لیست سهام سخت استقراض چیست؟

لیست سهام سخت استقراض: مفهوم و نحوه عملکرد آن

لیست سهام سخت استقراض چیست؟

لیست سهام سخت استقراض، یک رکورد موجودی است که توسط کارگزاری‌ها برای نشان دادن سهامی که استقراض آنها برای معاملات فروش استقراضی کوتاه دشوار است، استفاده می‌شود. لیست سهام سخت استقراض یک شرکت کارگزاری، یک فهرست به‌روز از سهامی را ارائه می‌دهد که نمی‌توان به راحتی برای استفاده در فروش استقراضی کوتاه استقراض کرد. لیست سهام سخت استقراض را می‌توان با لیست سهام آسان استقراض یک کارگزاری مقایسه کرد.

نکات کلیدی

• فروشندگان استقراضی کوتاه به کارگزاران برای داشتن سهام موجود برای استقراض، تکیه می‌کنند.
• اگر کارگزار سهام بسیار کمی از یک سهام در دسترس داشته باشد، آن سهام در لیست سهام سخت استقراض قرار می‌گیرد.
• سهام موجود در لیست سهام سخت استقراض ممکن است قابل فروش استقراضی کوتاه نباشد یا هزینه‌های وام سهام بالاتری داشته باشد.

درک لیست سهام سخت استقراض

فروش استقراضی کوتاه سهام بر این ایده استوار است که یک معامله‌گر یا سرمایه‌گذار فردی، که می‌خواهد از کاهش قیمت سهام سود ببرد، بتواند سهام آن سهام را از کارگزار استقراض کند. کارگزاری‌ها راه‌های مختلفی برای فراهم کردن دسترسی به سهامی که می‌توان به صورت استقراضی کوتاه فروخت، دارند. با این حال، صرف نظر از روش‌های آنها، تعداد محدودی از سهام برای فروش استقراضی کوتاه در دسترس است. هنگامی که تعداد سهام موجود نزدیک به اتمام می‌رسد، کارگزار نوعی یادداشت را در پلتفرم خود منتشر می‌کند. این به دارندگان حساب هشدار می‌دهد که اگر آنها سعی کنند آن اوراق بهادار را به صورت استقراضی کوتاه بفروشند، سفارش معامله آنها ممکن است رد شود. عرضه کم تنها دلیل قرار گرفتن یک اوراق بهادار در لیست سهام سخت استقراض نیست. ممکن است به دلیل نوسانات بالا یا دلایل دیگری نیز در این لیست قرار گیرد.

برای ورود به فروش استقراضی کوتاه، مشتری کارگزاری ابتدا باید سهام را از کارگزار خود استقراض کند. برای ارائه سهام، کارگزار می‌تواند از موجودی خود استفاده کند یا از حساب مارجین مشتری دیگر یا یک شرکت کارگزاری دیگر استقراض کند. وام‌گیرنده (یعنی فروشنده استقراضی کوتاه) باید بهره و هزینه‌ها را برای سهام استقراض گرفته شده پرداخت کند. سهام موجود در لیست سهام سخت استقراض می‌تواند در نتیجه کمبود عرضه، هزینه‌های وام سهام بالاتری داشته باشد. سرمایه‌گذارانی که وارد معاملات فروش استقراضی کوتاه می‌شوند، تلاش می‌کنند تا در بازار نزولی سود کسب کنند. برای مثال، یک سرمایه‌گذار ممکن است فکر کند که سهام اپل احتمالاً کاهش قیمت خواهد داشت. سرمایه‌گذار می‌تواند سهام را به صورت استقراضی کوتاه بفروشد و اگر قیمت همانطور که انتظار دارد کاهش یابد، آن را برای سود بازخرید کند. با این حال، اگر سهام افزایش یابد، سرمایه‌گذار ضرر می‌کند.

الزامات لیست سهام سخت استقراض

شرکت‌های کارگزاری لیست سهام سخت استقراض خود را روزانه به‌روزرسانی می‌کنند. یک کارگزار باید بتواند سهام را برای وام دادن به مشتری خود قبل از اجرای معامله فروش استقراضی کوتاه مشتری، فراهم یا پیدا کند. مقررات SHO، که در 3 ژانویه 2005 اجرا شد، شرط "پیدا کردن" را دارد که کارگزاران را ملزم می‌کند باور منطقی داشته باشند که سهام قابل فروش استقراضی کوتاه را می‌توان استقراض کرد و به فروشنده استقراضی کوتاه تحویل داد. این مقررات برای جلوگیری از فروش استقراضی کوتاه بدون پشتوانه، عملی که در آن سرمایه‌گذار بدون داشتن سهام، فروش استقراضی کوتاه انجام می‌دهد، طراحی شده است.

لیست سهام سخت استقراض در مقابل لیست سهام آسان استقراض

لیست سهام سخت استقراض، نقطه مقابل لیست سهام آسان استقراض است، که یک رکورد موجودی از اوراق بهاداری است که برای معاملات فروش استقراضی کوتاه در دسترس هستند. به طور کلی، یک سرمایه‌گذار می‌تواند فرض کند که اوراق بهادار موجود در لیست سهام سخت استقراض، برای فروش استقراضی کوتاه در دسترس خواهند بود. در حالی که لیست سهام سخت استقراض یک شرکت کارگزاری معمولاً یک لیست داخلی است که در دسترس مشتریان قرار نمی‌گیرد، مشتریان شرکت معمولاً به لیست سهام آسان استقراض دسترسی دارند. مشتریان کارگزاری ممکن است مجبور به پرداخت هزینه‌های سهام سخت استقراض برای برخی از فروش‌های استقراضی کوتاه شوند. به طور معمول، هزینه استقراض سهام در لیست سهام سخت استقراض، بیشتر از سهام موجود در لیست سهام آسان استقراض است. شرکت‌های کارگزاری بزرگ معمولاً یک میز وام اوراق بهادار دارند که به تهیه سهامی که استقراض آنها دشوار است، کمک می‌کند. میز وام اوراق بهادار یک کارگزاری همچنین اوراق بهادار را به شرکت‌های دیگر استقراض می‌دهد.