تخصیص یک اصطلاح دولتی و تجاری است که به کنار گذاشتن پول برای یک هدف خاص اشاره دارد.
تخصیص زمانی است که پول برای یک هدف خاص کنار گذاشته می‌شود. یک شرکت یا دولت وجوهی را تخصیص می‌دهد تا پول نقد را برای نیازهای عملیات خود اختصاص دهد. تخصیص‌ها برای دولت فدرال ایالات متحده توسط کنگره از طریق کمیته‌های مختلف تعیین می‌شود. یک شرکت ممکن است پول را برای نیازهای کوتاه‌مدت یا بلندمدت، از جمله حقوق کارکنان، تحقیق و توسعه، و سود سهام تخصیص دهد.
نکات کلیدی
- تخصیص، عمل کنار گذاشتن پول برای یک هدف خاص است.
- یک شرکت یا دولت در فرآیندهای بودجه‌بندی خود پول را تخصیص می‌دهد.
- در ایالات متحده، تخصیص‌ها برای دولت فدرال توسط کنگره تعیین می‌شوند.
- سرمایه‌گذاران می‌توانند با تحلیل نحوه تخصیص پول نقد و نتایج آن، چگونگی مدیریت جریان نقدی یک شرکت را ارزیابی کنند.
تخصیص چه اطلاعاتی به ما می‌دهد؟
تخصیص‌ها به ما نشان می‌دهند که چگونه پول یا سرمایه، چه از طریق بودجه دولت فدرال یا استفاده یک شرکت از پول نقد و سرمایه، تخصیص داده می‌شود. تخصیص‌ها توسط دولت‌ها هر سال برای برنامه‌های مختلف فدرال انجام می‌شود. تخصیص‌ها برای شرکت‌ها ممکن است به عنوان تخصیص سرمایه نیز شناخته شوند.
تخصیص همچنین می‌تواند به کنار گذاشتن زمین یا ساختمان برای استفاده عمومی، مانند ساختمان‌های عمومی یا پارک‌ها، اشاره داشته باشد. تخصیص همچنین می‌تواند به زمانی اشاره کند که دولت از طریق حق مالکیت برجسته (eminent domain) اموال خصوصی را تصاحب می‌کند.
تخصیص‌های فدرال
در ایالات متحده، لوایح تخصیص برای هزینه‌های دولت فدرال توسط کنگره تصویب می‌شود. سال مالی دولت از اول اکتبر تا ۳۰ سپتامبر هر سال تقویمی اجرا می‌شود.
هر سال مالی، رئیس‌جمهور ایالات متحده پیشنهادی بودجه به کنگره ارائه می‌دهد. کمیته‌های بودجه در مجلس نمایندگان و سنا سپس از طریق فرآیند قطعنامه بودجه تعیین می‌کنند که بخش اختیاری بودجه چگونه هزینه خواهد شد. این فرآیند تخصیص مقداری پول را به کمیته‌های مختلف تخصیص می‌دهد.
کمیته‌های تخصیص مجلس و سنا پول را بین زیرکمیته‌های مختلف که نماینده وزارتخانه‌هایی هستند که پول را دریافت خواهند کرد، تقسیم می‌کنند. برخی از این وزارتخانه‌ها شامل موارد زیر هستند:
- وزارت کشاورزی
- وزارت دفاع
- وزارت انرژی
- وزارت بازرگانی
- وزارت کار
- وزارت حمل‌ونقل
واقعیت مهم: برنامه‌های فدرال مانند تأمین اجتماعی و مدیکر در دسته هزینه‌های اجباری قرار می‌گیرند و از طریق فرمول خودکار به جای فرآیند تخصیص تأمین مالی می‌شوند.
کنگره همچنین لوایح تخصیص تکمیلی را برای مواردی که نیاز به بودجه ویژه برای بلایای طبیعی و سایر موارد اضطراری دارند، تصویب می‌کند. برای مثال، در دسامبر ۲۰۱۴، کنگره قانون تخصیص‌های تلفیقی و ادامه‌دار ۲۰۱۵ را تصویب کرد. این قانون ۵.۵ میلیارد دلار برای مبارزه با ویروس ابولا در غرب آفریقا و پاسخ‌های اضطراری داخلی به این بیماری تأیید کرد. این قانون همچنین بودجه‌ای برای کنترل ویروس و توسعه درمان‌های بیماری تخصیص داد.
تخصیص‌ها در کسب‌وکار
تخصیص‌های شرکتی نحوه تخصیص وجوه توسط یک شرکت است و می‌تواند شامل بازخرید سهام، سود سهام، بازپرداخت بدهی، و خرید دارایی‌های ثابت باشد. دارایی‌های ثابت اقلامی مانند املاک، کارخانه‌ها، و تجهیزات هستند. به طور خلاصه، نحوه تخصیص هزینه‌های سرمایه‌ای یک شرکت برای سرمایه‌گذاران و چشم‌انداز رشد بلندمدت شرکت مهم است.
شرکت‌کنندگان بازار به دقت نحوه تخصیص پول یا سرمایه‌گذاری پول نقد توسط یک شرکت را نظارت می‌کنند. سرمایه‌گذاران بررسی می‌کنند که آیا یک شرکت پول نقد خود را به طور مؤثر برای ایجاد ارزش برای سهامداران استفاده می‌کند یا در استفاده بیهوده از پول نقد درگیر است که می‌تواند ارزش سهامداران را نابود کند.
