خرید آنلاین و حضوری با اسنپ‌پی
در حال بارگذاری…
شبکه اطلاع رسانی طـــــــــــلا، ســکـــــــــــه و ارز
کیان
شاخص سهام DAX چیست؟

شاخص سهام DAX چیست؟

بیمه ازکارافتادگی چیست؟

بیمه ازکارافتادگی چیست؟

حساب بدهکار چیست؟

حساب بدهکار چیست؟

پیش‌پرداخت چیست؟

پیش‌پرداخت چیست؟

صندوق بدهی چیست؟

صندوق بدهی چیست؟

افشای اطلاعات چیست؟

افشای اطلاعات چیست؟

نرخ تنزیل فدرال رزرو چیست؟

نرخ تنزیل فدرال رزرو چیست؟

شرکت امانت و تسویه سپرده‌گذاری چیست؟

شرکت امانت و تسویه سپرده‌گذاری چیست؟

مالیات بر مرگ چیست؟

مالیات بر مرگ چیست؟

توزیع گسسته چیست؟

توزیع گسسته چیست؟

EBITDA

نسبت بدهی به سود قبل از بهره، مالیات، استهلاک چیست؟

بازدید ۱٬۷۸۶نویسنده: علی حسین پور
نسبت بدهی به سود قبل از بهره، مالیات، استهلاک چیست؟

نسبت بدهی به EBITDA، معیاری برای سنجش توانایی شرکت در بازپرداخت بدهی‌ها با استفاده از سود قبل از بهره، مالیات و استهلاک است

نسبت بدهی به سود قبل از بهره، مالیات، استهلاک و amortization (EBITDA) نسبتی است که میزان درآمد تولید شده و در دسترس برای بازپرداخت بدهی را قبل از اینکه شرکت هزینه‌های بهره، مالیات، استهلاک و amortization را در نظر بگیرد، اندازه‌گیری می‌کند. نتیجه‌ی بالای این نسبت می‌تواند نشان دهد که شرکت بار بدهی بیش از حدی دارد.

بانک‌ها اغلب یک هدف مشخص برای نسبت بدهی به EBITDA را در پیمان‌های وام‌های تجاری قرار می‌دهند و شرکت باید این سطح توافق شده را حفظ کند، در غیر این صورت ممکن است کل وام فورا سررسید شود. آژانس‌های رتبه‌بندی اعتباری معمولاً از این معیار برای ارزیابی احتمال نکول شرکت در بدهی‌های منتشر شده استفاده می‌کنند. شرکت‌هایی با نسبت بدهی به EBITDA بالا ممکن است نتوانند به طور مناسب بدهی خود را سرویس دهند که منجر به کاهش رتبه اعتباری می‌شود.

نکات کلیدی

  • نسبت بدهی به EBITDA توسط وام دهندگان، تحلیلگران ارزش‌گذاری و سرمایه‌گذاران برای سنجش وضعیت نقدینگی و سلامت مالی شرکت استفاده می‌شود.
  • این نسبت نشان می‌دهد که شرکت چقدر جریان نقدی واقعی برای پوشش بدهی و سایر تعهدات خود در اختیار دارد.
  • نسبت بدهی به EBITDA که با گذشت زمان کاهش می‌یابد، نشان می‌دهد که شرکت در حال بازپرداخت بدهی، افزایش درآمد یا هر دو است.
  • نسبت بدهی به EBITDA باید با احتیاط استفاده شود زیرا شاخص دقیقی از توانایی شرکت در پرداخت بدهی‌های خود از محل درآمد نیست.

فرمول و محاسبه

نسبت بدهی به EBITDA = بدهی / EBITDA

که در آن:

  • بدهی = تعهدات بدهی بلندمدت و کوتاه‌مدت
  • EBITDA = سود قبل از بهره، مالیات، استهلاک و amortization

برای تعیین کل بدهی، تعهدات بدهی بلندمدت و کوتاه‌مدت شرکت را جمع کنید. می‌توانید این اعداد را در ترازنامه شرکت در بخش "بدهی‌ها" پیدا کنید.می‌توانید EBITDA را با استفاده از داده‌های صورت سود و زیان شرکت محاسبه کنید. سود خالص آن را در صورت سود و زیان پیدا کنید، سپس هرگونه هزینه‌ی بهره، مالیات، استهلاک و amortization را به آن اضافه کنید. بدهی را بر EBITDA شرکت تقسیم کنید.نسبت بدهی به EBITDA مشابه نسبت خالص بدهی به EBITDA است. تفاوت اصلی این است که نسبت خالص بدهی به EBITDA، نقدینگی و معادل‌های نقدی را کم می‌کند، در حالی که نسبت استاندارد این کار را نمی‌کند.EBITDA یک معیار غیر GAAP است. اگر متوجه شدید که شرکتی از آن در گزارش‌های خود استفاده می‌کند، باید برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد بدهی و سود یا درآمد واقعی آنها، بیشتر تحقیق کنید.

