نرخ وجوه فدرال چیست؟

نرخ وجوه فدرال، نرخ بهره‌ای است که مؤسسات سپرده‌گذاری (عمدتاً بانک‌ها) به سایر مؤسسات سپرده‌گذاری برای وام‌های شبانه بدون وثیقه پرداخت می‌کنند. به زبان ساده، این نرخ بهره‌ای است که بانک‌ها برای وام‌های کوتاه‌مدت به یکدیگر می‌پردازند تا نیازهای ذخیره خود را برآورده کنند.

نرخ وجوه فدرال یکی از ستون‌های سیاست پولی ایالات متحده و یکی از عوامل کلیدی فعالیت اقتصادی است. این به نرخ بهره هدفی اشاره دارد که توسط کمیته بازار آزاد فدرال (FOMC)، نهاد سیاست‌گذاری سیستم فدرال رزرو تعیین می‌شود.

تصمیمات FOMC درباره نرخ وجوه فدرال عواقب اقتصادی گسترده‌ای دارد و یکی از معدود شاخص‌های اصلی بازار است که توسط مطبوعات غیرمالی نیز دنبال می‌شود. به عنوان مثال، زمانی که فدرال رزرو در 18 دسامبر 2024 نرخ تأثیرگذار وجوه فدرال خود را 25 واحد پایه کاهش داد و به محدوده 4.25% تا 4.50% رساند، این موضوع توجه خبری گسترده‌ای را در سراسر ایالات متحده به خود جلب کرد.

این اولین کاهش نرخ در بیش از چهار سال بود و نشان‌دهنده تغییر در استراتژی بود که هدف آن تقویت اقتصاد و جلوگیری از افزایش بیکاری بود. این‌گونه تغییرات در نرخ وجوه فدرال می‌تواند تأثیراتی بر همه چیز از جمله نرخ‌های بهره‌ی وام مسکن و کارت اعتباری تا سرمایه‌گذاری‌های تجاری و بازار سهام داشته باشد. در ادامه، توضیح خواهیم داد چرا.

نکات کلیدی

• نرخ وجوه فدرال محدوده نرخ بهره هدفی است که توسط کمیته بازار آزاد فدرال (FOMC) تعیین می‌شود.
• این نرخ بهره‌ای است که بانک‌های تجاری برای وام دادن وام‌های شبانه از ذخایر اضافی خود به یکدیگر دریافت می‌کنند.
• FOMC نرخ هدف وجوه فدرال را هشت بار در سال بر اساس شرایط اقتصادی موجود تنظیم می‌کند.
• نرخ وجوه فدرال می‌تواند بر نرخ‌های کوتاه‌مدت وام‌های مصرفی و کارت‌های اعتباری تأثیر بگذارد.
• سرمایه‌گذاران نرخ وجوه فدرال را پیگیری می‌کنند زیرا بر بازار سهام تأثیر دارد.

درک نرخ وجوه فدرال
نرخ وجوه فدرال به نرخ بهره‌ای اشاره دارد که بانک‌ها برای وام دادن نقدینگی اضافی خود از ذخایر شبانه به سایر مؤسسات دریافت می‌کنند.

بر اساس قانون، بانک‌ها باید ذخایری برابر با درصدی از سپرده‌های خود را در حسابی در یک بانک فدرال رزرو نگه دارند. میزان پولی که یک بانک باید در حساب فدرال رزرو خود نگه دارد به عنوان الزامات ذخیره شناخته می‌شود و بر اساس درصدی از کل سپرده‌های بانک تعیین می‌شود.

مؤسسات مالی موظف به نگه داشتن حساب‌های بهره‌دار در بانک‌های فدرال رزرو هستند تا اطمینان حاصل شود که پول کافی برای پوشش برداشت‌های سپرده‌گذاران و سایر تعهدات دارند. هرگونه پولی که در ذخیره آنها بیش از سطح مورد نیاز باشد برای وام دادن به سایر بانک‌هایی که ممکن است کسری داشته باشند، در دسترس است.

نکته:در 18 دسامبر 2024، کمیته بازار آزاد فدرال (FOMC) اعلام کرد که محدوده هدف نرخ بهره خود را به اندازه یک چهارم درصد از 4.25% به 4.50% کاهش داده است. این سومین کاهش پس از دو سال افزایش نرخ‌ها به عنوان مبارزه با تورم پس از پاندمی بود.

