به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از فوربز، آستین کمپبل، استاد مدرسه بازرگانی استرن NYU و مدیرعامل WSPN USA: «من فکر می‌کنم در ۲۰ سال آینده، احتمالاً کل بازار یورودلار به استیبل‌کوین‌ها منتقل خواهد شد». این یک ادعای جسورانه است، به این معنی که بازاری به ارزش ۲۱۰ میلیارد دلار می‌تواند سیستمی ۵۰ برابر بزرگ‌تر از خود را جذب کند. اما این پیش‌بینی وقتی منطقی‌تر می‌شود که شما بفهمید بازار دلارهای خارج از کشور چگونه تکامل یافته و چرا استیبل‌کوین‌ها جانشین دیجیتال طبیعی آن هستند.
شبح در دستگاه: درک یورودلارها
سیستم مالی مدرن بر روی شکلی از دلارها که اکثر آمریکایی‌ها هرگز نام آن را نشنیده‌اند، کار می‌کند. یورودلارها، سپرده‌های دلاری که خارج از سیستم بانکی ایالات متحده نگهداری می‌شوند، بین ۱۰ تا ۱۳ تریلیون دلار ارزش دارند. این شکل از دلارها در دهه ۱۹۵۰ به‌عنوان راهی برای بانک‌های شوروی برای نگهداری دلارها خارج از دسترس ایالات متحده به وجود آمد و به ستون فقرات مالی بین‌المللی تبدیل شد. امروزه این دلارها راهی هستند که تولیدکنندگان ژاپنی برای خرید مواد اولیه اندونزی و بانک‌های اروپایی برای تأمین مالی وام‌های مسکن آمریکایی از آن استفاده می‌کنند.
این بازار عظیم نه از طریق طراحی، بلکه از روی ضرورت به وجود آمده است. وقتی سیاست‌های جنگ سرد نگهداری مستقیم دلارها را برای موسسات شوروی پرخطر کرد، آنها شروع به نگهداری سپرده‌های دلاری در بانک‌های اروپایی کردند. این بانک‌ها متوجه شدند که می‌توانند این دلارها را بدون نگهداری ذخایر مشابهی که بانک‌های ایالات متحده لازم داشتند، وام دهند و به این ترتیب بازاری کارآمدتر (اگرچه کمتر تنظیم‌شده) برای تأمین مالی دلارها ایجاد کردند.
فرصت ۱۰ تریلیون دلاری
بیشتر آمریکایی‌ها هرگز با استیبل‌کوین‌ها یا یورودلارها تعامل نداشته‌اند و بسیاری در درک ارزش آنها مشکل دارند زیرا سیستم بانکی داخلی آنها به خوبی نیازهایشان را برآورده می‌کند. اما آمریکایی‌ها تنها کاربران دلارهای ایالات متحده نیستند. بخش بزرگی از دلارها برای کاربران خارج از آمریکا استفاده می‌شود. از مجموع ۲.۳ تریلیون دلار اسکناس‌های فیزیکی ایالات متحده، فدرال رزرو تخمین می‌زند که ۴۰-۷۵٪ آنها در خارج از کشور در جریان هستند.
سپرده‌های بانکی سنتی الگوی مشابهی را نشان می‌دهند، ۱۸ تریلیون دلار سپرده‌های داخلی ایالات متحده با اندازه بازار ۱۰-۱۳ تریلیون دلاری یورودلارها قابل مقایسه است. این اعداد واقعیت حیاتی‌ای را آشکار می‌کنند: تریلیون‌ها دلار قبلاً خارج از سیستم بانکی ایالات متحده نگهداری می‌شوند، توسط افراد و کسب‌وکارهایی که به دلار نیاز دارند اما دسترسی به بانک‌های آمریکایی ندارند. استیبل‌کوین‌ها این تقاضا برای دلارهای خارج از کشور را ایجاد نکرده‌اند، بلکه تنها راه‌حل کارآمدتری برای آن ارائه می‌دهند.
استیبل‌کوین چیست؟
استیبل‌کوین‌ها در ابتدا به‌عنوان ژتون‌های دیجیتالی برای معامله‌گران رمزارز ظهور کردند. همان‌طور که در یک کازینو می‌توان دلار را با ژتون‌هایی که در سراسر مجموعه قابل استفاده هستند مبادله کرد، استیبل‌کوین‌ها نیز امکان تبدیل دلارهای سنتی به توکن‌های دیجیتال را فراهم می‌کنند که در سراسر اینترنت قابل استفاده‌اند. مانند ژتون‌های کازینو، ارزش آنها از طریق ذخایر دلاری واقعی پشتیبانی می‌شود، البته در تئوری.
