سالواره ثابت، نوعی قرارداد بیمه است که به خریدار وعده پرداخت نرخ بهره تضمینشده بر روی سپردههایش میدهد. در مقابل، سالواره متغیر، بهرهای پرداخت میکند که بر اساس عملکرد سبد سرمایهگذاری انتخابی صاحب حساب، نوسان دارد. قراردادهای مستمری ثابت، اغلب برای ایجاد جریان درآمد قابل اعتماد پس از بازنشستگی مورد استفاده قرار میگیرند.
نکات کلیدی
- قراردادهای مستمری ثابت، قراردادهای بیمهای هستند که نرخ بهره تضمینشدهای را بر اساس مبلغ سپرده صاحب حساب پرداخت میکنند.
- قراردادهای مستمری متغیر، نرخی را پرداخت میکنند که بر اساس عملکرد سرمایهگذاریهای انتخابی صاحب حساب، تغییر میکند.
- سود حاصل از سالواره ثابت، تا زمانی که صاحب حساب دریافت درآمد از سالواره را آغاز کند، مشمول مالیات نمیشود.
- قراردادهای مستمری برای همه مناسب نیستند، زیرا با هزینههای نسبتاً بالایی همراه هستند.
نحوه عملکرد سالواره ثابت
سرمایهگذاران میتوانند سالواره ثابت را با یک مبلغ یکجا یا مجموعهای از پرداختها در طول زمان خریداری کنند. شرکت بیمه نیز به نوبه خود تضمین میکند که حساب در طول دورهای که به عنوان "مرحله انباشت" شناخته میشود، نرخ بهره معینی کسب خواهد کرد.
هنگامی که صاحب سالواره یا مستمریگیر تصمیم میگیرد درآمد منظم از سالواره را آغاز کند، شرکت بیمه پرداختها را بر اساس مبلغ موجود در حساب، سن صاحب حساب، مدت زمان ادامه پرداختها و عوامل دیگر محاسبه میکند.
این امر مرحله پرداخت را آغاز میکند. مرحله پرداخت ممکن است برای تعداد مشخصی سال یا برای بقیه عمر صاحب حساب، بسته به تصمیم مستمریگیر، ادامه یابد. مستمریگیر همچنین میتواند ترتیبی دهد که مزایای فوت به همسر بازمانده پرداخت شود.
در طول مرحله انباشت، مالیات حساب انتقالی میشود، یعنی پرداختش به دورههای بعدی موکول میشود. سپس، صاحب حساب قرارداد را مستمری میکند.
توزیعهایی که به مستمریگیر پرداخت میشود، بر اساس نسبت حذف که مبلغ مشمول مالیات پرداختها را مشخص میکند، مشمول مالیات است. نسبت حذف، درصدی از سود سرمایهگذار است که مالیات به آن تعلق نمیگیرد. این مبلغی است که به سود سرمایهگذاری نسبت داده میشود، نه پرداختهای پس از مالیات به حساب. حق بیمههای پرداختشده نیز از کل مشمول مالیات حذف میشوند.
سالواره ثابت میتواند یک سالواره فوری باشد که بلافاصله شروع به پرداخت میکند، یا یک سالواره معوق باشد که در تاریخ مشخصی در آینده شروع به پرداخت میکند.
مزایای سالواره ثابت
صاحبان قراردادهای مستمری ثابت میتوانند از این قراردادها به روشهای مختلفی بهرهمند شوند.
-
درآمد قابل پیشبینی
نرخهای قراردادهای مستمری ثابت از بازدهی که شرکت بیمه عمر از سبد سرمایهگذاری خود به دست میآورد، بهدست میآیند. این سبد عمدتاً در اوراق قرضه شرکتی و دولتی با کیفیت بالا سرمایهگذاری میشود. شرکت بیمه مسئول پرداخت هر نرخی است که در سالواره وعده داده است. این موضوع در تضاد با قراردادهای مستمری متغیر است که ریسک سرمایهگذاری را بر عهده صاحب سالواره قرار میدهند.
