در امور مالی، «کال» معمولاً به یکی از دو مفهوم زیر اشاره دارد:
- اختیار خرید (Call Option): یک قرارداد مشتقه که به دارنده آن حق می‌دهد، اما نه الزام، که مقدار مشخصی از یک دارایی پایه را به قیمتی معین در یک بازه زمانی مشخص خریداری کند.
- حراج کال (Call Auction): حراجی که در یک بازه زمانی مشخص انجام می‌شود، جایی که خریداران حداکثر قیمت قابل‌قبول برای خرید و فروشندگان حداقل قیمت رضایت‌بخش برای فروش یک اوراق بهادار در بورس تعیین می‌کنند. تطبیق خریداران و فروشندگان در این فرآیند نقدینگی را افزایش می‌دهد و نوسانات را کاهش می‌دهد. این حراج گاهی به عنوان بازار کال شناخته می‌شود.
«کال» همچنین ممکن است به کنفرانس درآمد یک شرکت یا زمانی که صادرکننده اوراق بدهی، اوراق قرضه خود را بازخرید (کال‌بک) می‌کند، اشاره داشته باشد.
نکات کلیدی
- «کال» می‌تواند به حراج کال یا اختیار خرید اشاره داشته باشد.
- اختیار خرید حقی را به خریدار می‌دهد، اما نه الزام، برای خرید یک دارایی پایه به قیمت تعیین‌شده (قیمت اعمال) در یک بازه زمانی مشخص.
- اختیارهای خرید معمولاً برای حدس و گمان در مورد افزایش قیمت، پوشش ریسک یا نوشتن اختیارهای خرید تحت پوشش استفاده می‌شوند.
- حراج کال نوعی تجارت است که قیمت‌ها در طی یک بازه زمانی مشخص تعیین می‌شوند.
- حراج کال روشی برای تجارت است که در بازارهای غیرنقدینه برای تعیین قیمت اوراق بهادار استفاده می‌شود.
درک اختیارهای خرید
برای اختیارهای خرید، دارایی پایه می‌تواند سهام، اوراق قرضه، ارز خارجی، کالا یا هر ابزار قابل‌معامله دیگر باشد. دارنده اختیار خرید حق دارد، اما نه الزام، که دارایی پایه را به قیمت اعمال مشخص در یک دوره معین خریداری کند. فروشنده یک اختیار گاهی به عنوان نویسنده شناخته می‌شود. فروشنده باید قرارداد را اجرا کند و در صورت اعمال اختیار، دارایی پایه را تحویل دهد.
هنگامی که قیمت اعمال اختیار خرید کمتر از قیمت بازار در تاریخ اعمال باشد، دارنده اختیار می‌تواند از اختیار خود برای خرید دارایی به قیمت اعمال پایین‌تر استفاده کند. اگر قیمت بازار کمتر از قیمت اعمال باشد، اختیار خرید بدون استفاده و بی‌ارزش منقضی می‌شود. یک اختیار خرید همچنین می‌تواند قبل از تاریخ سررسید فروخته شود اگر بر اساس حرکات بازار دارای ارزش ذاتی باشد.
تصویر از سابرینا جیانگ © اینوستوپدیا ۲۰۲۰
اختیار فروش (Put Option) به طور مؤثر متضاد اختیار خرید است. دارنده اختیار فروش حق دارد، اما نه الزام، که دارایی پایه را به قیمت اعمال مشخص و در دوره معین بفروشد. معامله‌گران مشتقات اغلب اختیارهای خرید و فروش را ترکیب می‌کنند تا میزان ریسک خود را افزایش، کاهش یا به طور کلی مدیریت کنند.
مزایای اختیارهای خرید
با یک اختیار خرید، سرمایه‌گذار می‌تواند مقدار زیادی سهام را با هزینه اولیه نسبتاً کمی (پریمیوم اختیار) کنترل کند. این امکان بازده قابل‌توجهی را در صورت افزایش قیمت دارایی پایه فراهم می‌کند. برخلاف خرید مستقیم سهام که نیاز به سرمایه‌گذاری قابل‌توجهی دارد، خرید اختیار خرید امکان قرار گرفتن در معرض حرکات قیمت را با سرمایه‌گذاری اولیه کمتری فراهم می‌کند. به عنوان مثال، یک سهم از سهام هر شرکتی ممکن است ۲۵۰ دلار باشد؛ اما یک اختیار خرید که نماینده یک سهم از سهام است، ممکن است به عنوان مثال به قیمت ۵ دلار خریداری شود.
