عرضه اولیه سهام چیست؟

عرضه اولیه سهام (IPO) چیست؟

عرضه اولیه سهام یا IPO، اصطلاحی است برای اولین باری که یک شرکت خصوصی سهام خود را در یک بورس اوراق بهادار به عموم مردم می‌فروشد. این رویداد به این معنی است که شرکت از مالکیت خصوصی به مالکیت عمومی تغییر وضعیت داده است، به همین دلیل است که IPO اغلب به عنوان "عمومی شدن" شناخته می‌شود. این فرصتی برای یک شرکت است تا سرمایه قابل توجهی جمع‌آوری کند - برای مثال، برای کمک به تأمین مالی رشد جدید یا پرداخت بدهی. همچنین به سرمایه‌گذاران خصوصی، مانند بنیانگذاران، سرمایه‌گذاران فرشته و اعضای خانواده، اجازه می‌دهد تا سهام خود را نقد کنند و اغلب سود سرمایه‌گذاری خود را محقق سازند.یک IPO به یکباره اتفاق نمی‌افتد. این اوج یک فرآیند است که طی آن یک بانک سرمایه‌گذاری متعهد پذیره‌نویسی یا گروهی از بانک‌ها به شرکت کمک می‌کنند تا برای IPO آماده شود، مدارک و افشاهای مالی را به کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) ارائه می‌کند، پیش‌نویس اعلامیه پذیره‌نویسی را تهیه می‌کند، برای ایجاد علاقه آن را در یک سفر تبلیغاتی (road show) ارائه می‌کند و موارد بسیار دیگر.

نکات کلیدی

• عرضه اولیه سهام (IPO) به فرآیند عرضه سهام یک شرکت خصوصی به عموم در یک انتشار سهام جدید اشاره دارد.
• شرکت‌ها برای برگزاری IPO باید الزامات بورس‌ها و کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) را برآورده کنند.
• IPOها فرصتی را برای شرکت‌ها فراهم می‌کنند تا از طریق عرضه سهام در بازار اولیه سرمایه به دست آورند.
• شرکت‌ها بانک‌های سرمایه‌گذاری را برای بازاریابی، سنجش تقاضا، تعیین قیمت و تاریخ IPO و موارد دیگر استخدام می‌کنند.
• یک IPO می‌تواند به عنوان یک استراتژی خروج برای بنیانگذاران و سرمایه‌گذاران اولیه شرکت در نظر گرفته شود و سود کامل سرمایه‌گذاری خصوصی خود را محقق سازند.

نحوه عملکرد عرضه اولیه سهام (IPO)

قبل از IPO، یک شرکت خصوصی در نظر گرفته می‌شود. به عنوان یک شرکت خصوصی پیش از IPO، این کسب‌وکار با تعداد نسبتاً کمی از سهامداران از جمله سرمایه‌گذاران اولیه مانند بنیانگذاران، خانواده و دوستان به همراه سرمایه‌گذاران حرفه‌ای مانند سرمایه‌گذاران خطرپذیر یا سرمایه‌گذاران فرشته رشد کرده است.IPO یک گام بزرگ برای یک شرکت است زیرا دسترسی شرکت به جمع‌آوری پول زیادی را فراهم می‌کند. این امر توانایی بیشتری برای رشد و توسعه به شرکت می‌دهد. افزایش شفافیت و اعتبار فهرست شدن سهام نیز می‌تواند عاملی در کمک به شرکت برای به دست آوردن شرایط بهتر هنگام درخواست وام باشد.هنگامی که یک شرکت به مرحله‌ای در فرآیند رشد خود می‌رسد که معتقد است برای الزامات سختگیرانه مقررات SEC به همراه مزایا و مسئولیت‌های سهامداران عمومی به اندازه کافی بالغ شده است، شروع به تبلیغ علاقه خود به عمومی شدن می‌کند.به طور معمول، این مرحله از رشد زمانی رخ می‌دهد که ارزش‌گذاری خصوصی یک شرکت تقریباً به 1 میلیارد دلار رسیده باشد، که به عنوان وضعیت "تک‌شاخ" نیز شناخته می‌شود. با این حال، شرکت‌های خصوصی با ارزش‌گذاری‌های مختلف با اصول قوی و پتانسیل سودآوری اثبات‌شده نیز می‌توانند بسته به رقابت بازار و توانایی آنها در برآورده کردن الزامات فهرست شدن، واجد شرایط IPO شوند.سهام IPO یک شرکت از طریق بررسی دقیق پذیره‌نویسی قیمت‌گذاری می‌شود. هنگامی که یک شرکت عمومی می‌شود، مالکیت سهام خصوصی قبلی به مالکیت عمومی تبدیل می‌شود و سهام سهامداران خصوصی موجود به ارزش قیمت معاملات عمومی تبدیل می‌شود. پذیره‌نویسی سهام همچنین می‌تواند شامل مقررات ویژه‌ای برای مالکیت سهام از خصوصی به عمومی باشد.

