سود سهام فرانک‌شده نوعی پرداخت سود در استرالیاست که از مالیات مضاعف جلوگیری می‌کند. در این روش، سهام‌دار می‌تواند به‌اندازه اعتبار مالیاتی دریافتی (که به آن اعتبار فرانکینگ گفته می‌شود)، مالیاتی که باید بابت سود پرداخت کند را کاهش دهد. میزان مالیاتی که فرد باید بپردازد، به نرخ مالیات فردی و نرخ مالیات شرکتی که سود را پرداخت می‌کند بستگی دارد.
نکات اصلی:
- سود فرانک‌شده به همراه یک اعتبار مالیاتی پرداخت می‌شود و هدف آن حذف مالیات مضاعف بر سود سهام است.
- سهام‌دار کل مبلغ سود به‌همراه اعتبار فرانکینگ را به‌عنوان درآمد گزارش می‌دهد، اما تنها روی بخش سود مالیات پرداخت می‌کند.
- سودهای فرانک‌شده ممکن است به‌طور کامل (۱۰۰٪) یا جزئی (کمتر از ۱۰۰٪) فرانک شده باشند.
- این نوع سود باعث کاهش فشار مالیاتی بر سرمایه‌گذاران شده و در نتیجه بازارهایی پایدارتر و رقابتی‌تر ایجاد می‌کند.
درک بهتر سود فرانک‌شده:
شرکت‌ها سود سهام را از محل سودهای خود به سهام‌داران پرداخت می‌کنند. این پرداخت‌ها می‌توانند منظم (مثلاً ماهانه، فصلی، شش‌ماهه یا سالانه) یا به‌صورت توزیع‌های خاص و یک‌باره باشند.
از آن‌جا که سود از محل درآمد شرکت پرداخت می‌شود، یعنی قبلاً در سطح شرکت مالیات آن پرداخت شده است. بنابراین منطقی نیست که سهام‌دار دوباره بابت آن سود مالیات فردی پرداخت کند، چون این باعث مالیات مضاعف می‌شود.
با سود فرانک‌شده، شرکت به سهام‌دار اعتبار مالیاتی می‌دهد که نشان می‌دهد بابت آن سود در سطح شرکت مالیات پرداخت شده است. سهام‌دار هنگام گزارش درآمد، هم مبلغ سود و هم اعتبار فرانکینگ را وارد می‌کند، اما فقط روی بخش سود مالیات می‌پردازد. این سودها ممکن است به‌طور کامل فرانک شده باشند یا فقط بخشی از آن مشمول اعتبار مالیاتی باشد.
فرمول محاسبه اعتبار فرانکینگ برای سود کاملاً فرانک‌شده
اگر شرکتی با نرخ مالیات شرکتی ۳۰٪، مبلغ ۱٬۰۰۰ دلار سود سهام پرداخت کند، اعتبار فرانکینگ به این صورت محاسبه می‌شود:
در این حالت، سهام‌دار یک سود کاملاً فرانک‌شده به مبلغ ۱٬۰۰۰ دلار دریافت می‌کند و در صورت‌حساب سود، اعتبار فرانکینگ ۴۲۸٫۵۷ دلار درج می‌شود.
اگر این سود فرانک نمی‌بود، سهام‌دار می‌بایست بر کل مبلغ ۱٬۴۲۸٫۵۷ دلار (۱٬۰۰۰ + ۴۲۸٫۵۷) مالیات پرداخت می‌کرد. اما با اعتبار فرانکینگ، فقط روی ۱٬۰۰۰ دلار مالیات اعمال می‌شود، حتی اگر در اظهارنامه مالیاتی کل مبلغ ۱٬۴۲۸٫۵۷ دلار اعلام شود.
انواع سود فرانک‌شده
دو نوع سود فرانک‌شده وجود دارد: کاملاً فرانک‌شده و نسبتاً فرانک‌شده.
وقتی سهام یک شرکت کاملاً فرانک‌شده باشد، شرکت برای کل سود سهام مالیات پرداخت کرده است. در این صورت، سرمایه‌گذار اعتبار فرانکینگ معادل ۱۰۰٪ مالیات پرداخت‌شده دریافت می‌کند.
اما اگر شرکت به دلایلی مانند زیان‌های سال‌های قبل، از معافیت‌های مالیاتی استفاده کرده باشد، ممکن است مالیات کامل بر سود خود پرداخت نکند. در این حالت، فقط بخشی از سود سهام شامل اعتبار فرانکینگ می‌شود و مابقی بدون اعتبار باقی می‌ماند. به این نوع سود، نسبتاً فرانک‌شده گفته می‌شود و سهام‌دار باید مابقی مالیات را خودش پرداخت کند.
مزایای سود فرانک‌شده
مزایای مالیاتی سود فرانک‌شده برای سرمایه‌گذاران روشن است، اما این نوع سودها برای بازارها و جامعه نیز فوایدی دارند. یکی از دلایل اصلی مخالفت با مالیات مضاعف این است که انگیزه برای سرمایه‌گذاری در شرکت‌های بورسی که سود پرداخت می‌کنند را کاهش می‌دهد. بسیاری از کسب‌وکارهای کوچک از سیستم مالیاتی عبوری استفاده می‌کنند و سرمایه‌گذاران آن‌ها فقط مالیات بر درآمد شخصی می‌پردازند. اما شرکت‌های بزرگ ابتدا مالیات شرکتی پرداخت می‌کنند و بعد سرمایه‌گذارانشان دوباره بابت سود دریافتی مالیات می‌دهند. این مالیات مضاعف، هم از نظر مالی ناعادلانه به‌نظر می‌رسد و هم باعث می‌شود تصمیمات سرمایه‌گذاری دچار انحراف شده و بهره‌وری اقتصادی و درآمدها کاهش پیدا کند.
سودهای فرانک‌شده در بازار سهام نیز مزایای دیگری دارند. به دلیل معایب مالیاتی سودهای فرانک‌نشده، بسیاری از شرکت‌ها تمایل به پرداخت آن‌ها نداشتند. در آمریکا، سهام شرکت‌های رشدی مانند آمازون عملکرد بهتری نسبت به بازار داشتند، چون به‌جای پرداخت سود، سودهای خود را دوباره در کسب‌وکارشان سرمایه‌گذاری می‌کردند. اما شرکت‌هایی که سود پرداخت نمی‌کنند، معمولاً ماهیت پرریسک‌تری دارند و این باعث بی‌ثباتی بیشتر در بازار می‌شود. در بلندمدت، تمرکز صرف بر رشد و سرمایه‌گذاری مجدد، رقابت، بهره‌وری و حق انتخاب مصرف‌کننده را کاهش می‌دهد. سودهای فرانک‌شده با کاهش بار مالیاتی سود، به ایجاد بازارهایی پایدارتر و رقابتی‌تر کمک می‌کنند.
نظرات کاربران