مزیت دیگر اختیارهای خرید، توانایی محدود کردن ریسک نزولی است. هنگام خرید یک اختیار خرید، حداکثر ضرری که سرمایه‌گذار می‌تواند متحمل شود، پریمیوم پرداختی برای اختیار است. این برخلاف خرید دارایی پایه است، جایی که ضرر می‌تواند در صورت کاهش قابل‌توجه قیمت سهام یا ورشکستگی شرکت قابل‌توجه باشد.
اختیارهای خرید همچنین انعطاف‌پذیری در استراتژی‌های معاملاتی را ارائه می‌دهند. سرمایه‌گذاران می‌توانند از آن‌ها برای پوشش موقعیت‌های موجود، تولید درآمد از طریق اختیارهای خرید تحت پوشش یا حدس و گمان در مورد حرکات کوتاه‌مدت قیمت استفاده کنند. به عنوان مثال، سرمایه‌گذاری که معتقد است قیمت سهام به طور متوسط افزایش خواهد یافت، ممکن است یک اختیار خرید تحت پوشش بفروشد و در حالی که سهام را نگه می‌دارد، درآمد تولید کند.
معایب اختیارهای خرید
یکی از معایب اصلی اختیارهای خرید، ریسک از دست دادن کل پریمیوم پرداختی برای اختیار است. برخلاف مالکیت سهام که ممکن است حتی در صورت کاهش قیمت مقداری ارزش حفظ کند، یک اختیار خرید می‌تواند در صورتی که قیمت دارایی پایه تا قبل از تاریخ انقضا بالاتر از قیمت اعمال نرود، بی‌ارزش منقضی شود. عیب دیگر پیچیدگی مرتبط با تجارت اختیارهاست. برای معامله‌گران بی‌تجربه، این پیچیدگی می‌تواند منجر به سوءتفاهم یا محاسبات نادرست شود که به تصمیم‌گیری‌های معاملاتی ضعیف و زیان‌های احتمالی منجر می‌شود.
اختیارهای خرید همچنین دارای عمر محدودی هستند که می‌تواند در برخی موقعیت‌ها عیب قابل‌توجهی باشد. برخلاف سهام که می‌توانند به طور نامحدود نگه داشته شوند، اختیارهای خرید دارای تاریخ انقضای ثابت هستند. اگر حرکت قیمت مورد انتظار دارایی پایه در این بازه زمانی رخ ندهد، اختیار بی‌ارزش می‌شود. این بدان معناست که سرمایه‌گذاران ممکن است نیاز به صرف تلاش بیشتری برای اختیارات در مقایسه با یک پرتفوی سنتی «خرید و نگه‌داری» داشته باشند.
در نهایت، در حالی که اختیارهای خرید پتانسیل اهرم را ارائه می‌دهند، می‌توانند زیان‌ها را نیز تشدید کنند. اگر سرمایه‌گذار از اختیارات برای اهرم کردن موقعیت خود استفاده کند و بازار برخلاف او حرکت کند، ممکن است زیان‌های قابل‌توجهی نسبت به سرمایه‌گذاری اولیه خود متحمل شود. این بدان معناست که در تئوری، سرمایه‌گذار می‌تواند بیش از سرمایه‌گذاری اولیه خود را از دست بدهد.
اختیارهای خرید در پول (ITM) و خارج از پول (OTM)
اختیارهای خرید در پول (In-the-Money) و خارج از پول (Out-of-the-Money) اصطلاحاتی هستند که برای توصیف رابطه بین قیمت اعمال یک اختیار خرید و قیمت بازار کنونی دارایی پایه استفاده می‌شوند.
