نسبت CAPE (نسبت شیلر P/E) چیست؟
نسبت CAPE یک معیار ارزش‌گذاری است که از سود واقعی هر سهم (EPS) در یک دوره 10 ساله برای هموارسازی نوسانات سودهای شرکتی که در دوره‌های مختلف چرخه کسب‌وکار رخ می‌دهند، استفاده می‌کند.
نسبت CAPE، مخفف نسبت قیمت به سود تعدیل‌شده چرخه‌ای (Cyclically Adjusted Price-to-Earnings)، توسط پروفسور دانشگاه ییل، رابرت شیلر، رواج یافت. این نسبت به عنوان نسبت شیلر P/E نیز شناخته می‌شود. نسبت P/E یک معیار ارزش‌گذاری است که قیمت یک سهام را نسبت به سود هر سهم شرکت اندازه‌گیری می‌کند. EPS سود یک شرکت تقسیم بر تعداد سهام در گردش است.
نسبت CAPE معمولاً برای شاخص‌های گسترده سهام به کار می‌رود تا ارزیابی کند که آیا بازار کمتر از ارزش واقعی یا بیش از ارزش واقعی است. اگرچه این یک معیار محبوب و پرطرفدار است، چندین متخصص برجسته صنعت کاربرد آن را به عنوان پیش‌بینی‌کننده بازده آینده بازار سهام زیر سؤال برده‌اند.
نکات کلیدی
- نسبت CAPE برای تحلیل عملکرد مالی بلندمدت یک شرکت عمومی با در نظر گرفتن تأثیر چرخه‌های اقتصادی مختلف بر سودهای شرکت استفاده می‌شود.
- نسبت CAPE مشابه نسبت قیمت به سود (P/E) است و برای تعیین اینکه آیا یک سهام بیش از ارزش یا کمتر از ارزش واقعی است، استفاده می‌شود.
- این نسبت تأثیرات اقتصادی را با مقایسه قیمت سهام با میانگین سودهای تعدیل‌شده با تورم در یک دوره 10 ساله در نظر می‌گیرد.
فرمول نسبت CAPE
نسبت CAPE = قیمت سهام / میانگین سودهای تعدیل‌شده با تورم 10 ساله
نسبت CAPE چه چیزی را به شما می‌گوید؟
سودآوری یک شرکت به میزان قابل‌توجهی توسط تأثیرات مختلف چرخه اقتصادی تعیین می‌شود. در دوره‌های گسترش، سودها به طور قابل‌توجهی افزایش می‌یابد زیرا مصرف‌کنندگان پول بیشتری خرج می‌کنند، اما در دوره‌های رکود، مصرف‌کنندگان کمتر خرید می‌کنند، سودها سقوط می‌کنند و ممکن است به زیان تبدیل شوند. در حالی که نوسانات سود برای شرکت‌ها در بخش‌های چرخه‌ای—مانند کالاها و مالی—بسیار بیشتر از شرکت‌ها در بخش‌های دفاعی مانند خدمات عمومی و داروسازی است، تعداد کمی از شرکت‌ها می‌توانند در برابر یک رکود عمیق سودآوری پایداری داشته باشند.
نوسانات در سود هر سهم همچنین منجر به نسبت‌های قیمت به سود (P/E) می‌شود که به طور قابل‌توجهی تغییر می‌کنند. به همین دلیل، بنجامین گراهام و دیوید داد در کتاب تأثیرگذار خود در سال 1934، «تحلیل اوراق بهادار»، توصیه کردند که برای بررسی نسبت‌های ارزش‌گذاری، باید از میانگین سودها در دوره‌ای ترجیحاً هفت یا 10 ساله استفاده شود.
مثال استفاده از نسبت CAPE
نسبت قیمت به سود تعدیل‌شده چرخه‌ای (CAPE) ابتدا در دسامبر 1996 مورد توجه عمومی قرار گرفت، زمانی که رابرت شیلر و جان کمپبل پژوهشی را به فدرال رزرو ارائه کردند که نشان می‌داد قیمت‌های سهام بسیار سریع‌تر از سودها در حال افزایش است. در زمستان 1998، شیلر و کمپبل مقاله پیشگامانه خود با عنوان «نسبت‌های ارزش‌گذاری و چشم‌انداز بلندمدت بازار سهام» را منتشر کردند، که در آن سودهای S&P 500 را با گرفتن میانگین سودهای واقعی در 10 سال گذشته، از سال 1872، هموار کردند.
