هزینه تاریخی: تعریف، اصل و نحوه عملکرد آن
هزینه تاریخی معیاری از ارزش است که در حسابداری استفاده میشود. ارزش یک دارایی در ترازنامه به هزینه اصلی آن در زمان تحصیل توسط شرکت ثبت میشود. روش هزینه تاریخی برای داراییهای ثابت در ایالات متحده تحت اصول پذیرفته شده حسابداری (GAAP) استفاده میشود.
نکات کلیدی
- اکثر داراییهای بلندمدت در ترازنامه شرکت به هزینه تاریخی خود ثبت میشوند.
- هزینه تاریخی یکی از اصول اساسی حسابداری است که تحت اصول پذیرفته شده حسابداری (GAAP) ارائه شده است.
- هزینه تاریخی با حسابداری محافظهکارانه همسو است زیرا از اغراق در ارزش یک دارایی جلوگیری میکند.
- داراییهای بسیار نقدشونده میتوانند به ارزش بازار منصفانه ثبت شوند و داراییهای آسیبدیده ممکن است به ارزش بازار منصفانه کاهش یابند.
درک هزینههای تاریخی
اصل هزینه تاریخی یک اصل اساسی حسابداری تحت GAAP ایالات متحده است. اکثر داراییها باید در ترازنامه به هزینه تاریخی خود ثبت شوند، حتی اگر ارزش آنها در طول زمان به طور قابل توجهی افزایش یافته باشد.همه داراییها به هزینه تاریخی نگهداری نمیشوند. اوراق بهادار قابل فروش در ترازنامه به ارزش بازار منصفانه آنها ثبت میشوند و داراییهای نامشهود آسیبدیده از هزینه تاریخی به ارزش بازار منصفانه خود کاهش مییابند.ارزشگذاری داراییها به هزینه تاریخی از اغراق در ارزش دارایی زمانی که افزایش ارزش دارایی ممکن است نتیجه شرایط بیثبات بازار باشد، جلوگیری میکند. اگر دفتر مرکزی اصلی یک شرکت، شامل زمین و ساختمان، در سال ۱۹۲۵ به مبلغ ۱۰۰,۰۰۰ دلار خریداری شده باشد و ارزش بازار مورد انتظار فعلی آن ۲۰ میلیون دلار باشد، دارایی همچنان در ترازنامه به مبلغ ۱۰۰,۰۰۰ دلار ثبت میشود.
استهلاک دارایی
استهلاک دارایی باید برای محاسبه فرسودگی داراییهای بلندمدت مطابق با محافظهکاری حسابداری ثبت شود. داراییهای ثابت مانند ساختمانها و ماشینآلات به طور منظم در طول عمر مفید دارایی استهلاک ثبت میکنند. استهلاک سالانه در طول زمان انباشته میشود و زیر هزینه تاریخی دارایی در ترازنامه ثبت میشود.کسر استهلاک انباشته از هزینه تاریخی منجر به کاهش ارزش خالص دارایی میشود و اطمینان حاصل میکند که هیچ اغراقی در ارزش واقعی دارایی وجود ندارد.
کاهش ارزش دارایی در مقابل هزینه تاریخی
کاهش ارزش ممکن است برای داراییهای خاصی، از جمله داراییهای نامشهود مانند سرقفلی، مستقل از استهلاک دارایی ناشی از فرسودگی فیزیکی در طول دورههای طولانی استفاده، رخ دهد. ارزش بازار منصفانه دارایی با کاهش ارزش دارایی به زیر آنچه در ابتدا در ترازنامه فهرست شده است، سقوط کرده است. هزینه کاهش ارزش دارایی یک هزینه بازسازی معمولی است زیرا شرکتها ارزش داراییهای خاص را دوباره ارزیابی میکنند و تغییرات تجاری ایجاد میکنند.سرقفلی باید حداقل سالانه برای هرگونه کاهش ارزش آزمایش و بررسی شود. اگر ارزش دارایی کمتر از ارزش دفتری باشد، دارایی آسیبدیده تلقی میشود. اگر ارزش آن افزایش یافته باشد، هیچ تغییری در هزینه تاریخی ایجاد نمیشود. کاهش ارزش دارایی بر اساس شرایط فعلی بازار یک روش حسابداری محافظهکارانهتر از حفظ هزینه تاریخی دستنخورده خواهد بود.هنگامی که یک دارایی به دلیل کاهش ارزش دارایی حذف میشود، ضرر مستقیماً سود شرکت را کاهش میدهد.