یک اختیار خرید زمانی در پول محسوب می‌شود که قیمت بازار دارایی پایه بالاتر از قیمت اعمال اختیار باشد. این بدان معناست که اگر اختیار اعمال شود، بلافاصله برای دارنده اختیار سود ایجاد می‌کند، زیرا او می‌تواند دارایی را به قیمت اعمال پایین‌تر خریداری کرده و به طور بالقوه آن را به قیمت بالاتر بازار بفروشد. اختیارهای خرید خارج از پول دارای قیمت اعمالی هستند که بالاتر از قیمت بازار کنونی دارایی پایه است.
انتخاب بین اختیارهای خرید در پول و خارج از پول به استراتژی و تحمل ریسک سرمایه‌گذار بستگی دارد. اختیارهای خرید در پول معمولاً توسط سرمایه‌گذاران محافظه‌کارتر انتخاب می‌شوند که به دنبال احتمال سود بالاتری هستند، حتی اگر این به معنای پرداخت پریمیوم بالاتر باشد. این اختیارات دارای ارزش ذاتی هستند و کمتر تحت تأثیر کاهش ارزش زمانی قرار می‌گیرند، که آن‌ها را به گزینه‌ای امن‌تر تبدیل می‌کند.
از سوی دیگر، اختیارهای خرید خارج از پول توسط سرمایه‌گذاران تهاجمی‌تر که مایل به پذیرش ریسک بیشتری در ازای پتانسیل بازده بالاتر هستند، ترجیح داده می‌شوند. از آنجا که اختیارات خارج از پول ارزان‌تر هستند، اهرم بیشتری ارائه می‌دهند. با این حال، برای سودآور شدن نیاز به حرکت قیمت (و گاهی حرکت قابل‌توجه قیمت) دارند.
مثال اختیار خرید
فرض کنید یک معامله‌گر یک اختیار خرید با پریمیوم ۲ دلار برای سهام اپل با قیمت اعمال ۱۰۰ دلار خریداری می‌کند. این اختیار قرار است یک ماه بعد منقضی شود. اختیار خرید به او حق می‌دهد، اما نه الزام، که سهام شرکت کوپرتینو را که در زمان نگارش اختیار در قیمت ۱۲۰ دلار معامله می‌شود، یک ماه بعد به قیمت ۱۰۰ دلار خریداری کند. اگر یک ماه بعد سهام اپل کمتر از ۱۰۰ دلار معامله شود، اختیار بی‌ارزش منقضی می‌شود. اما اگر قیمت بالاتر از ۱۰۰ دلار باشد، خریدار اختیار فرصتی برای خرید سهام شرکت به قیمتی ارزان‌تر از قیمت بازار خواهد داشت.
واقعیت مهم
حراج‌های کال معمولاً نقدینگی بیشتری نسبت به بازارهای تجارت پیوسته دارند، در حالی که بازارهای تجارت پیوسته انعطاف‌پذیری بیشتری به شرکت‌کنندگان ارائه می‌دهند.
درک حراج‌های کال
در یک حراج کال، بورس یک بازه زمانی مشخص برای تجارت یک سهام تعیین می‌کند. حراج‌ها در بورس‌های کوچک‌تر با عرضه تعداد محدودی سهام رایج‌تر هستند. همه اوراق بهادار می‌توانند به طور همزمان برای تجارت فراخوانده شوند، یا ممکن است به صورت متوالی معامله شوند. خریداران سهام حداکثر قیمت قابل‌قبول خود را تعیین می‌کنند و فروشندگان حداقل قیمت قابل‌قبول خود را مشخص می‌کنند. همه معامله‌گران علاقه‌مند باید در یک زمان حضور داشته باشند. در پایان دوره فراخوان حراج، اوراق بهادار تا فراخوان بعدی غیرنقدینه است. دولت‌ها گاهی هنگام فروش اسناد خزانه، اسکناس‌ها و اوراق قرضه از حراج‌های کال استفاده می‌کنند.
