تقاضا برای نیروی کار چیست؟

هنگام تولید کالاها و خدمات، کسب‌وکارها به نیروی کار و سرمایه به عنوان ورودی در فرآیند تولید خود نیاز دارند. تقاضا برای نیروی کار یک اصل اقتصادی است که از تقاضا برای خروجی یک شرکت مشتق می‌شود. به این معنا که اگر تقاضا برای خروجی یک شرکت افزایش یابد، شرکت تقاضای بیشتری برای نیروی کار خواهد داشت و در نتیجه کارکنان بیشتری را استخدام می‌کند. و اگر تقاضا برای خروجی کالاها و خدمات شرکت کاهش یابد، به نوبه خود به نیروی کار کمتری نیاز خواهد داشت و تقاضای آن برای نیروی کار کاهش می‌یابد و کارکنان کمتری حفظ می‌شوند.عوامل بازار کار، عرضه و تقاضا برای نیروی کار را هدایت می‌کنند. کسانی که به دنبال استخدام هستند، نیروی کار خود را در ازای دستمزد عرضه می‌کنند. کسب‌وکارهایی که تقاضای نیروی کار از کارگران دارند، برای زمان و مهارت‌های آنها هزینه می‌پردازند.

تشریح تقاضا برای نیروی کار

تقاضا برای نیروی کار مفهومی است که میزان تقاضا برای نیروی کاری را که یک اقتصاد یا شرکت مایل به استخدام آن در یک نقطه زمانی معین است، توصیف می‌کند. این تقاضا لزوماً ممکن است در تعادل بلندمدت نباشد. این تقاضا توسط دستمزد واقعی که شرکت‌ها مایل به پرداخت آن برای این نیروی کار هستند و تعداد کارگرانی که مایل به عرضه نیروی کار با آن دستمزد هستند، تعیین می‌شود.یک نهاد حداکثرکننده‌ی سود، واحدهای اضافی نیروی کار را طبق قانون تصمیم‌گیری نهایی (حاشیه‌ای) فرمان می‌دهد: اگر خروجی اضافی که با استخدام یک واحد نیروی کار بیشتر تولید می‌شود، بیشتر از آنچه به کل هزینه اضافه می‌کند، به کل درآمد اضافه کند، شرکت با افزایش استفاده از نیروی کار، سود خود را افزایش می‌دهد. این شرکت به استخدام بیشتر و بیشتر نیروی کار ادامه می‌دهد تا جایی که درآمد اضافی حاصل از نیروی کار اضافی دیگر از هزینه اضافی نیروی کار بیشتر نباشد. این رابطه در جامعه اقتصاد به عنوان محصول نهایی نیروی کار (MPL) نیز شناخته می‌شود.

ملاحظات دیگر در تقاضا برای نیروی کار

طبق قانون نزول بازده نهایی، طبق تعریف، در بیشتر بخش‌ها، در نهایت MPL کاهش می‌یابد. بر اساس این قانون: با اضافه شدن واحدهای یک ورودی (با ثابت نگه داشتن سایر ورودی‌ها)، نقطه‌ای فرا می‌رسد که اضافات حاصل به خروجی شروع به کاهش می‌کند. یعنی محصول نهایی کاهش می‌یابد.یکی دیگر از ملاحظات، محصول درآمد نهایی نیروی کار (MRPL) است که تغییر در درآمد ناشی از استخدام یک واحد اضافی نیروی کار، با ثابت نگه داشتن سایر ورودی‌ها است. این می‌تواند برای تعیین تعداد بهینه کارگرانی که با نرخ دستمزد بازار معین استخدام می‌شوند، استفاده شود. طبق نظریه اقتصادی، شرکت‌های حداکثرکننده‌ی سود، کارگران را تا نقطه‌ای استخدام می‌کنند که محصول درآمد نهایی برابر با نرخ دستمزد باشد، زیرا برای یک شرکت کارآمد نیست که به کارگران خود بیشتر از آنچه از درآمد حاصل از کار آنها به دست می‌آورد، بپردازد.

دلایل رایج برای تغییر در تقاضای نیروی کار

• تغییرات در بهره‌وری نهایی نیروی کار، مانند پیشرفت‌های تکنولوژیکی ناشی از رایانه‌ها
• تغییرات در قیمت سایر عوامل تولید، از جمله تغییر در قیمت‌های نسبی نیروی کار و سرمایه
• تغییرات در قیمت خروجی یک نهاد، معمولاً از افزایش قیمت محصول یا خدمات توسط یک نهاد