-
حداقل نرخهای تضمینشده
پس از انقضای دوره تضمین اولیه در قرارداد، بیمهگر میتواند نرخ را بر اساس یک فرمول مشخص یا بازدهی که از سبد سرمایهگذاری خود به دست میآورد، تنظیم کند. به عنوان یک اقدام حفاظتی در برابر کاهش نرخ بهره، قراردادهای مستمری ثابت معمولاً شامل حداقل نرخ تضمینشده هستند.
-
رشد معوق مالیاتی
از آنجا که سالواره ثابت یک وسیله واجد شرایط مالیاتی است، سود آن به صورت مالیت انتقالی رشد و مرکب میشود. صاحبان سالواره فقط زمانی مشمول مالیات میشوند که از حساب پول برداشت کنند، چه از طریق برداشتهای گاه به گاه و چه به عنوان درآمد منظم.
این معافیت مالیاتی میتواند تفاوت قابل توجهی در نحوه رشد حساب در طول زمان، به ویژه برای افرادی که در گروههای مالیاتی بالاتر قرار دارند، ایجاد کند. همین امر در مورد حسابهای بازنشستگی واجد شرایط، مانند "حسابهای بازنشستگی انفرادی" (IRAs) سنتی و طرحهای 401(k) نیز صادق است که به صورت مالیات انتقالی رشد میکنند.
-
پرداختهای درآمد تضمینشده
سالواره، پرداخت درآمد تضمینشده را برای یک دوره مشخص یا برای عمر مستمریگیر ایجاد میکند. بسته به قرارداد، پرداختها ممکن است پس از فوت مستمریگیر، مانند همسر بازمانده یا افراد تحت تکفل، برای ذینفعان ادامه یابد.
-
ایمنی نسبی اصل سرمایه
شرکت بیمه عمر مسئول امنیت پول سرمایهگذاری شده در سالواره و انجام هر وعدهای است که در قرارداد داده شده است.
برخلاف اکثر حسابهای بانکی، قراردادهای مستمری تحت پوشش بیمه فدرال قرار ندارند. به همین دلیل، خریداران باید فقط به انجام معامله با شرکتهای بیمه عمر که از آژانسهای رتبهبندی مستقل اصلی نمرات بالایی برای قدرت مالی کسب میکنند، فکر کنند.
مهم: قراردادهای مستمری اغلب هزینههای بالایی دارند، بنابراین بررسی دقیق و در نظر گرفتن انواع دیگر سرمایهگذاریها میتواند سودمند واقع شود.
قراردادهای مستمری ثابت در مقابل قراردادهای مستمری متغیر
قراردادهای مستمری ثابت و متغیر شباهتهایی دارند: آنها محصولات بیمهای با مزایای مالیاتی هستند که میتوانند با پرداختهای دورهای از بازنشستگان حمایت کنند. این درآمد در دوران بازنشستگی میتواند تا زمان مرگ یا پس از آن برای ذینفعان مستمریگیر ادامه یابد. با این حال، تفاوتهایی نیز بین این دو وجود دارد.
سالواره ثابت
سالواره ثابت بر اساس یک تضمین است: شما بدون توجه به عملکرد بازار، یک پرداخت ثابت دریافت خواهید کرد. در طول مرحله پرداخت، پرداختهای شما ثابت است.
این موضوع در مورد سالواره متغیر صدق نمیکند، که تحت تأثیر عملکرد بازار قرار میگیرد. در طول مرحله پرداخت، پرداختهای شما بسته به انتخابهای سرمایهگذاری شما، بیشتر یا کمتر خواهد بود.
سالواره ثابت گزینه محافظهکارانهتری است، زیرا رشد آن از طریق نرخ بهره ثابت تعیین میشود و جریان درآمد منظم و قابل پیشبینی را تضمین میکند. این ممکن است انتخاب مناسبی برای فردی با "تحمل ریسک" پایینتر باشد.
سالواره متغیر
سالواره متغیر میتواند بازده سرمایهگذاری بالاتری نسبت به سالواره ثابت ارائه دهد، اما میتواند به بازده پایینتری نیز منجر شود. ترکیب دارایی سالواره متغیر میتواند شامل صندوقهای سرمایهگذاری مشترک باشد، که پتانسیل رشد بیشتری نسبت به نرخ بهره ثابت سالواره ثابت ارائه میدهد.