مهم است به یاد داشته باشید که سفارشات در یک حراج کال، سفارشات قیمتی هستند، به این معنا که شرکت‌کنندگان قیمتی را که مایل به پرداخت آن هستند از قبل مشخص می‌کنند. شرکت‌کنندگان در یک حراج نمی‌توانند میزان زیان یا سود خود را محدود کنند، زیرا سفارشات آن‌ها به قیمتی که در طول حراج به دست می‌آید، برآورده می‌شود.
حراج‌های کال چه زمانی استفاده می‌شوند؟
حراج‌های کال در دوره‌های نوسانات شدید بازار یا زمانی که تجارت برای یک اوراق بهادار خاص متوقف شده است، استفاده می‌شوند. در این موقعیت‌ها، یک حراج کال می‌تواند با جمع‌آوری سفارشات در یک دوره مشخص و سپس تطبیق آن‌ها به قیمتی که منعکس‌کننده توافق واقعی بازار است، به تثبیت بازار کمک کند.
در برخی بازارها، حراج‌های کال همچنین در پایان روز معاملاتی برای تعیین قیمت بسته شدن رسمی یک اوراق بهادار استفاده می‌شوند. این قیمت بسته شدن مهم است زیرا به عنوان نقطه مرجع برای روز معاملاتی بعدی عمل می‌کند. همچنین اغلب در محاسبه شاخص‌ها، ارزش‌های صندوق‌های مشترک و سایر معیارهای مالی استفاده می‌شود.
در نهایت، حراج‌های کال ممکن است در بازارهایی با نقدینگی پایین که تجارت پیوسته ممکن است امکان‌پذیر نباشد، استفاده شوند. در این بازارها، حراج‌های کال در زمان‌های مشخص برنامه‌ریزی می‌شوند تا سفارشات را جمع‌آوری کرده و تجارت را تسهیل کنند. این می‌تواند کشف قیمت را بهبود بخشد و اطمینان دهد که معاملات به قیمتی منصفانه انجام می‌شوند، حتی در یک بازار کمتر فعال.
جایگزین‌های حراج کال
در اینجا روش‌های جایگزین برای حراج کال، هر یک به طور خلاصه توضیح داده شده‌اند:
- تجارت پیوسته: تجارت پیوسته رایج‌ترین روش در بازارهای مالی است که در آن سفارشات خرید و فروش به محض قرار گرفتن در ساعات بازار بلافاصله تطبیق داده می‌شوند. برخلاف حراج‌های کال، تجارت پیوسته کشف قیمت مداوم را فراهم می‌کند اما می‌تواند به نوسانات بیشتری منجر شود.
- حراج هلندی: در یک حراج هلندی، حراج‌گذار با یک قیمت پیشنهادی بالا شروع می‌کند که به تدریج کاهش می‌یابد تا زمانی که یک خریدار قیمت کنونی را بپذیرد یا تا زمانی که به قیمت رزرو از پیش تعیین‌شده برسد. این روش اغلب در انتشار اوراق قرضه دولتی یا در برخی عرضه‌های اولیه عمومی (IPO) استفاده می‌شود.
- حراج مهر و موم‌شده: در یک حراج مهر و موم‌شده، همه شرکت‌کنندگان پیشنهادات خود را بدون اطلاع از پیشنهادات دیگران ارائه می‌دهند. بالاترین پیشنهاد معمولاً برنده می‌شود و برنده مبلغ پیشنهادی خود را پرداخت می‌کند. این روش معمولاً در حراج‌های دولتی برای اوراق خزانه استفاده می‌شود.
- حراج قیمت یکنواخت: یک حراج قیمت یکنواخت مشابه حراج هلندی است اما با تفاوت کلیدی: همه پیشنهاددهندگان موفق همان قیمت را پرداخت می‌کنند که بالاترین قیمتی است که حراج را تسویه می‌کند. این روش اغلب در تخصیص سهام در طول IPO یا در حراج‌های اوراق قرضه استفاده می‌شود.
- حراج قیمت تبعیض‌آمیز: در یک حراج قیمت تبعیض‌آمیز، هر پیشنهاددهنده برنده دقیقاً همان قیمتی را که پیشنهاد داده است، پرداخت می‌کند، نه یک قیمت یکنواخت. این روش معمولاً در حراج‌های برق، مجوزهای طیف و اوراق قرضه دولتی استفاده می‌شود.