درک نرخ وجوه فدرال
میانگین مانده حساب‌های بانکی در پایان روز در طی دوره‌های نگهداری ذخیره دو هفته‌ای برای تعیین اینکه آیا نیازهای ذخیره‌ای خود را برآورده می‌کند یا خیر، استفاده می‌شود. اگر بانکی انتظار دارد که مانده‌های پایان روز بیشتر از میزان مورد نیاز باشد، می‌تواند مازاد خود را به موسسه‌ای که پیش‌بینی می‌کند کسری داشته باشد، وام دهد. نرخ بهره‌ای که بانک وام‌دهنده می‌تواند دریافت کند، نرخ وجوه فدرال یا نرخ وجوه تغذیه است.

فرآیند تعیین نرخ وجوه فدرال
کمیته بازار آزاد فدرال تصمیمات خود را درباره تنظیم نرخ بر اساس شاخص‌های اقتصادی کلیدی که ممکن است نشانه‌هایی از تورم، رکود یا مسائل دیگر که می‌توانند رشد اقتصادی پایدار را تحت تأثیر قرار دهند، می‌گیرد. این شاخص‌ها می‌توانند شامل نرخ تورم هسته‌ای و گزارش سفارش‌های کالاهای بادوام باشند.

چگونه نرخ وجوه فدرال تنظیم می‌شود
کمیته بازار آزاد فدرال (FOMC) هشت بار در سال برای تعیین محدوده هدف نرخ وجوه فدرال به عنوان بخشی از سیاست پولی خود ملاقات می‌کند. این کمیته از ابزارهای مختلفی برای هدایت نرخ وجوه فدرال مؤثر به سمت آن محدوده هدف استفاده می‌کند. این نرخ به عنوان یک معیار برای بسیاری از نرخ‌های بهره دیگر در اقتصاد عمل می‌کند و برای کمک به رشد اقتصادی استفاده می‌شود.

تنظیمات نرخ وجوه فدرال توسط فدرال رزرو بر اساس شرایط اقتصادی صورت می‌گیرد:

- کاهش نرخ: زمانی که فدرال رزرو می‌خواهد رشد اقتصادی را تحریک کند یا از افزایش بیکاری جلوگیری کند، نرخ هدف وجوه فدرال را کاهش می‌دهد. این باعث می‌شود وام‌گیری در سراسر اقتصاد ارزان‌تر شود و به تشویق به صرفه‌جویی و سرمایه‌گذاری بپردازد.

- افزایش نرخ: به طور معکوس، زمانی که فدرال رزرو می‌خواهد اقتصادی گرم را خنک کند یا با تورم مبارزه کند، نرخ هدف را افزایش می‌دهد و وام‌گیری را گران‌تر می‌کند و به تشویق به پس‌انداز می‌پردازد.

- ثابت نگه‌داشتن نرخ: در دوره‌های ثبات اقتصادی، فدرال رزرو ممکن است تصمیم بگیرد که نرخ را برای دوره‌های طولانی تغییر ندهد.

این تصمیمات توسط بازارها به دقت پیگیری می‌شوند و می‌توانند تأثیرات قابل توجهی بر بخش‌های مختلف اقتصاد داشته باشند.

تغییرات سیاستی تاریخی
نرخ وجوه فدرال در طول زمان به طور قابل توجهی نوسان داشته و منعکس کننده شرایط اقتصادی متغیر و رویکردهای سیاستی است. اندازه تغییرات نرخ می‌تواند متفاوت باشد. در حالی که تغییرات 25 واحد پایه معمول هستند، فدرال رزرو ممکن است در صورت لزوم برای تأثیرگذاری بیشتر بر شرایط اقتصادی، تغییرات بیشتری (مانند 50 واحد پایه یا بیشتر) را انتخاب کند.

برای مثال، پس از بحران مالی 2008، فدرال رزرو نرخ‌ها را برای چندین سال نزدیک به صفر نگه داشت تا بهبود اقتصادی را تحریک کند. در مقابل، دوره‌های تورم بالا شاهد افزایش نرخ‌های فدرال رزرو به طور تهاجمی بوده است تا اقتصاد را خنک کند.

