معامله با اهرم بالا (HLT): مفهوم و نحوه عملکرد آن
معامله با اهرم بالا (HLT) وام بانکی به شرکتی است که بدهی زیادی دارد. این نوع معاملات در دهه 1980 به عنوان روشی برای تأمین مالی خریدها، تملک‌ها یا بازسازی‌های سرمایه‌ای رایج شد.
نکات کلیدی
- معاملات با اهرم بالا، ترتیبات تأمین مالی هستند که به شرکت‌هایی ارائه می‌شوند که از قبل بدهی زیادی دارند.
- معاملات با اهرم بالا با هدف بازسازی سرمایه، خرید یک شرکت یا حتی تملک شرکت دیگر انجام می‌شوند.
- معاملات با اهرم بالا نرخ بهره بسیار بالاتری را به تأمین‌کنندگان مالی پرداخت می‌کنند تا ریسک‌های اضافی ناشی از بار بدهی زیاد را جبران کنند.
درک معاملات با اهرم بالا (HLT)
معاملات با اهرم بالا به این دلیل پرخطر هستند که بار بدهی شرکت را افزایش می‌دهند و اغلب منجر به نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام نامطلوب می‌شوند، اما درآمد بهره حاصل از این معاملات به اندازه‌ای قابل توجه است که آن‌ها را برای سرمایه‌گذاران و مؤسسات مالی جذاب می‌کند.معاملات با اهرم بالا مشابه اوراق قرضه پرریسک (junk bonds) در نظر گرفته می‌شوند و ممکن است اوراق قرضه پرریسک به عنوان بخشی از ساختار معامله منتشر شوند. هم اوراق قرضه پرریسک و هم معاملات با اهرم بالا با ریسک نکول قابل توجهی مواجه هستند، اما HLTها به دلیل داشتن تعهدات بدهی قوی‌تر در ساختارشان، امن‌تر هستند. خرید‌های اهرمی (LBOs) نمونه‌ای از معاملات با اهرم بالا هستند.معاملات با اهرم بالا اغلب شامل نوعی بازسازی بدهی هستند، صرف نظر از اینکه هدف تأمین مالی چیست. این امر صرفاً به این دلیل است که سطح بدهی موجود شرکت باید برای هر شانسی برای موفقیت آینده مورد بررسی قرار گیرد. نتیجه نهایی معمولاً یک ساختار بدهی پیچیده با انواع مختلف بدهی‌های تبعی است. در نهاد بازسازی‌شده، وام‌دهندگان پشت معاملات با اهرم بالا اغلب در نهایت سهام مالکیت در شرکت جدید را به دست می‌آورند.
راهنمایی برای معاملات با اهرم بالا
راهنمایی برای معاملات با اهرم بالا توسط دفتر کنترل ارز ایالات متحده (OCC)، هیئت مدیره فدرال رزرو و شرکت بیمه سپرده فدرال تعیین می‌شود. OCC به طور کلی یک معامله با اهرم بالا را به عنوان معامله‌ای در نظر می‌گیرد که اهرم پس از تأمین مالی وام‌گیرنده، هنگامی که با نسبت بدهی به دارایی‌ها، بدهی به حقوق صاحبان سهام و جریان نقدی به کل بدهی اندازه‌گیری می‌شود، به طور قابل توجهی از هنجارهای صنعت برای اهرم فراتر می‌رود. بسته به ویژگی‌های صنعت مورد نظر، معیارهای سفارشی صنعت می‌توانند جایگزین این معیارهای گسترده‌تر شوند.
برای اینکه یک وام به عنوان HLT تعریف شود، به طور کلی باید ترکیبی از شرایط زیر را داشته باشد:
- درآمدهای حاصل از خریدها، تملک‌ها و بازسازی سرمایه استفاده شود.
- معامله منجر به افزایش قابل توجهی در نسبت اهرم وام‌گیرنده شود. معیارهای صنعت شامل افزایش دو برابری بدهی‌های وام‌گیرنده، که منجر به نسبت اهرم ترازنامه (کل بدهی‌ها/کل دارایی‌ها) بالاتر از 50% یا افزایش نسبت اهرم ترازنامه بیش از 75% می‌شود. سایر معیارها شامل افزایش نسبت‌های اهرم عملیاتی وام‌گیرنده (بدهی به EBITDA یا بدهی ارشد/EBITDA) فراتر از سطوح تعریف‌شده است.
- معاملات توسط عامل سندیکا به عنوان HLT تعیین می‌شوند.
- وام‌گیرنده به عنوان یک شرکت غیر سرمایه‌گذاری با نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام بالا رتبه‌بندی می‌شود.
- قیمت‌گذاری وام نشان دهنده یک شرکت غیر سرمایه‌گذاری است. این به طور کلی شامل مقداری اسپرد بالاتر از نرخ بهره بین بانکی لندن (LIBOR) است که به عنوان تابعی از شرایط بازار نوسان می‌کند.
نظرات کاربران