرائیل اعتراض کردند و واکنش سرد او به حملات سپتامبر ۲۰۱۹ به تأسیسات نفتی ابقیق و میدان نفتی خریس در عربستان سعودی، اعتماد به تضمین‌های امنیتی ایالات متحده را تضعیف کرد.

ترامپ وعده داده است که انرژی ایالات متحده را آزاد کند و از طریق کاهش مقررات، ساخت زیرساخت‌های بیشتر و ترویج سرمایه‌گذاری در سوخت‌های فسیلی، تولید نفت و گاز را به حداکثر برساند.

وی قصد دارد در روزهای اول ورودش به دفتر، توقف دولت بایدن در تأیید پروژه‌های گاز طبیعی مایع را لغو کند و با تکیه بر افزایش تولید نفت و گاز در جهان، از قدرت ژئوپولیتیکی و بازار صادرات نفت و گاز بهره‌برداری کافی داشته باشد.

به طور کلی، برنامه «سلطه انرژی» وی خبرهای خوبی به همراه ندارد است، چرا که افزایش تولید و صادرات نفت ایالات متحده در ۱۵ سال گذشته، قدرت بازار اوپک و تولیدکنندگان هم‌پیمان را تضعیف کرده است.

عرضه قوی غیر اوپک، به ویژه از ایالات متحده، بیش از کاهش‌های عمیق تولید انجام‌شده توسط اوپک پلاس از سال ۲۰۲۲ جبران کرده است و از سوی دیگر، کندی اقتصادی چین، تهدیدی برای توقف موتور کلیدی رشد تقاضای نفت در جهان است.

در اوایل دسامبر، اوپک پلاس برای سومین بار برنامه‌های خود را برای بازگرداندن تولید به تعویق انداخت و هم‌اکنون قصد دارد به تدریج تولید را در طول ۱۸ ماه افزایش دهد.

پیش‌بینی تقاضا برای آینده

آژانس بین‌المللی انرژی، پیش‌بینی رشد تقاضا را در گزارش ماهانه بازار نفت خود، از ۹۹۰,۰۰۰ بشکه در روز در ماه گذشته، به ۱.۱ میلیون بشکه در روز (bpd) افزایش داد.

بنا بر اعلام این آژانس، رشد تقاضا بیشتر از کشورهای آسیایی به دلیل تأثیر اقدامات محرک اخیر در چین خواهد بود. با این حال، این آژانس پیش‌بینی کرد که سال آینده مازاد عرضه وجود خواهد داشت، زمانی که کشورهای غیر اوپک+ انتظار می‌رود عرضه را به میزان حدود ۱.۵ میلیون بشکه در روز افزایش دهند، که رهبری آن بر عهده آرژانتین، برزیل، کانادا، گویان و ایالات متحده خواهد بود.

در پی انتشار داده‌های اقتصادی که نشان داد مطالبات بیکاری هفتگی، به طور غیرمنتظره‌ای افزایش یافته است، سرمایه‌گذاران شرط می‌بندند که فدرال رزرو هفته‌ی آینده، هزینه‌های استقراض را کاهش خواهد داد و پس از آن کاهش‌های بیشتری در سال آینده خواهد داشت.