مهم

به طور کلی، انتقال از خصوصی به عمومی یک زمان کلیدی برای سرمایه‌گذاران خصوصی است تا سهام خود را نقد کنند و بازده مورد انتظار خود را به دست آورند. سهامداران خصوصی ممکن است سهام خود را در بازار عمومی نگه دارند یا بخشی یا تمام آن را برای کسب سود بفروشند.در همین حال، بازار عمومی فرصت عظیمی را برای میلیون‌ها سرمایه‌گذار باز می‌کند تا سهام شرکت را خریداری کرده و سرمایه را به حقوق صاحبان سهام شرکت تزریق کنند. عموم شامل هر سرمایه‌گذار فردی یا نهادی است که علاقه‌مند به سرمایه‌گذاری در شرکت باشد.به طور کلی، تعداد سهامی که شرکت می‌فروشد و قیمتی که سهام به آن فروخته می‌شود، عوامل ایجاد کننده ارزش جدید حقوق صاحبان سهام شرکت هستند. حقوق صاحبان سهام همچنان نشان دهنده سهام متعلق به سرمایه‌گذاران در زمان خصوصی و عمومی بودن شرکت است، اما با IPO، حقوق صاحبان سهام با پول نقد حاصل از انتشار اولیه به طور قابل توجهی افزایش می‌یابد.

تاریخچه IPOها

اصطلاح "عرضه اولیه سهام (IPO)" برای دهه‌ها یک اصطلاح پرطرفدار در وال استریت و بین سرمایه‌گذاران بوده است. هلندی‌ها به انجام اولین IPO مدرن با عرضه سهام شرکت هند شرقی هلند به عموم مردم اعتبار داده می‌شوند.از آن زمان، IPOها به عنوان راهی برای شرکت‌ها برای جمع‌آوری سرمایه از سرمایه‌گذاران عمومی از طریق انتشار مالکیت سهام عمومی مورد استفاده قرار گرفته‌اند.در طول سال‌ها، IPOها به دلیل روندهای صعودی و نزولی در انتشار شناخته شده‌اند. بخش‌های مختلف نیز به دلیل نوآوری و عوامل مختلف اقتصادی، روندهای صعودی و نزولی در انتشار را تجربه می‌کنند. IPOهای فناوری در اوج رونق دات‌کام به دلیل هجوم استارت‌آپ‌های بدون درآمد برای فهرست شدن در بازار سهام، چند برابر شدند.بحران مالی سال 2008 منجر به سالی با کمترین تعداد IPO شد. پس از رکود پس از بحران مالی سال 2008، IPOها متوقف شدند و برای چند سال پس از آن، فهرست شدن‌های جدید نادر بود. اخیراً، بیشتر هیجان IPO به تمرکز بر اصطلاحاً "تک‌شاخ‌ها" - شرکت‌های نوپایی که ارزش‌گذاری خصوصی آنها به بیش از 1 میلیارد دلار رسیده است - منتقل شده است. سرمایه‌گذاران و رسانه‌ها به شدت در مورد این شرکت‌ها و تصمیم آنها برای عمومی شدن از طریق IPO یا خصوصی ماندن گمانه‌زنی می‌کنند.

فرآیند IPO چیست؟

فرآیند IPO اساساً از دو بخش تشکیل شده است. اولی مرحله پیش از بازاریابی عرضه است، در حالی که دومی خود عرضه اولیه سهام است. هنگامی که یک شرکت به IPO علاقه‌مند می‌شود، با درخواست پیشنهادات خصوصی از متعهدین پذیره‌نویسی تبلیغ می‌کند یا می‌تواند برای ایجاد علاقه، یک بیانیه عمومی نیز منتشر کند.متعهدین پذیره‌نویسی رهبری فرآیند IPO را بر عهده دارند و توسط شرکت انتخاب می‌شوند. یک شرکت ممکن است یک یا چند متعهد پذیره‌نویسی را برای مدیریت بخش‌های مختلف فرآیند IPO به طور مشترک انتخاب کند. متعهدین پذیره‌نویسی در تمام جنبه‌های بررسی دقیق IPO، تهیه اسناد، ثبت، بازاریابی و انتشار دخیل هستند.

