بازده اضافی چیست؟

بازده اضافی، بازدهی است که فراتر از بازده یک معیار (پراکسی) به دست می‌آید. بازده اضافی به مقایسه‌ی بازده سرمایه‌گذاری تعیین‌شده برای تجزیه‌وتحلیل بستگی دارد. برخی از اساسی‌ترین مقایسه‌های بازده شامل نرخ بدون ریسک و معیارهایی با سطوح ریسک مشابه با سرمایه‌گذاری مورد تجزیه‌وتحلیل است.

نکات کلیدی

• بازده اضافی، بازدهی است که فراتر از بازده یک معیار (پراکسی) به دست می‌آید.
• بازده اضافی به مقایسه‌ی بازده سرمایه‌گذاری تعیین‌شده برای تجزیه‌وتحلیل بستگی دارد.
• نرخ بدون ریسک و معیارهایی با سطوح ریسک مشابه با سرمایه‌گذاری مورد تجزیه‌وتحلیل، معمولاً در محاسبه‌ی بازده اضافی استفاده می‌شوند.
• آلفا نوعی معیار بازده اضافی است که بر بازده عملکرد فراتر از یک معیار کاملاً قابل مقایسه تمرکز دارد.
• بازده اضافی، هنگام استفاده از نظریه‌ی نوین پورتفولیو که به دنبال سرمایه‌گذاری با یک پورتفولیوی بهینه است، نکته‌ی مهمی است.

درک بازده اضافی

بازده اضافی، معیار مهمی است که به سرمایه‌گذار کمک می‌کند تا عملکرد را در مقایسه با سایر گزینه‌های سرمایه‌گذاری ارزیابی کند. به‌طورکلی، همه‌ی سرمایه‌گذاران به بازده اضافی مثبت امیدوارند، زیرا پول بیشتری نسبت به آنچه می‌توانستند با سرمایه‌گذاری در جای دیگر به دست آورند، برای سرمایه‌گذار فراهم می‌کند.بازده اضافی با کم کردن بازده یک سرمایه‌گذاری از درصد کل بازده به‌دست‌آمده در سرمایه‌گذاری دیگر مشخص می‌شود. هنگام محاسبه‌ی بازده اضافی، می‌توان از معیارهای بازده متعددی استفاده کرد. برخی از سرمایه‌گذاران ممکن است بخواهند بازده اضافی را به‌عنوان تفاوت سرمایه‌گذاری خود نسبت به نرخ بدون ریسک ببینند.گاهی اوقات دیگر، بازده اضافی ممکن است در مقایسه با یک معیار کاملاً قابل مقایسه با ویژگی‌های ریسک و بازده مشابه محاسبه شود. استفاده از معیارهای کاملاً قابل مقایسه، یک محاسبه‌ی بازده است که منجر به یک معیار بازده اضافی معروف به آلفا می‌شود.به‌طورکلی، مقایسه‌های بازده ممکن است مثبت یا منفی باشند. بازده اضافی مثبت نشان می‌دهد که یک سرمایه‌گذاری از مقایسه‌ی خود عملکرد بهتری داشته است، درحالی‌که تفاوت منفی در بازده زمانی رخ می‌دهد که یک سرمایه‌گذاری عملکرد ضعیف‌تری داشته باشد. سرمایه‌گذاران باید به خاطر داشته باشند که صرفاً مقایسه‌ی بازده سرمایه‌گذاری با یک معیار، بازده اضافی را فراهم می‌کند که لزوماً همه‌ی هزینه‌های معاملاتی بالقوه‌ی یک معیار قابل مقایسه را در نظر نمی‌گیرد.برای مثال، استفاده از S&P 500 به‌عنوان معیار، محاسبه‌ی بازده اضافی را فراهم می‌کند که معمولاً هزینه‌های واقعی موردنیاز برای سرمایه‌گذاری در همه‌ی ۵۰۰ سهام موجود در شاخص یا هزینه‌های مدیریت برای سرمایه‌گذاری در یک صندوق مدیریت‌شده‌ی S&P 500 را در نظر نمی‌گیرد.

بازده اضافی در مقابل نرخ‌های بدون ریسک

سرمایه‌گذاری‌های بدون ریسک و کم ریسک اغلب توسط سرمایه‌گذارانی استفاده می‌شوند که به دنبال حفظ سرمایه برای اهداف مختلف هستند. خزانه‌داری‌های ایالات‌متحده معمولاً اساسی‌ترین شکل اوراق بهادار بدون ریسک در نظر گرفته می‌شوند. سرمایه‌گذاران می‌توانند خزانه‌داری‌های ایالات‌متحده را با سررسیدهای یک ماهه، دو ماهه، سه ماهه، شش ماهه، یک ساله، دو ساله، سه ساله، پنج ساله، هفت ساله، ۱۰ ساله، ۲۰ ساله و ۳۰ ساله خریداری کنند.هر سررسید، بازده انتظاری متفاوتی خواهد داشت که در امتداد منحنی بازده خزانه‌داری ایالات‌متحده یافت می‌شود. انواع دیگر سرمایه‌گذاری‌های کم ریسک شامل گواهی‌های سپرده، حساب‌های بازار پول و اوراق قرضه شهرداری است.سرمایه‌گذاران می‌توانند سطوح بازده اضافی را بر اساس مقایسه با اوراق بهادار بدون ریسک تعیین کنند. برای مثال، اگر خزانه‌داری یک ساله ۲٪ بازده داشته باشد و سهام فناوری متا (فیس‌بوک سابق) ۱۵٪ بازده داشته باشد، بازده اضافی به‌دست‌آمده برای سرمایه‌گذاری در متا ۱۳٪ است.

