وثیقه داخلی (Bail-In) فرایندی است که به یک مؤسسه مالی در آستانه ورشکستگی کمک می‌کند با الزام به لغو بدهی‌های بدهکار به بستانکاران و سپرده‌گذاران. وثیقه داخلی نقطه مقابل وثیقه خارجی (Bailout) است که شامل نجات یک مؤسسه مالی توسط طرف‌های خارجی، معمولاً دولت‌ها، با استفاده از پول مالیات‌دهندگان برای تأمین مالی است.
وثیقه‌های خارجی به جلوگیری از زیان بستانکاران کمک می‌کنند، در حالی که وثیقه‌های داخلی بستانکاران را ملزم به پذیرش زیان می‌کنند.
درک وثیقه داخلی
وثیقه‌های داخلی و خارجی از ضرورت به وجود می‌آیند، نه از انتخاب. هر دو گزینه‌هایی برای کمک به مؤسسات در بحران ارائه می‌دهند. وثیقه‌های خارجی در بحران مالی 2008 ابزار قدرتمندی بودند، اما وثیقه‌های داخلی نیز جایگاه خود را دارند.
سرمایه‌گذاران و سپرده‌گذاران در یک مؤسسه مالی مشکل‌دار ترجیح می‌دهند سازمان را حلال نگه دارند تا اینکه با جایگزین از دست دادن کل ارزش سرمایه‌گذاری‌ها یا سپرده‌های خود در یک بحران مواجه شوند. دولت‌ها نیز ترجیح می‌دهند اجازه ندهند یک مؤسسه مالی ورشکست شود، زیرا ورشکستگی در مقیاس بزرگ می‌تواند احتمال مشکلات سیستمیک برای بازار را افزایش دهد. این ریسک‌ها دلیل استفاده از وثیقه‌های خارجی در بحران مالی 2008 بود و مفهوم «بزرگ‌تر از آن که شکست بخورد» منجر به اصلاحات گسترده شد.
الزامات وثیقه داخلی
در حالی که اکثر سرمایه‌گذاران با وثیقه‌های خارجی و کاربردهای آن آشنا هستند، وثیقه‌های داخلی نیز یکی از استراتژی‌های اقتصاددانان هستند. اروپا از آن‌ها برای حل بسیاری از چالش‌های بزرگ خود استفاده کرده است. بانک تسویه بین‌المللی (BIS) نیز به طور علنی درباره نحوه استفاده از وثیقه‌های داخلی، با تمرکز بر ادغام در اتحادیه اروپا، صحبت کرده است. در این سناریوها، وثیقه‌های داخلی می‌توانند در مواردی استفاده شوند که احتمال وثیقه کامل دولتی کم است.
به طور معمول، وثیقه‌های داخلی به یکی از سه دلیل زیر اعمال می‌شوند:
- فروپاشی یک مؤسسه مالی به احتمال زیاد مشکلی سیستمیک ایجاد نمی‌کند و پیامدهای «بزرگ‌تر از آن که شکست بخورد» ندارد.
- دولت منابع مالی لازم برای وثیقه خارجی را در اختیار ندارد.
- چارچوب حل‌وفصل ایجاب می‌کند که از وثیقه داخلی برای کاهش میزان بودجه مالیات‌دهندگان تخصیص‌یافته استفاده شود.
سپرده‌گذاران در ایالات متحده توسط شرکت بیمه سپرده فدرال (FDIC) محافظت می‌شوند که هر حساب بانکی را تا سقف 250,000 دلار بیمه می‌کند. در سناریوی وثیقه داخلی، مؤسسات مالی تنها از مبلغ سپرده‌هایی که بیش از موجودی 250,000 دلار مشتری است استفاده خواهند کرد.
نمونه‌های واقعی وثیقه داخلی
رزولوشن‌های قبرس و اتحادیه اروپا دو نمونه از وثیقه‌های داخلی در عمل ارائه می‌دهند.
آزمایش قبرس
در حالی که عموم مردم پس از رکود بزرگ 2008 با موضوع وثیقه‌های خارجی آشنا شدند، وثیقه‌های داخلی پس از استفاده مقامات دولتی از این استراتژی در قبرس - یک پناهگاه مالیاتی محبوب در خارج از کشور - در سال 2013 توجهات را به خود جلب کردند. همان‌طور که در The National Herald بحث شد، پیامدهای این اقدام این بود که سپرده‌گذاران بدون بیمه (که در اتحادیه اروپا به عنوان افرادی با سپرده‌های بیش از 100,000 یورو تعریف می‌شوند) در بانک قبرس بخش قابل‌توجهی از سپرده‌های خود را از دست دادند.
در مقابل، سپرده‌گذاران سهام بانک دریافت کردند. با این حال، ارزش این سهام با زیان‌های اکثر سپرده‌گذاران برابر نبود.
اتحادیه اروپا
در سال 2018، اتحادیه اروپا شروع به بررسی گنجاندن گسترده‌تر وثیقه‌های داخلی در چارچوب حل‌وفصل خود کرد. در سخنرانی در کنفرانس بین‌المللی IADI-ERC، فرناندو رستوی از بانک تسویه بین‌المللی درباره برنامه‌های وثیقه داخلی بحث کرد. در اتحادیه اروپا، یک چارچوب حل‌وفصل جدید در حال بررسی است که ممکن است به طور بالقوه هم وثیقه‌های داخلی و هم خارجی را شامل شود. وثیقه‌های داخلی در مرحله اول یک رزولوشن دخیل خواهند بود و نیاز به حذف مقدار مشخصی از وجوه قبل از در دسترس قرار گرفتن وجوه وثیقه خارجی دارند.
نکات کلیدی
- وثیقه داخلی به یک مؤسسه مالی در آستانه ورشکستگی با لغو بدهی‌های بدهکار به بستانکاران و سپرده‌گذاران کمک می‌کند.
- وثیقه‌های داخلی و خارجی هر دو طرح‌های حل‌وفصلی هستند که در موقعیت‌های بحرانی استفاده می‌شوند.
- وثیقه‌های خارجی از زیان بستانکاران جلوگیری می‌کنند، در حالی که وثیقه‌های داخلی بستانکاران را ملزم به پذیرش زیان می‌کنند.
- وثیقه‌های داخلی در سراسر جهان برای کاهش بار بر مالیات‌دهندگان به دلیل وثیقه‌های بانکی مورد توجه قرار گرفته‌اند.
نظرات کاربران