نظارت بر تخصیص‌های شرکتی
سرمایه‌گذاران تخصیص‌های شرکتی پول نقد را با تحلیل صورت جریان نقدی شرکت نظارت می‌کنند. صورت جریان نقدی (CFS) نشان می‌دهد که یک شرکت چگونه پول نقد را برای پرداخت تعهدات بدهی خود و تأمین هزینه‌های عملیاتی تولید می‌کند. جریان نقدی یک شرکت به سه فعالیت یا رفتار تقسیم می‌شود:
- فعالیت‌های عملیاتی: شامل منابع و مصارف پول نقد از فعالیت‌های تجاری مانند پول نقد تولیدشده از محصولات یا خدمات یک شرکت است.
- فعالیت‌های سرمایه‌گذاری: شامل منابع و مصارف پول نقد از سرمایه‌گذاری‌های یک شرکت مانند خرید یا فروش یک دارایی است.
- نقدینگی از فعالیت‌های تأمین مالی: این فعالیت شامل منابع پول نقد از سرمایه‌گذاران یا بانک‌ها و همچنین مصارف پول نقد پرداختی به سهامداران است. پرداخت سود سهام، بازخرید سهام، و بازپرداخت اصل بدهی (وام‌ها) در این دسته قرار دارند.
نمونه‌ای از تخصیص‌های شرکتی
در زیر صورت جریان نقدی شرکت اکسون موبیل (XOM) برای دوره سه‌ماهه منتهی به ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۸، همان‌طور که در پرونده 10Q آن گزارش شده است، آورده شده است. صورت جریان نقدی نشان می‌دهد که مدیریت اجرایی اکسون چگونه پول نقد و سود شرکت را تخصیص داده است:
- در بخش فعالیت‌های سرمایه‌گذاری (با رنگ قرمز مشخص شده)، ۱۳.۴۸ میلیارد دلار برای خرید دارایی‌های ثابت یا املاک، کارخانه‌ها، و تجهیزات تخصیص داده شد.
- در بخش فعالیت‌های تأمین مالی (با رنگ سبز مشخص شده)، پول نقد برای بازپرداخت بدهی کوتاه‌مدت به مبلغ ۴.۲۷۹ میلیارد دلار تخصیص یافت.
- همچنین در بخش فعالیت‌های تأمین مالی، سود سهام به سهامداران پرداخت شد (با رنگ آبی مشخص شده) که در مجموع ۱۰.۲۹۶ میلیارد دلار بود.
اینکه استفاده اکسون از پول نقد مؤثر است یا خیر، به عهده سرمایه‌گذاران و تحلیلگران است که بحث کنند، زیرا ارزیابی فرآیند تخصیص پول نقد بسیار ذهنی است. برخی از سرمایه‌گذاران ممکن است بخواهند پول بیشتری به سود سهام تخصیص یابد، در حالی که سرمایه‌گذاران دیگر ممکن است بخواهند اکسون پول را برای سرمایه‌گذاری در آینده خود از طریق خرید و ارتقاء تجهیزات تخصیص دهد.
تخصیص در مقابل سود انباشته تخصیص‌یافته
سود انباشته تخصیص‌یافته، سود انباشته‌ای (RE) است که توسط هیئت مدیره برای یک هدف خاص مشخص شده است. سود انباشته مقدار سودی است که پس از پرداخت سود سهام توسط شرکت باقی می‌ماند. سود انباشته با گذشت زمان جمع می‌شود و می‌تواند در تاریخ بعدی استفاده شود.
سود انباشته تخصیص‌یافته می‌تواند برای اهداف مختلفی از جمله خریدها، کاهش بدهی، بازخرید سهام، و تحقیق و توسعه استفاده شود. ممکن است در هر زمان بیش از یک حساب سود انباشته تخصیص‌یافته وجود داشته باشد. به طور معمول، سود انباشته تخصیص‌یافته فقط برای نشان دادن نیت مدیریت برای استفاده از وجوه برای یک هدف خاص به افراد خارجی استفاده می‌شود.
محدودیت‌های تخصیص
برای سرمایه‌گذاران، صورت جریان نقدی سلامت مالی یک شرکت را نشان می‌دهد، زیرا معمولاً هرچه پول نقد بیشتری برای عملیات تجاری در دسترس باشد، بهتر است. با این حال، تحلیل نحوه خرج شدن پول محدودیت‌هایی دارد. یک سرمایه‌گذار نمی‌داند که آیا خرید یک دارایی ثابت درآمد تولید می‌کند یا زیان ایجاد می‌کند، مگر اینکه خرید به شدت اعلام عمومی شده باشد.
در نتیجه، سرمایه‌گذار تنها می‌تواند استنباط کند که آیا مدیریت به طور مؤثر وجوه خود را تخصیص می‌دهد یا خیر. گاهی اوقات جریان نقدی منفی ناشی از استراتژی رشد یک شرکت به شکل گسترش عملیات آن است.
تخصیص در دولت به چه معناست؟
تخصیص دولتی، عمل کنار گذاشتن وجوه برای مصارف خاص است.
تخصیص در کسب‌وکار به چه معناست؟
تخصیص در کسب‌وکار، نحوه تخصیص سود انباشته و سودهای یک شرکت برای اهداف خاص است.
نمونه‌ای از تخصیص چیست؟
یک شرکت ممکن است وجوهی را برای بازخرید سهام، سود سهام، بازپرداخت بدهی، یا پروژه‌های آینده تخصیص دهد.
نتیجه‌گیری
تخصیص، عمل دولت یا کسب‌وکار برای کنار گذاشتن سرمایه برای خریدهای خاص است. با مطالعه نحوه تخصیص هزینه‌ها و استفاده از پول نقد توسط یک شرکت، یک سرمایه‌گذار می‌تواند تصویر روشنی از نحوه استفاده شرکت از پول نقد خود به دست آورد و درک محکمی از سلامت مالی شرکت کسب کند.
نظرات کاربران