آلفا

اغلب، یک سرمایه‌گذار هنگام تعیین بازده اضافی، می‌خواهد به یک سرمایه‌گذاری کاملاً قابل مقایسه نگاه کند. اینجاست که آلفا وارد می‌شود. آلفا نتیجه‌ی یک محاسبه‌ی متمرکزتر است که فقط شامل یک معیار با ویژگی‌های ریسک و بازده قابل مقایسه با یک سرمایه‌گذاری است. آلفا معمولاً در مدیریت صندوق سرمایه‌گذاری به‌عنوان بازده اضافی که یک مدیر صندوق فراتر از معیار تعیین‌شده‌ی صندوق به دست می‌آورد، محاسبه می‌شود.تجزیه‌وتحلیل گسترده‌ی بازده سهام ممکن است به محاسبات آلفا در مقایسه با S&P 500 یا سایر شاخص‌های گسترده‌ی بازار مانند راسل ۳۰۰۰ نگاه کند. هنگام تجزیه‌وتحلیل بخش‌های خاص، سرمایه‌گذاران از شاخص‌های معیار استفاده می‌کنند که شامل سهام در آن بخش است. برای مثال، نزدک ۱۰۰ می‌تواند یک مقایسه‌ی آلفای خوب برای فناوری با سرمایه‌ی بزرگ باشد.به‌طورکلی، مدیران صندوق فعال به دنبال ایجاد مقداری آلفا برای مشتریان خود فراتر از معیار تعیین‌شده‌ی صندوق هستند. مدیران صندوق غیرفعال به دنبال تطبیق دارایی‌ها و بازده یک شاخص خواهند بود.یک صندوق سرمایه‌گذاری مشترک بزرگ در ایالات‌متحده را در نظر بگیرید که سطح ریسک مشابهی با شاخص S&P 500 دارد. اگر این صندوق در سالی که S&P 500 فقط ۷٪ پیشرفت داشته است، ۱۲٪ بازده ایجاد کند، تفاوت ۵٪ به‌عنوان آلفای ایجادشده توسط مدیر صندوق در نظر گرفته می‌شود.

بازده اضافی در مقابل مفاهیم ریسک

همان‌طور که گفته شد، یک سرمایه‌گذار این فرصت را دارد که بازده اضافی فراتر از یک معیار قابل مقایسه به دست آورد. بااین‌حال، میزان بازده اضافی معمولاً با ریسک مرتبط است. نظریه‌ی سرمایه‌گذاری مشخص کرده است که هرچه سرمایه‌گذار ریسک بیشتری را بپذیرد، فرصت بیشتری برای بازده بالاتر دارد. به همین ترتیب، معیارهای بازار متعددی وجود دارد که به سرمایه‌گذار کمک می‌کند تا بفهمد که آیا بازده و بازده اضافی که به دست می‌آورند ارزشمند است یا خیر.

بتا

بتا یک معیار ریسک است که به‌عنوان یک ضریب در تجزیه‌وتحلیل رگرسیون کمی می‌شود و همبستگی یک سرمایه‌گذاری منفرد با بازار (معمولاً S&P 500) را فراهم می‌کند. بتای یک به این معنی است که یک سرمایه‌گذاری همان سطح نوسان بازده را از حرکات سیستماتیک بازار به‌عنوان یک شاخص بازار تجربه خواهد کرد.بتای بالای یک نشان می‌دهد که یک سرمایه‌گذاری نوسان بازده بالاتری خواهد داشت و بنابراین پتانسیل بالاتری برای سود یا زیان دارد. بتای زیر یک به این معنی است که یک سرمایه‌گذاری نوسان بازده کمتری خواهد داشت و بنابراین حرکت کمتری از تأثیرات سیستماتیک بازار با پتانسیل کمتر برای سود اما همچنین پتانسیل کمتر برای زیان خواهد داشت.بتا یک معیار مهم است که هنگام ایجاد نمودار مرز کارا برای اهداف توسعه‌ی خط تخصیص سرمایه که یک پورتفولیوی بهینه را تعریف می‌کند، استفاده می‌شود. بازده دارایی‌ها در یک مرز کارا با استفاده از مدل قیمت‌گذاری دارایی‌های سرمایه‌ای زیر محاسبه می‌شود:

Ra = Rrf + β × (Rm − Rrf)

که در آن:

Ra = بازده مورد انتظار یک اوراق بهادار

Rrf = نرخ بدون ریسک

Rm = بازده مورد انتظار بازار

β = بتای اوراق بهادار

Rm − Rrf = صرف ریسک بازار سهام

بتا می‌تواند شاخص مفیدی برای سرمایه‌گذاران هنگام درک سطوح بازده اضافی آن‌ها باشد. اوراق بهادار خزانه‌داری تقریباً بتای صفر دارند. این بدان معنی است که تغییرات بازار هیچ تأثیری بر بازده خزانه‌داری نخواهد داشت و ۲٪ به‌دست‌آمده از خزانه‌داری یک ساله در مثال بالا بدون ریسک است.از سوی دیگر، متا تقریباً بتای ۱.۲۲۹ است، بنابراین حرکات سیستماتیک مثبت بازار منجر به بازده بالاتری برای متا نسبت به شاخص S&P 500 به طور کلی و بالعکس خواهد شد.