مثال حراج کال
فرض کنید قیمت سهام ABC قرار است با استفاده از یک حراج کال تعیین شود. سه خریدار برای سهام وجود دارند—X، Y و Z. X سفارشی برای خرید ۱۰,۰۰۰ سهم ABC به قیمت ۱۰ دلار قرار داده است، در حالی که Y و Z سفارشاتی برای ۵,۰۰۰ سهم و ۲,۵۰۰ سهم به ترتیب به قیمت‌های ۸ دلار و ۱۲ دلار قرار داده‌اند. از آنجا که X بیشترین تعداد سفارش را دارد، او برنده پیشنهاد می‌شود و سهام به قیمت ۱۰ دلار در بورس فروخته می‌شود. Y و Z نیز همان قیمت X را پرداخت خواهند کرد. فرآیند مشابهی می‌تواند برای تعیین قیمت فروش یک سهام استفاده شود.
اختیارهای خرید چگونه کار می‌کنند؟
اختیارهای خرید نوعی قرارداد مشتقه هستند که به دارنده حق می‌دهند، اما نه الزام، که تعداد مشخصی از سهام را به قیمتی از پیش تعیین‌شده، معروف به «قیمت اعمال» اختیار، خریداری کند. اگر قیمت بازار سهام بالاتر از قیمت اعمال اختیار شود، دارنده اختیار می‌تواند اختیار خود را اعمال کند، به قیمت اعمال خرید کند و به قیمت بالاتر بازار بفروشد تا سود را قفل کند. از سوی دیگر، اختیارات فقط برای مدت محدودی وجود دارند. اگر قیمت بازار در آن دوره بالاتر از قیمت اعمال نشود، اختیارات بی‌ارزش منقضی می‌شوند.
خرید یک اختیار خرید به چه معناست؟
سرمایه‌گذاران زمانی به خرید اختیارهای خرید فکر می‌کنند که نسبت به چشم‌انداز سهام پایه خوش‌بین یا «صعودی» باشند. برای این سرمایه‌گذاران، اختیارهای خرید ممکن است راهی جذاب‌تر برای حدس و گمان در مورد چشم‌انداز یک شرکت باشند زیرا اهرمی که ارائه می‌دهند. برای سرمایه‌گذاری که مطمئن است سهام یک شرکت افزایش خواهد یافت، خرید سهام به طور غیرمستقیم از طریق اختیارهای خرید می‌تواند راهی جذاب برای افزایش قدرت خرید باشد.
اختیارهای فروش چیست؟
اختیارهای فروش همزاد اختیارهای خرید هستند و به دارنده حق می‌دهند که دارایی پایه را به قیمت مشخص در زمان یا قبل از انقضا بفروشد (نه خرید).
چگونه یک اختیار خرید را بفروشم؟
اختیارات اغلب در بورس‌ها معامله می‌شوند. اگر شما صاحب یک اختیار هستید، می‌توانید آن را بفروشید تا موقعیت را ببندید. همچنین می‌توانید یک اختیار خرید را «بنویسید» (فروش کنید) تا یک موقعیت کوتاه در بازار بگیرید. اگر قبلاً دارایی پایه را در اختیار داشته باشید، می‌توانید یک اختیار خرید تحت پوشش بنویسید تا بازده را افزایش دهید.
نتیجه‌گیری
اختیارهای خرید به خریدار حق می‌دهند، اما نه الزام، که یک دارایی پایه را به قیمت اعمال مشخص قبل از تاریخ انقضای تعیین‌شده خریداری کند، که اهرم بالقوه و مدیریت ریسک را ارائه می‌دهد. آن‌ها همچنین می‌توانند برای اهداف سوداگرانه استفاده شوند. حراج‌های کال خریداران و فروشندگان را در یک بازار مالی با جمع‌آوری سفارشات در زمان‌های مشخص برای تسویه بازارهای سهام تطبیق می‌دهند.
نظرات کاربران