مراحل IPO

• پیشنهادات. متعهدین پذیره‌نویسی پیشنهادات و ارزش‌گذاری‌هایی را ارائه می‌کنند که خدمات آنها، بهترین نوع اوراق بهادار برای انتشار، قیمت عرضه، مقدار سهام و بازه زمانی تخمینی برای عرضه در بازار را مورد بحث قرار می‌دهد.
• متعهد پذیره‌نویسی. شرکت متعهدین پذیره‌نویسی خود را انتخاب می‌کند و به طور رسمی از طریق یک قرارداد پذیره‌نویسی با شرایط پذیره‌نویسی موافقت می‌کند.
• تیم. تیم‌های IPO تشکیل می‌شوند که شامل متعهدین پذیره‌نویسی، وکلا، حسابداران رسمی (CPAs) و متخصصان کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) هستند.
• مستندات. اطلاعات مربوط به شرکت برای مستندات مورد نیاز IPO جمع‌آوری می‌شود. بیانیه ثبت S-1 سند اصلی ثبت IPO است. این سند دارای دو بخش است - اعلامیه پذیره‌نویسی و اطلاعات ثبت خصوصی. بیانیه S-1 شامل اطلاعات مقدماتی در مورد تاریخ مورد انتظار ثبت است و اغلب در طول فرآیند پیش از IPO مورد بازبینی قرار می‌گیرد. اعلامیه پذیره‌نویسی موجود نیز به طور مداوم بازبینی می‌شود.
• بازاریابی و به‌روزرسانی‌ها. مواد بازاریابی برای پیش از بازاریابی انتشار سهام جدید ایجاد می‌شود. متعهدین پذیره‌نویسی و مدیران، انتشار سهام را برای تخمین تقاضا و تعیین قیمت نهایی عرضه بازاریابی می‌کنند. متعهدین پذیره‌نویسی می‌توانند در طول فرآیند بازاریابی، تحلیل مالی خود را بازبینی کنند. این می‌تواند شامل تغییر قیمت IPO یا تاریخ انتشار به تشخیص آنها باشد. شرکت‌ها اقدامات لازم را برای برآورده کردن الزامات خاص عرضه سهام عمومی انجام می‌دهند. شرکت‌ها باید هم الزامات فهرست شدن در بورس و هم الزامات SEC برای شرکت‌های عمومی را رعایت کنند.
• هیئت مدیره و فرآیندها. یک هیئت مدیره تشکیل دهید و اطمینان حاصل کنید که فرآیندهای گزارش‌دهی اطلاعات مالی و حسابداری قابل حسابرسی به صورت فصلی وجود دارد.
• سهام منتشر شده. شرکت سهام خود را در تاریخ IPO منتشر می‌کند. سرمایه حاصل از انتشار اولیه به سهامداران به صورت نقد دریافت شده و به عنوان حقوق صاحبان سهام در ترازنامه ثبت می‌شود. متعاقباً، ارزش سهام در ترازنامه به طور جامع به ارزش حقوق صاحبان سهام شرکت به ازای هر سهم بستگی پیدا می‌کند.
• پس از IPO. ممکن است برخی از مقررات پس از IPO وضع شود. متعهدین پذیره‌نویسی ممکن است بازه زمانی مشخصی برای خرید مقدار اضافی سهام پس از تاریخ عرضه اولیه سهام (IPO) داشته باشند. در همین حال، برخی از سرمایه‌گذاران ممکن است مشمول دوره‌های سکوت (quiet periods) شوند.

مزایا و معایب IPO

هدف اصلی IPO جمع‌آوری سرمایه برای یک کسب‌وکار است. همچنین می‌تواند مزایا و معایب دیگری نیز داشته باشد.

مزایا

یکی از مزایای کلیدی این است که شرکت برای جمع‌آوری سرمایه به سرمایه‌گذاری از کل عموم سرمایه‌گذار دسترسی پیدا می‌کند. این امر معاملات آسان‌تر اکتساب (تبدیل سهام) را تسهیل می‌کند و قرار گرفتن شرکت در معرض دید عموم، اعتبار و وجهه عمومی آن را افزایش می‌دهد، که می‌تواند به فروش و سود شرکت کمک کند.افزایش شفافیتی که با گزارش‌دهی فصلی اجباری همراه است، معمولاً می‌تواند به یک شرکت کمک کند تا شرایط استقراض اعتباری مطلوب‌تری نسبت به یک شرکت خصوصی دریافت کند.