در قراردادهای مستمری متغیر، امکان کسب سود بیشتر در مقایسه با قراردادهای مستمری ثابت وجود دارد. با این حال، این پتانسیل سود، با افزایش نوسانات بازار و همچنین هزینههای مربوط به قرارداد همراه است. انتخاب بین سالواره ثابت یا متغیر احتمالاً به تحمل ریسک، افق زمانی و اهداف بازنشستگی شما بستگی دارد.
انتقادات از قراردادهای مستمری ثابت
نقطه ضعف اصلی قراردادهای مستمری، هزینههای نسبتاً بالای آنها است.
به جریمه انصراف توجه کنید: در طول دوره انصراف سالواره، که میتواند تا 15 سال از شروع قرارداد طول بکشد، اگر بیش از 10 درصد از ارزش حساب را برداشت کنید، باید هزینه سنگینی پرداخت کنید.
صاحبان سالواره که زیر 59 سال و نیم سن دارند، ممکن است مجبور به پرداخت 10 درصد جریمه مالیاتی و مالیات بر درآمد بر برداشت به سازمان امور مالیاتی شوند.
قراردادهای مستمری همچنین نسبتاً غیرنقدشونده هستند. قراردادهای مستمری ثابت معمولاً اجازه یک برداشت در سال را تا 10 درصد از ارزش حساب میدهند.
به همین دلایل، سالواره فقط برای سرمایهگذاری بلندمدت و به عنوان منبع درآمد منظم مناسب است، نه برای هزینههای منظم یا حتی خریدهای بزرگ یکباره مانند پیش پرداخت خانه دوم.
ابزارهای دیگر، مانند حساب پسانداز با سود بالا (برای خرید خانه)، مستمری بازماندگان (برای هدایایی پس از فوت) یا طرح 529 یاحساب امانی (برای هدایای مربوط به هزینههای آموزشی) در این شرایط مناسبتر هستند.
سالواره چگونه کار میکند؟
سالواره دو مرحله دارد: مرحله انباشت و مرحله پرداخت. در طول مرحله انباشت، سرمایهگذار مبلغی یکجا یا پرداختهای دورهای را به شرکت بیمه پرداخت میکند. مرحله پرداخت زمانی است که سرمایهگذار توزیعهایی را از سالواره دریافت میکند. پرداختها معمولاً فصلی یا سالانه هستند.
تفاوت بین طرح بازنشستگی و سالواره چیست؟
سالواره، قراردادی با یک شرکت بیمه است، در حالی که طرح بازنشستگی توسط یک بانک یا شرکت خدمات مالی ارائه میشود.
دو نوع اصلی طرح بازنشستگی وجود دارد: "طرحهای مشارکت معین" مانند طرحهای 401(k) و "طرحهای مزایای معین" که به عنوان حقوق بازنشستگی نیز شناخته میشوند.
مرحله انباشت سالواره مشابه طرح مشارکت معین قبل از بازنشستگی است و مرحله پرداخت سالواره مشابه طرح مزایای معین در طول بازنشستگی است.
نکته مهم این است که هر دو گزینه میتوانند درآمد را تا زمان برداشت پول از مالیات محافظت کنند.
آیا سالواره ایده خوبی است؟
تصمیمگیری در مورد سرمایهگذاری در سالواره به اهداف و شرایط مالی شما بستگی دارد.
از آنجا که قراردادهای مستمری میتوانند هزینههای نسبتاً بالایی داشته باشند، بد نیست قبل از خرید سالواره، سایر ابزارهای پسانداز بازنشستگی را نیز در بررسی کنید.
نکته پایانی
قراردادهای مستمری، قراردادهای بیمهای پیچیدهای هستند که برای حمایت از سرمایهگذاران در دوران بازنشستگی طراحی شدهاند.
با این حال، آنها اغلب در مقایسه با انواع دیگر سرمایهگذاری، هزینههای بالایی دارند. عاقلانه است که قبل از تعهد، از تمام هزینههای مربوطه اطمینان حاصل کنید. همچنین بررسی دقیق و مقایسه گزینههای مختلف سودمند است، زیرا هزینهها و سایر شرایط بین بیمهگران مختلف بسیار متفاوت است.















نظرات کاربران