این نسبت در ژانویه 1997 به رکورد 28 رسید، و تنها نمونه دیگر (در آن زمان) نسبت مشابه بالا در سال 1929 رخ داده بود. شیلر و کمپبل ادعا کردند که این نسبت پیش‌بینی می‌کند که ارزش واقعی بازار در 10 سال آینده 40٪ کمتر از آن زمان خواهد بود. این پیش‌بینی به طور قابل‌توجهی دقیق بود، زیرا سقوط بازار در سال 2008 باعث شد S&P 500 از اکتبر 2007 تا مارس 2009، 60٪ سقوط کند.
نسبت CAPE برای S&P 500 در دهه دوم این هزاره به طور پیوسته افزایش یافت، زیرا بهبود اقتصادی در ایالات متحده شتاب گرفت و قیمت‌های سهام به سطوح بی‌سابقه‌ای رسید. تا ژوئن 2024، نسبت CAPE به 35.49 رسید، در مقایسه با میانگین بلندمدت آن که 16.80 بود. این واقعیت که این نسبت قبلاً تنها در سال‌های 1929 و 2000 از 30 فراتر رفته بود، بحث‌های شدیدی را درباره اینکه آیا ارزش بالای این نسبت به یک اصلاح عمده بازار اشاره دارد، به راه انداخت.
محدودیت‌های نسبت CAPE
منتقدان نسبت CAPE معتقدند که این نسبت چندان مفید نیست زیرا ذاتاً به گذشته نگاه می‌کند، نه به آینده. مشکل دیگر این است که این نسبت به سودهای بر اساس اصول حسابداری پذیرفته‌شده عمومی (GAAP) وابسته است، که در سال‌های اخیر تغییرات قابل‌توجهی داشته‌اند.
در ژوئن 2016، جرمی سیگل از مدرسه وارتون مقاله‌ای منتشر کرد که در آن اظهار داشت پیش‌بینی‌های بازده آینده سهام با استفاده از نسبت CAPE ممکن است به دلیل تغییرات در نحوه محاسبه سودهای GAAP بیش از حد بدبینانه باشند. سیگل گفت که استفاده از داده‌های سود ثابت مانند سودهای عملیاتی یا سودهای شرکتی پس از مالیات NIPA (حساب درآمد و محصول ملی)، به جای سودهای GAAP، توانایی پیش‌بینی مدل CAPE را بهبود می‌بخشد و بازده سهام ایالات متحده را بالاتر پیش‌بینی می‌کند.
CAPE در نسبت CAPE به چه معناست؟
«CAPE» در نسبت CAPE مخفف قیمت به سود تعدیل‌شده چرخه‌ای است. این نسبت همچنین به عنوان نسبت شیلر P/E شناخته می‌شود، که به نام پروفسور دانشگاه ییل، رابرت شیلر، که آن را رواج داد، نام‌گذاری شده است.
نسبت CAPE به چه چیزی اعمال می‌شود؟
نسبت CAPE معمولاً برای شاخص‌های گسترده سهام به کار می‌رود تا ارزیابی کند که آیا بازار کمتر از ارزش واقعی یا بیش از ارزش واقعی است. با این حال، منتقدان معتقدند که این نسبت چندان مفید نیست زیرا ذاتاً به گذشته نگاه می‌کند و به سودهای بر اساس اصول حسابداری پذیرفته‌شده عمومی (GAAP) وابسته است، که در سال‌های اخیر تغییرات قابل‌توجهی داشته‌اند.
نسبت CAPE چه زمانی برای اولین بار توجه عمومی را جلب کرد؟
نسبت CAPE ابتدا در دسامبر 1996 مورد توجه عمومی قرار گرفت، زمانی که رابرت شیلر و جان کمپبل پژوهشی را به فدرال رزرو ارائه کردند که نشان می‌داد قیمت‌های سهام سریع‌تر از سودها در حال افزایش است. آن‌ها این موضوع را در زمستان 1998 با مقاله خود با عنوان «نسبت‌های ارزش‌گذاری و چشم‌انداز بلندمدت بازار سهام» دنبال کردند.
نتیجه‌گیری
نسبت قیمت به سود تعدیل‌شده چرخه‌ای (CAPE) از سود واقعی هر سهم (EPS) در یک دوره 10 ساله برای هموارسازی نوسانات سودهای شرکتی که در دوره‌های مختلف چرخه کسب‌وکار رخ می‌دهند، استفاده می‌کند. این معیار ارزش‌گذاری عملکرد مالی بلندمدت یک شرکت عمومی را با در نظر گرفتن تأثیر چرخه‌های اقتصادی مختلف بر سودهای شرکت تحلیل می‌کند.
نظرات کاربران