نسبت بدهی به EBITDA چه چیزی می‌تواند به شما بگوید

نسبت بدهی به EBITDA، کل تعهدات یک شرکت را با نقدینگی واقعی که شرکت از عملیات خود به دست می‌آورد، مقایسه می‌کند. این نسبت نشان می‌دهد که شرکت چقدر قادر به پرداخت بدهی و سایر تعهدات خود در صورت تعویق مالیات و هزینه‌های استهلاک و amortization است.این نسبت همچنین می‌تواند برای مقایسه شرکت‌ها بدون در نظر گرفتن روش‌های تأمین مالی و دارایی‌های غیر نقدی آنها استفاده شود. این مفید است زیرا تصویر واضح‌تری از چگونگی پرداخت بدهی‌ها ارائه می‌دهد.کاهش نسبت بدهی به EBITDA بهتر از افزایش آن است زیرا نشان می‌دهد که شرکت در حال پرداخت بدهی خود و/یا افزایش درآمد است. به همین ترتیب، افزایش نسبت بدهی به EBITDA به این معنی است که شرکت بیشتر از درآمد، بدهی را افزایش می‌دهد.

محدودیت‌های نسبت بدهی به EBITDA

برخی از تحلیلگران نسبت بدهی به EBITDA را دوست دارند زیرا محاسبه آن آسان است. بدهی را می‌توان در ترازنامه و EBITDA را می‌توان از صورت سود و زیان محاسبه کرد. با این حال، مشکل این است که ممکن است دقیق‌ترین معیار برای درآمد را ارائه ندهد. در واقع، شرکت‌ها اغلب از EBITDA برای پنهان کردن یا پنهان کردن زیان در یک دوره استفاده می‌کنند.استهلاک  هزینه‌های غیر نقدی هستند که واقعاً بر جریان‌های نقدی تأثیر نمی‌گذارند، اما بهره بدهی می‌تواند برای برخی از شرکت‌ها هزینه قابل توجهی باشد. بانک‌ها و سرمایه‌گذارانی که به نسبت بدهی به EBITDA نگاه می‌کنند تا در مورد چگونگی توانایی شرکت در پرداخت بدهی‌های خود بینشی کسب کنند، ممکن است بخواهند تأثیر بهره بر توانایی بازپرداخت بدهی را در نظر بگیرند، حتی اگر آن بدهی در صدور جدید گنجانده شود.

برخی از صنایع نسبت به سایرین سرمایه‌برتر هستند، بنابراین نسبت بدهی به EBITDA یک شرکت فقط باید با همین نسبت برای سایر شرکت‌ها در همان صنعت مقایسه شود. در برخی از صنایع، نسبت بدهی به EBITDA 10 می‌تواند کاملاً عادی باشد، در حالی که نسبت سه تا چهار در صنایع دیگر مناسب‌تر است.

مثال نسبت بدهی به EBITDA

به عنوان مثال، اگر شرکت A 100 میلیون دلار بدهی و 10 میلیون دلار EBITDA داشته باشد، نسبت بدهی به EBITDA 10 است. اگر شرکت A 50 درصد از آن بدهی را در پنج سال آینده پرداخت کند در حالی که EBITDA را به 25 میلیون دلار افزایش دهد، نسبت بدهی به EBITDA به دو کاهش می‌یابد.

نسبت بدهی به EBITDA خوب چیست؟

این بستگی به صنعتی دارد که شرکت در آن فعالیت می‌کند. هر چیزی بالاتر از 1.0 به این معنی است که شرکت قبل از محاسبه مالیات بر درآمد، استهلاک و amortization، بدهی بیشتری نسبت به درآمد دارد. برخی از صنایع ممکن است به بدهی بیشتری نیاز داشته باشند، در حالی که برخی دیگر ممکن است نیازی نداشته باشند. قبل از در نظر گرفتن این نسبت، تعیین میانگین صنعت مفید است.

نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام خوب چیست؟

نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام اندازه‌گیری می‌کند که یک شرکت چقدر بدهی نسبت به حقوق صاحبان سهام خود دارد. از آنجا که حقوق صاحبان سهام بخشی از کل بدهی‌ها است، نشان می‌دهد که چه مقدار از بدهی یک کسب و کار، تأمین مالی سهام است. نسبت‌های پایین‌تر ایده‌آل هستند، اما "خوب" بستگی به ساختار مالی یک کسب و کار و چگونگی ساختار سایر شرکت‌ها در همان صنعت دارد.

قانون سرانگشتی برای نسبت بدهی به EBITDA چیست؟

این بستگی به کسب و کار و صنعتی دارد که در آن فعالیت می‌کند. برخی از تحلیلگران ممکن است بگویند 3.0 حد مجاز است، در حالی که برخی دیگر ممکن است تا 4.5 یا 5.0 یا بیشتر پیش بروند.

نکته پایانی

نسبت بدهی به EBITDA به شما می‌گوید که قبل از در نظر گرفتن مالیات، استهلاک و amortization، چقدر درآمد برای پرداخت بدهی‌ها در دسترس است. این نسبت توسط برخی از تحلیلگران استفاده می‌شود، اما از آنجا که هزینه‌های خاصی قبل از محاسبه در نظر گرفته نمی‌شوند، این معیار محدود است زیرا توانایی پرداخت بدهی از محل درآمد پس از پرداخت تمام هزینه‌ها را نشان نمی‌دهد.

نویسنده: علی حسین پور
اشتراک‌گذاری:

نظرات کاربران

هنوز نظری برای این مطلب ثبت نشده — اولین نفر باشید.