حساب تخصیص چیست؟

تخصیص، عمل کنار گذاشتن پول برای یک هدف خاص است. در حسابداری، این اصطلاح به تفکیک نحوه تقسیم سودهای یک شرکت یا در مورد دولت، حسابی اشاره دارد که نشان‌دهنده وجوهی است که به یک بخش دولتی اختصاص داده شده است. یک شرکت یا دولت وجوهی را تخصیص می‌دهد تا پول نقد را برای نیازهای عملیات تجاری خود اختصاص دهد.

حساب‌های تخصیص چگونه کار می‌کنند؟

در حسابداری عمومی، حساب‌های تخصیص عمدتاً توسط شرکت‌های شراکتی و شرکت‌های با مسئولیت محدود (LLC) تهیه می‌شوند. این حساب‌ها ادامه‌ای از صورت سود و زیان هستند و نشان می‌دهند که چگونه سودهای یک شرکت به سهامداران تخصیص می‌یابد یا برای افزایش ذخایر نشان‌داده‌شده در ترازنامه استفاده می‌شود. یک شرکت ممکن است پول را برای نیازهای کوتاه‌مدت یا بلندمدت تخصیص دهد تا مواردی مانند حقوق کارکنان، تحقیق و توسعه، و سود سهام را تأمین مالی کند.

برای یک شرکت شراکتی، هدف اصلی حساب تخصیص نشان دادن نحوه توزیع سودها بین شرکا است. برای یک شرکت با مسئولیت محدود، حساب تخصیص با سودهای قبل از مالیات شروع می‌شود و سپس مالیات‌های شرکتی و سود سهام را کسر می‌کند تا به سود انباشته برسد.

حساب‌های تخصیص دولتی زمانی وارد عمل می‌شوند که بودجه‌ها را ایجاد می‌کنند. اعتبارات تخصیص از درآمدهای تخمینی حاصل از مالیات‌ها و تجارت کسر شده و به سازمان‌های مربوطه تخصیص داده می‌شوند. اعتبارات در حساب‌های تخصیص که استفاده نشده‌اند ممکن است به سایر سازمان‌ها بازتوزیع شوند یا برای اهداف دیگر استفاده شوند.

تخصیص‌ها برای دولت فدرال ایالات متحده توسط کنگره از طریق کمیته‌های مختلف تعیین می‌شود. سال مالی دولت ایالات متحده از اول اکتبر تا ۳۰ سپتامبر هر سال تقویمی اجرا می‌شود.

نکات کلیدی

• حساب‌های تخصیص نشان می‌دهند که چگونه شرکت‌ها و دولت‌ها وجوه خود را توزیع می‌کنند.
• شرکت‌ها و دولت‌ها وجوه را تخصیص می‌دهند تا پول نقد را برای نیازهای عملیات تجاری اختصاص دهند.
• در حسابداری عمومی، حساب‌های تخصیص عمدتاً توسط شرکت‌های شراکتی و شرکت‌های با مسئولیت محدود تهیه می‌شوند.
• حساب‌های تخصیص دولتی زمانی وارد عمل می‌شوند که بودجه‌ها را ایجاد می‌کنند. اعتبارات تخصیص از درآمدهای تخمینی حاصل از مالیات‌ها و تجارت کسر شده و به سازمان‌های مربوطه تخصیص داده می‌شوند.

نمونه واقعی از حساب‌های تخصیص

سرمایه‌گذاران می‌توانند تخصیص‌های شرکت‌های عمومی را با تحلیل صورت‌های جریان نقدی (CFS) آن‌ها نظارت کنند. صورت جریان نقدی نشان می‌دهد که آیا یک شرکت پول نقد کافی برای پرداخت تعهدات بدهی خود و تأمین هزینه‌های عملیاتی خود تولید می‌کند یا خیر.