هدف نرخ وجوه فدرال در طول سال‌ها بر اساس شرایط اقتصادی موجود به طور گسترده‌ای تغییر کرده است. در اوایل دهه 1980، در پاسخ به تورم، نرخ به اندازه 20% تعیین شد. با آغاز رکود بزرگ، نرخ به هدف پایین بی‌سابقه 0% تا 0.25% کاهش یافت تا رشد را تشویق کند.

در مارس 2020، هدف نرخ بین 0% و 0.25% بود. در سال 2022، برای مبارزه با تورم، فدرال رزرو شروع به افزایش تدریجی نرخ خود کرد که این روند تا سال 2024 ادامه یافت.

کمیته بازار آزاد فدرال (FOMC) در ژوئیه 2023 نرخ هدف وجوه فدرال را به محدوده 5.25% تا 5.5% افزایش داد. این محدوده را در جلسات بعدی حفظ کرد و آن را در جلسه ژوئن 2024 تأیید کرد.

در 18 سپتامبر 2024، کمیته اعلام کرد که محدوده هدف خود را به اندازه نیم درصد از 4.75% به 5% کاهش خواهد داد و به "پیشرفت در تورم و تعادل ریسک‌ها" اشاره کرد. همچنین اعلام کرد که به کاهش دارایی‌های اوراق خزانه‌داری، بدهی‌های سازمانی و اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن (MBSs) ادامه خواهد داد.

کمیته دوباره در نوامبر 2024 نرخ‌ها را به اندازه یک چهارم درصد کاهش داد و دوباره در دسامبر 2024 به محدوده 4.25% تا 4.50% کاهش داد.

تأثیر نرخ وجوه فدرال
نرخ وجوه فدرال یکی از مهم‌ترین نرخ‌های بهره در اقتصاد ایالات متحده است. این به این دلیل است که بر شرایط پولی و مالی تأثیر می‌گذارد، که به نوبه خود بر جنبه‌های حیاتی اقتصاد گسترده‌تر از جمله اشتغال، رشد و تورم تأثیر دارد.

نرخ همچنین به طور غیر مستقیم بر نرخ‌های بهره کوتاه‌مدت وام‌های مسکن و خودرو تا کارت‌های اعتباری تأثیر می‌گذارد، زیرا وام‌دهندگان معمولاً نرخ‌های خود را بر اساس نرخ وام‌دهی اصلی تنظیم می‌کنند. نرخ اصلی نرخ بهره‌ای است که بانک‌ها برای وام‌دهندگان معتبرتر خود دریافت می‌کنند - نرخی که نیز تحت تأثیر نرخ وجوه فدرال قرار دارد.

رصد سرمایه‌گذاران بر نرخ وجوه فدرال
سرمایه‌گذاران به دقت نرخ وجوه فدرال را زیر نظر می‌گیرند. بازار سهام معمولاً به تغییرات در نرخ هدف واکنش بسیار شدیدی نشان می‌دهد.

برای مثال، کاهش کوچکی در نرخ می‌تواند بازار را به سرعت افزایش دهد زیرا هزینه وام‌گیری برای شرکت‌ها کمتر می‌شود. بسیاری از تحلیلگران سهام به ویژه به اظهارات اعضای کمیته بازار آزاد فدرال (FOMC) توجه می‌کنند تا درک بهتری از جهت حرکت نرخ هدف پیدا کنند.

بخش‌های تحت تأثیر نرخ وجوه فدرال
نرخ وجوه فدرال تأثیرات گسترده‌ای بر بخش‌های مختلف اقتصاد دارد:

- صنعت خودروسازی: نرخ‌های وام خودرو معمولاً روندهای نرخ وجوه فدرال را دنبال می‌کنند و بر فروش خودرو تأثیر می‌گذارند.
- بانکداری: بانک‌ها از این نرخ به عنوان مبنایی برای تعیین نرخ‌های بهره وام‌ها و حساب‌های پس‌انداز استفاده می‌کنند که به نوبه خود بر سایر موارد این فهرست تأثیر می‌گذارد.
- وام‌دهی مصرفی: نرخ‌های کارت‌های اعتباری و وام‌های شخصی تحت تأثیر تغییرات در نرخ وجوه فدرال قرار دارند.
- سرمایه‌گذاری‌های شرکتی: نرخ‌های پایین‌تر باعث گسترش کسب و کار و سرمایه‌گذاری‌های سرمایه‌ای می‌شوند، در حالی که نرخ‌های بالاتر معمولاً این فعالیت‌ها را محدود می‌کنند.
- ارزهای خارجی: تغییرات نرخ می‌تواند بر ارزش دلار آمریکا نسبت به سایر ارزها تأثیر بگذارد و تجارت و سرمایه‌گذاری بین‌المللی را تحت تأثیر قرار دهد.
- مالیات دولتی: نرخ بر هزینه وام‌گیری دولتی تأثیر می‌گذارد و می‌تواند بر کسری بودجه تأثیر بگذارد.
- املاک و مستغلات: نرخ‌های وام مسکن اغلب به همراه نرخ وجوه فدرال حرکت می‌کنند و بر خرید و بازپرداخت وام‌های مسکن تأثیر می‌گذارند. این یکی از دلایل اصلی است که نرخ وجوه فدرال به تیتر خبری ملی تبدیل می‌شود.
- بازارهای مالی: تغییرات در نرخ وجوه فدرال می‌تواند بر قیمت سهام تأثیر بگذارد زیرا بر سود شرکت‌ها و رفتار سرمایه‌گذاران تأثیر دارد.

نرخ وجوه فدرال چگونه کار می‌کند
نرخ وجوه فدرال نرخ بهره‌ای است که بانک‌ها برای وام دادن یا دریافت وام‌های مازاد خود به یکدیگر دریافت می‌کنند. قانوناً بانک‌ها ملزم هستند که حداقل سطح ذخایری را متناسب با سپرده‌های خود داشته باشند. این الزام ذخیره در یک بانک فدرال رزرو نگه‌داری می‌شود. هنگامی که یک بانک نیازهای ذخیره اضافی دارد، ممکن است این وجوه را به سایر بانک‌هایی که کسری ذخیره دارند، وام دهد.

نرخ وجوه فدرال چگونه تعیین می‌شود
کمیته بازار آزاد فدرال (FOMC) به طور معمول هشت بار در سال برای تعیین نرخ وجوه فدرال ملاقات می‌کند. این نرخ‌ها تحت تأثیر شاخص‌های اقتصادی مانند نرخ تورم هسته‌ای و گزارش سفارش‌های کالاهای بادوام قرار دارند که نشانه‌هایی از سلامت اقتصادی کشور ارائه می‌دهند.

تفاوت بین نرخ وجوه فدرال و نرخ بهره معمولی چیست؟
هر دو نرخ وجوه فدرال و نرخ بهره از مهم‌ترین شاخص‌های مالی در ایالات متحده هستند. تفاوت اصلی این است که نرخ وجوه فدرال محدوده‌ای را تعیین می‌کند که بانک‌ها برای وام‌گیری یا وام‌دادن به یکدیگر به شکل کوتاه مدت از آن استفاده می‌کنند. به دلیل تأثیرگذاری این نرخ بر هزینه‌های وام‌گیری و شرایط مالی، بازارهای سهام معمولاً به تغییرات در این نرخ‌ها بسیار حساس هستند. نرخ وجوه فدرال همچنین به طور غیر مستقیم بر نرخ‌های بهره کوتاه‌مدت تأثیر می‌گذارد. برعکس، نرخ بهره که توسط فدرال رزرو تعیین می‌شود، نرخ هزینه وام‌گیری بانک‌ها را تعیین می‌کند.

نتیجه‌گیری
نرخ وجوه فدرال توسط فدرال رزرو برای کنترل سیاست پولی استفاده می‌شود و به دقت توسط سرمایه‌گذاران دنبال می‌شود تا پیش‌بینی کنند که بازار ممکن است چگونه حرکت کند. این نرخ یکی از مهم‌ترین داده‌های مالی در ایالات متحده است.

این نرخ بهره‌ای است که مؤسسات سپرده‌گذاری (عمدتاً بانک‌ها) برای وام‌دادن موجودی‌های ذخیره به سایر مؤسسات سپرده‌گذاری به شکل کوتاه مدت و بدون وثیقه دریافت می‌کنند. به زبان ساده، این نرخ بهره‌ای است که بانک‌ها برای وام‌های کوتاه‌مدت به یکدیگر می‌پردازند تا نیازهای ذخیره خود را برآورده کنند.