بازیوارسازی چیست؟
بازیوارسازی به معنای ترغیب و تشویق افراد به مشارکت در فعالیتها و زمینههای غیربازی با استفاده از مکانیکهای بازیگونه است.
نکات کلیدی:
- بازیوارسازی به استفاده از عناصر بازی در فعالیتهای غیربازی گفته میشود.
- بهکارگیری بازیوارسازی میتواند تعامل مشتریان و کارکنان را افزایش داده، فروش را تقویت کرده و هزینهها را کاهش دهد.
- بسته به نحوه اجرای آن، بازیوارسازی ممکن است چالشهایی نیز داشته باشد.
درک بازیوارسازی
بازیوارسازی از تمایلات طبیعی افراد برای رقابت، موفقیت، همکاری و نوعدوستی بهره میبرد. ابزارهایی که در طراحی بازی بهکار میروند، مانند پاداش برای دستاوردها، ارتقای سطح و دریافت نشانها، به دنیای واقعی منتقل میشوند تا انگیزه افراد را برای رسیدن به اهداف یا بهبود عملکردشان افزایش دهند. یکی از شناختهشدهترین نمونههای بازیوارسازی، برنامههای پاداش پرواز مکرر شرکتهای هواپیمایی است. معیارهای مهم موفقیت در بازیوارسازی شامل میزان تعامل، تأثیرگذاری، وفاداری به برند، زمان صرفشده برای فعالیت و قابلیت انتشار ویروسی بازی است.
بازیوارسازی به معنای گنجاندن مشوقهای مشابه بازی در فعالیتهای روزمره یا غیربازی است. هر زمان که ویژگیها یا عناصر طراحی بازی در زمینههای غیربازی به کار گرفته شوند، بازیوارسازی رخ میدهد. به عبارت دیگر، فعالیتهای دنیای واقعی به شکل بازی درمیآیند تا انگیزه افراد را برای رسیدن به اهدافشان افزایش دهند. برنامههای پرواز مکرر، امتیازات وفاداری مشتری و امتیازات خرید نمونههای رایجی از بازیوارسازی هستند که مشتریان را تشویق میکنند تا با ادامه مصرف، امتیاز بیشتری کسب کنند.
البته همه نمونههای بازیوارسازی به خرج کردن پول منجر نمیشوند. به عنوان مثال، اپلیکیشن Nike+ با تبدیل تناسباندام شخصی به یک بازی، کاربران را به ورزش کردن تشویق میکند. همچنین، بسیاری از سازمانهای غیرانتفاعی با برگزاری رویدادهای رقابتی دوستانه (مانند انواع ماراتنهای خیریه) افراد را به افزایش کمکهای مالی ترغیب میکنند. در حوزه علوم زیستی نیز، از بازیکنان برای حل مسائل پیچیدهای مانند چینش پروتئینها استفاده شده است.
نکته: پلتفرمهای آموزشی میتوانند با بازیوارسازی، یادگیری را جذابتر کنند و به ازای تکمیل موفقیتآمیز مراحل آموزشی، سطوح و نشانهای مختلفی را برای کاربران باز کنند.
بازیوارسازی در محیط کار
یکی از مهمترین کاربردهای بازیوارسازی در محیط کار است. با افزودن عناصر بازی به وظایف شغلی، کارفرمایان میتوانند به کارکنان کمک کنند تا عملکرد خود را پیگیری کرده، اهدافی تعیین کنند و در یک رقابت دوستانه شرکت نمایند. این کار میتواند محیط کار را جذابتر کرده و عملکرد تجاری را بهبود بخشد. همچنین، بازیوارسازی میتواند کارکنان را تشویق کند تا نهایت تلاش خود را به کار بگیرند و پاداشهایی دریافت کنند که مستقیماً به میزان تلاش آنها مرتبط است.
ریسکهای بازیوارسازی
بازیوارسازی به این دلیل مؤثر است که از همان اصول روانشناختی استفاده میکند که باعث میشود افراد از برنده شدن در بازیها لذت ببرند و از شکست خوردن بترسند. با این حال، این ویژگیها میتوانند جنبههای منفی نیز داشته باشند.
انتخاب مکانیزمها و معیارهای مناسب یک چالش است، زیرا شرکتکنندگان روی آنها تمرکز خواهند کرد. بنابراین، عناصر بازی باید بهدرستی طراحی شوند تا رفتار مطلوب را تقویت کنند. اگر بازیوارسازی بهدرستی طراحی یا اجرا نشود، میتواند باعث حواسپرتی از اولویتهای اصلی شود، افراد را به دور زدن سیستم ترغیب کند، یا رقابتهای ناسالم و حتی مخرب ایجاد نماید که در نهایت منجر به هدررفت زمان و منابع خواهد شد.
علاوه بر این، بازیها میتوانند بهشدت اعتیادآور شوند، همانطور که در بازیهای ویدیویی غوطهورکننده و قمارهای افراطی مشاهده شده است. این موضوع هنگام استفاده از بازیوارسازی در اهداف تجاری یک ریسک بالقوه محسوب میشود. از دید یک شرکت، اگر کارکنان یا مشتریان به کار یا خرید محصول وابستگی پیدا کنند، این یک مزیت به شمار میرود. اما از منظر کارکنان و مصرفکنندگان، چنین رویکردی میتواند دستکاریکننده و استثماری تلقی شده و مسائل اخلاقی را به همراه داشته باشد.















نظرات کاربران