داستان استیبل‌کوین‌ها بدون اشاره به تتر (USDT) کامل نیست. تتر همچنان بزرگ‌ترین استیبل‌کوین است و ارزش بازار آن بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار برآورد می‌شود. این پروژه در سال ۲۰۱۴ برای رفع نیاز معامله‌گران کریپتو به ابزاری پایدار برای معاملات راه‌اندازی شد. تاریخچه تتر مانند یک داستان مهیج پر از ماجراهای پرتنش است. در ابتدا، ابهامات زیادی در مورد پشتوانه ذخایر آن وجود داشت، از جمله اینکه دارایی‌های آن ترکیبی از اسناد تجاری و سرمایه‌گذاری‌های مبهم بودند.
اما با افزایش نظارت‌های قانونی، شفافیت بیشتری ایجاد شد و امروز تتر عمدتاً از طریق اوراق خزانه‌داری آمریکا پشتیبانی می‌شود که توسط شرکت کانتور فیتزجرالد مدیریت می‌شود. مدیرعامل این شرکت، هاوارد لوتنیک، اکنون به‌عنوان وزیر بازرگانی آمریکا انتخاب شده است. این تحول نشان‌دهنده تغییرات گسترده‌تری در صنعت استیبل‌کوین‌هاست که از یک بازار حاشیه‌ای در دنیای کریپتو به جریان اصلی نظام مالی تبدیل شده است.
در همین حال، استیبل‌کوین‌هایی مانند USDC که توسط شرکت Circle ارائه شده‌اند، از ابتدا رویکردی شفاف‌تر و قانون‌گذاری‌شده‌تر در پیش گرفته‌اند. همکاری Circle با BlackRock برای مدیریت ذخایر نشان می‌دهد که این حوزه در حال ورود به مرحله‌ای جدید از نهادینه شدن در سیستم مالی سنتی است. با این وجود، استیبل‌کوین‌ها هنوز در مراحل ابتدایی خود هستند. سایمون تیلور، تحلیل‌گر مالی، این وضعیت را به دوران اینترنت دایل‌آپ تشبیه می‌کند و معتقد است که استیبل‌کوین‌ها هنوز ناپایدارند و اتصال به آنها کند و دشوار است.
با این حال، او پیش‌بینی می‌کند که در آینده، استیبل‌کوین‌ها مانند اینترنت که بالای زیرساخت مخابراتی سنتی قرار گرفت، لایه‌ای انتزاعی بالای سیستم‌های پرداخت کنونی خواهند شد. اما نکته مهم این است که استیبل‌کوین‌ها صرفاً گزینه‌ای ارزان‌تر برای انتقال پول نیستند، بلکه از اساس، زیرساختی بهتر برای این کار محسوب می‌شوند. سیستم پرداخت‌های بین‌المللی سنتی نیازمند بانک‌های واسطه متعدد، پیام‌های SWIFT، بررسی‌های نظارتی چندلایه و چندین روز زمان برای تسویه است. در مقابل، استیبل‌کوین‌ها این فرآیند پیچیده را به یک لایه واحد کاهش می‌دهند. انتقال یک استیبل‌کوین مانند این است که به‌جای استفاده از حواله بانکی، مستقیماً پول نقد را به فردی بدهید، اما به‌صورت دیجیتالی و بدون محدودیت‌های مرزی.
استیبل‌کوین‌ها امروز برای چه استفاده می‌شوند؟
پژوهش‌های اخیر کسل‌آیلند ونچرز و ویزا نشان می‌دهد که پذیرش استیبل‌کوین‌ها در حال گسترش است. حجم تراکنش‌های این دارایی‌های دیجیتال حدود ۴۵۰ میلیارد دلار در ماه برآورد شده است، رقمی که تقریباً نیمی از بیش از ۱ تریلیون دلاری است که ویزا ماهانه پردازش می‌کند. این پذیرش در بازارهای نوظهور با سرعت بیشتری در حال رشد است. بر اساس این مطالعه، ۴۷ درصد از کاربران در اقتصادهای در حال توسعه، استیبل‌کوین‌ها را برای پس‌انداز دلاری استفاده می‌کنند، در حالی که ۴۳ درصد آنها را ابزاری برای تبدیل ارز می‌دانند.
این پذیرش صرفاً جنبه‌ی سفته‌بازی ندارد. در نیجریه، جایی که کمبود ارز خارجی یک بحران دائمی محسوب می‌شود، استیبل‌کوین‌ها به ابزاری کلیدی برای تجارت بین‌المللی تبدیل شده‌اند. پلتفرم یلو کارد (Yellow Card)، بزرگ‌ترین ارائه‌دهنده استیبل‌کوین در آفریقا، اعلام کرده که «۷۰ درصد از کشورهای آفریقایی با بحران کمبود ارز مواجه هستند». جدیدترین تحول در این حوزه، ظهور استیبل‌کوین‌های دارای بازده مانند پروتکل (Mountain Protocol) است.