ارزشگذاری به قیمت بازار در مقابل هزینه تاریخی
عملکرد ارزشگذاری به قیمت بازار به عنوان حسابداری ارزش منصفانه شناخته میشود. داراییهای خاصی به ارزش بازار خود ثبت میشوند. ارزش یک دارایی همانطور که در ترازنامه گزارش شده است، ممکن است با حرکت بازار بالا یا پایین برود. انحراف حسابداری ارزشگذاری به قیمت بازار از اصل هزینه تاریخی برای گزارش داراییهای نگهداریشده برای فروش مفید است.از ارزش بازار دارایی میتوان برای پیشبینی جریان نقدی آتی از فروشهای بالقوه استفاده کرد. یک مثال رایج از داراییهای ارزشگذاری به قیمت بازار شامل اوراق بهادار قابل فروش نگهداریشده برای اهداف معاملاتی است. اوراق بهادار به بالا یا پایین علامتگذاری میشوند تا ارزش واقعی آنها را تحت شرایط بازار مشخص نشان دهند، زیرا بازار نوسان میکند. این امر امکان ارائه دقیقتری از آنچه شرکت در صورت فروش فوری داراییها دریافت میکند، فراهم میکند و برای داراییهای بسیار نقدشونده مفید است.
هزینه تاریخی چیست؟
هزینه تاریخی قیمتی است که برای یک دارایی در زمان خرید آن پرداخت شده است. هزینه تاریخی یک مبنای اساسی در حسابداری است زیرا اغلب در گزارش داراییهای ثابت استفاده میشود. همچنین برای تعیین مبنای سود و زیان بالقوه در واگذاری داراییهای ثابت استفاده میشود.
تفاوت بین هزینه تاریخی و ارزش بازار منصفانه چیست؟
هزینه تاریخی ارزش نقدی یا معادل نقدی یک دارایی در زمان تحصیل آن است. ارزش بازار منصفانه ارزش فعلی آن دارایی است. اگر شخصی ۱۰ سال پیش یک هکتار زمین را به مبلغ ۱۰,۰۰۰ دلار خریداری کرده باشد و اکنون ارزش آن زمین ۲۰,۰۰۰ دلار باشد، هزینه تاریخی ۱۰,۰۰۰ دلار و ارزش بازار منصفانه ۲۰,۰۰۰ دلار خواهد بود.
هزینههای تاریخی چگونه در حسابداری استفاده میشوند؟
GAAP ایجاب میکند که داراییهای خاصی با استفاده از روش هزینه تاریخی حسابداری شوند. داراییهای ثابت به هزینه خود در زمان خرید ثبت میشوند. موجودی کالا نیز معمولاً به هزینه تاریخی ثبت میشود، اگرچه ممکن است به ارزش کمتر هزینه یا بازار ثبت شود.
چگونه هزینه تاریخی را محاسبه کنم؟
هزینه تاریخی اغلب به عنوان هزینه نقدی یا معادل نقدی در زمان خرید محاسبه میشود. این شامل قیمت خرید و هرگونه هزینه اضافی متحمل شده برای قرار دادن دارایی در محل و آمادهسازی برای استفاده است.
اصل محافظهکاری چیست؟
اصل محافظهکاری ایجاب میکند که برآوردها، عدم قطعیت و ثبت سوابق مالی باید به گونهای انجام شود که عمداً سلامت مالی یک سازمان را اغراق نکند. هزینه تاریخی یکی از راههای پیروی از اصل محافظهکاری است زیرا شرکتها باید داراییهای خاصی را به هزینه ثبت کنند تا اغراق در ارزش دارایی برای آنها دشوارتر باشد.
نتیجهگیری
هزینه تاریخی ارزش یک دارایی را برای اهداف حسابداری اندازهگیری میکند، اما همه داراییها به این روش نگهداری نمیشوند. اوراق بهادار قابل فروش و داراییهای نامشهود آسیبدیده به ارزش بازار منصفانه خود ثبت میشوند.هزینه تاریخی از اغراق در ارزش یک دارایی در مواردی که افزایش ارزش نتیجه بیثباتی بازار است، جلوگیری میکند. این یکی از اصول اساسی حسابداری است که در ایالات متحده تحت اصول پذیرفته شده حسابداری (GAAP) استفاده میشود.















نظرات کاربران