معایب

1 به طور عمومی فاش کند که می‌تواند به رقبا کمک کند.رهبری و حاکمیت سفت و سخت توسط هیئت مدیره می‌تواند حفظ مدیران خوبی را که مایل به پذیرش ریسک هستند، دشوارتر کند. خصوصی ماندن همیشه یک گزینه است. شرکت‌ها ممکن است به جای عمومی شدن، پیشنهادات خرید را نیز درخواست کنند. علاوه بر این، ممکن است برخی از جایگزین‌هایی وجود داشته باشد که شرکت‌ها می‌توانند آنها را بررسی کنند.

مزایا

• امکان جمع‌آوری وجوه اضافی در آینده از طریق عرضه‌های ثانویه
• جذب و حفظ مدیریت بهتر و کارمندان ماهر از طریق مشارکت سهام نقدشونده (به عنوان مثال، ESOPs)
• IPOها می‌توانند هزینه سرمایه کمتری را هم برای سهام و هم برای بدهی برای یک شرکت فراهم کنند.

معایب

• هزینه‌های قابل توجه قانونی، حسابداری و بازاریابی ایجاد می‌شود که بسیاری از آنها مداوم هستند.
• افزایش زمان، تلاش و توجه مورد نیاز مدیریت برای گزارش‌دهی
• از دست دادن کنترل و مشکلات نمایندگی قوی‌تر

جایگزین‌های IPO

فهرست مستقیم

فهرست مستقیم زمانی است که IPO بدون هیچ متعهد پذیره‌نویسی انجام می‌شود. فهرست‌های مستقیم از فرآیند پذیره‌نویسی صرف نظر می‌کنند، به این معنی که اگر عرضه به خوبی پیش نرود، ناشر ریسک بیشتری دارد، اما ناشران همچنین ممکن است از قیمت سهام بالاتر سود ببرند. عرضه مستقیم معمولاً فقط برای شرکتی با یک برند شناخته شده و یک کسب‌وکار جذاب امکان‌پذیر است.

حراج هلندی

در حراج هلندی، قیمت IPO تعیین نمی‌شود. خریداران بالقوه می‌توانند برای سهامی که می‌خواهند و قیمتی که مایل به پرداخت آن هستند، پیشنهاد دهند. سهام موجود سپس به پیشنهاددهندگانی که مایل به پرداخت بالاترین قیمت بوده‌اند، تخصیص داده می‌شود.

سرمایه‌گذاری در IPO

هنگامی که یک شرکت تصمیم به جمع‌آوری پول از طریق IPO می‌گیرد، این کار تنها پس از بررسی و تحلیل دقیق صورت می‌گیرد تا این استراتژی خروج خاص، بازده سرمایه‌گذاران اولیه را به حداکثر برساند و بیشترین سرمایه را برای کسب‌وکار جمع‌آوری کند. بنابراین، هنگامی که تصمیم IPO اتخاذ می‌شود، چشم‌انداز رشد آتی احتمالاً بالا خواهد بود و بسیاری از سرمایه‌گذاران عمومی برای به دست آوردن سهام برای اولین بار صف خواهند کشید. IPOها معمولاً با تخفیف ارائه می‌شوند تا فروش تضمین شود، که آنها را جذاب‌تر می‌کند، به ویژه هنگامی که خریداران زیادی را از انتشار اولیه جذب می‌کنند.در ابتدا، قیمت IPO معمولاً توسط متعهدین پذیره‌نویسی از طریق فرآیند پیش از بازاریابی آنها تعیین می‌شود. در اصل، قیمت IPO بر اساس ارزش‌گذاری شرکت با استفاده از تکنیک‌های بنیادی تعیین می‌شود. رایج‌ترین تکنیک مورد استفاده، جریان نقدی تنزیل‌شده است که ارزش فعلی خالص جریان‌های نقدی مورد انتظار آتی شرکت است.متعهدین پذیره‌نویسی و سرمایه‌گذاران علاقه‌مند این ارزش را بر اساس هر سهم بررسی می‌کنند. سایر روش‌هایی که ممکن است برای تعیین قیمت استفاده شود شامل ارزش حقوق صاحبان سهام، ارزش بنگاه، تعدیلات شرکت‌های قابل مقایسه و موارد دیگر است. متعهدین پذیره‌نویسی تقاضا را در نظر می‌گیرند اما معمولاً برای اطمینان از موفقیت در روز IPO، قیمت را نیز تخفیف می‌دهند.تجزیه و تحلیل مبانی و تکنیک‌های انتشار IPO می‌تواند بسیار دشوار باشد. سرمایه‌گذاران اخبار را دنبال می‌کنند اما منبع اصلی اطلاعات باید اعلامیه پذیره‌نویسی باشد که به محض ثبت بیانیه S-1 توسط شرکت در دسترس قرار می‌گیرد.

کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده. "بیانیه ثبت چیست؟"

اعلامیه پذیره‌نویسی اطلاعات مفید زیادی را ارائه می‌دهد. سرمایه‌گذاران باید توجه ویژه‌ای به تیم مدیریت و نظرات آنها و همچنین کیفیت متعهدین پذیره‌نویسی و جزئیات معامله داشته باشند. IPOهای موفق معمولاً توسط بانک‌های سرمایه‌گذاری بزرگ پشتیبانی می‌شوند که می‌توانند یک انتشار جدید را به خوبی تبلیغ کنند. به طور کلی، مسیر IPO بسیار طولانی است. به این ترتیب، سرمایه‌گذاران عمومی که علاقه نشان می‌دهند می‌توانند اخبار و سایر اطلاعات در حال توسعه را در طول مسیر دنبال کنند تا به ارزیابی بهترین و بالقوه قیمت عرضه کمک کنند.فرآیند پیش از بازاریابی معمولاً شامل تقاضا از سرمایه‌گذاران بزرگ خصوصی معتبر و سرمایه‌گذاران نهادی است که به شدت بر معاملات IPO در روز افتتاحیه آن تأثیر می‌گذارند. سرمایه‌گذاران عمومی تا روز عرضه نهایی وارد عمل نمی‌شوند. همه سرمایه‌گذاران می‌توانند شرکت کنند اما سرمایه‌گذاران فردی به طور خاص باید دسترسی معاملاتی داشته باشند. رایج‌ترین راه برای یک سرمایه‌گذار فردی برای به دست آوردن سهام، داشتن حساب در یک پلتفرم کارگزاری است که خود تخصیصی دریافت کرده و مایل به اشتراک‌گذاری آن با مشتریان خود است.

عملکرد IPOها

عوامل متعددی ممکن است بر بازده IPO تأثیر بگذارد که اغلب توسط سرمایه‌گذاران از نزدیک تحت نظر قرار می‌گیرد. برخی از IPOها ممکن است بیش از حد توسط بانک‌های سرمایه‌گذاری تبلیغ شوند که می‌تواند منجر به زیان اولیه شود. با این حال، اکثر IPOها به دلیل کسب سود در معاملات کوتاه‌مدت با ورود به عموم شناخته می‌شوند. چند نکته کلیدی برای عملکرد IPO وجود دارد.

دوره منع فروش (Lock-Up)

اگر به نمودارهای پس از بسیاری از IPOها نگاه کنید، متوجه خواهید شد که پس از چند ماه، سهام با کاهش شدید مواجه می‌شود. این اغلب به دلیل انقضای دوره منع فروش است. هنگامی که یک شرکت عمومی می‌شود، متعهدین پذیره‌نویسی از افراد داخلی شرکت، مانند مقامات و کارمندان، می‌خواهند که یک قرارداد منع فروش را امضا کنند.قراردادهای منع فروش، قراردادهای قانونی الزام‌آور بین متعهدین پذیره‌نویسی و افراد داخلی شرکت هستند که آنها را از فروش هرگونه سهام برای مدت معینی منع می‌کنند. این دوره می‌تواند از سه تا 24 ماه متغیر باشد. نود روز حداقل دوره ذکر شده در قانون 144 (قانون SEC) است، اما دوره منع فروش تعیین شده توسط متعهدین پذیره‌نویسی می‌تواند بسیار طولانی‌تر باشد. مشکل این است که وقتی دوره‌های منع فروش منقضی می‌شود، به تمام افراد داخلی اجازه فروش سهام خود داده می‌شود. نتیجه این امر هجوم افرادی است که سعی می‌کنند سهام خود را برای تحقق سود خود بفروشند. این عرضه بیش از حد می‌تواند فشار نزولی شدیدی بر قیمت سهام وارد کند.