همان‌طور که سپرده‌های یورودلار معمولاً نرخ بهره‌ی بالاتری نسبت به سپرده‌های داخلی در آمریکا ارائه می‌دادند، استیبل‌کوین‌های جدید نیز به دنبال راه‌هایی هستند تا سود حاصل از اوراق خزانه‌داری خود را به کاربران منتقل کنند. این روند نشان می‌دهد که استیبل‌کوین‌ها ممکن است در آینده با سپرده‌های سنتی بانکی رقابت کنند.
آیا استیبل‌کوین‌ها برگ برنده‌ی سازمان درآمد خارجی ترامپ هستند؟
در سخنرانی تحلیف خود، دونالد ترامپ از ایجاد نهادی به نام «سازمان درآمد خارجی» برای دریافت مالیات از سایر کشورها سخن گفت. با توجه به اینکه هاوارد لوتنیک، وزیر بازرگانی و از حامیان استیبل‌کوین‌ها، در تأسیس این سازمان نقش خواهد داشت، ممکن است ترامپ از ابتدا جایگزینی یورودلارها با استیبل‌کوین‌ها را مدنظر داشته باشد. گذار از یورودلارها به استیبل‌کوین‌ها می‌تواند تغییری اساسی در قدرت مالی جهانی آمریکا ایجاد کند.
یورودلارها در دوران جنگ سرد ظهور کردند، زمانی که سیاست‌گذاران آمریکایی ارزش این را می‌دیدند که بانک‌های اروپایی بتوانند نقدینگی دلاری را در خارج از مرزهای آمریکا ایجاد کنند. اما واقعیت ژئوپلیتیکی امروز کاملاً متفاوت است. در دوران رقابت شدید قدرت‌های جهانی و جنگ اقتصادی، ممکن است سیستم پراکنده‌ی یورودلار دیگر فایده‌ی استراتژیک خود را از دست داده باشد.
استیبل‌کوین‌ها فرصتی برای واشنگتن فراهم می‌کنند تا کنترل دلارهای خارج از کشور را دوباره متمرکز کند. وقتی بانک‌های خارجی یورودلار ایجاد می‌کنند، بخشی از سود سلطه‌ی دلار را در اختیار می‌گیرند. در مقابل، صادرکنندگان بزرگ استیبل‌کوین‌ها توکن‌های خود را عمدتاً با پشتوانه‌ی اوراق خزانه‌داری آمریکا منتشر می‌کنند، که این امر به تأمین مستقیم بدهی دولت ایالات متحده کمک می‌کند. این تغییر با دیدگاه صفر و یکی سیاست خارجی ترامپ هماهنگ است، چرا که منافع حاصل از سلطه‌ی دلار را در داخل آمریکا متمرکز می‌کند.
برندگان این تحول در آمریکا متمرکز خواهند شد: وزارت خزانه‌داری ایالات متحده با افزایش تقاضا برای اوراق قرضه‌ی خود مواجه می‌شود، و صادرکنندگان استیبل‌کوین‌های آمریکایی به دروازه‌بانان جدید نقدینگی جهانی دلار تبدیل خواهند شد. کاربران در بازارهای نوظهور به دلارهای دیجیتال با دسترسی آسان‌تری خواهند رسید و این روند می‌تواند دلاریزاسیون جهانی را تسریع کند. اما بازندگان نیز مشخص‌اند: بانک‌های غیرآمریکایی کسب‌وکار یورودلاری خود را از دست خواهند داد، ارزهای محلی تضعیف خواهند شد و واسطه‌های پرداخت سنتی، که مدل‌های کسب‌وکارشان بر زیرساخت‌های ناکارآمد بنا شده است، با چالش جدی مواجه خواهند شد.
۱۰ تریلیون دلار در استیبل‌کوین‌ها تا سال ۲۰۵۰
آیا استیبل‌کوین‌ها واقعاً می‌توانند بازار ۱۰ تریلیون دلاری یورودلار را جذب کنند؟ شاید پرسش بهتر این باشد: چرا نتوانند؟ آنها همان خدمات اساسی یورودلارها را ارائه می‌دهند (دسترسی به دلار در خارج از نظام بانکی سنتی آمریکا) اما با مزایای افزوده‌ای مانند برنامه‌پذیری، شفافیت و کارایی بیشتر. این گذار یک‌شبه رخ نخواهد داد، اما همان‌طور که کمپبل اشاره می‌کند، مسیر آن مشخص است.
همان‌گونه که یورودلارها برای پاسخگویی به نیاز قرن بیستم به تأمین مالی کارآمد دلار پدیدار شدند، استیبل‌کوین‌ها نیز در حال تکامل هستند تا پاسخگوی تقاضای اقتصاد دیجیتال برای دلارهای بدون مرز و برنامه‌پذیر باشند. پرسش واقعی این نیست که آیا دلارهای دیجیتال به‌طور فراگیر پذیرفته خواهند شد، بلکه این است که آیا ایالات متحده این گذار را خواهد پذیرفت و هدایت خواهد کرد تا مزایای مالی خود را در عصر دیجیتال حفظ کند؟
نظرات کاربران