مدیریت نقدینگی شامل جمع‌آوری و مدیریت جریان‌های نقدی است که برای افراد و شرکت‌ها اهمیت دارد. نقدینگی یک جزء کلیدی از ثبات مالی یک شرکت و بخشی از پرتفوی ثروت یک فرد است. راه‌حل‌های مدیریت نقدینگی متعددی از بانک‌ها و مؤسسات مالی برای افراد و کسب‌وکارها در دسترس است.
نکات کلیدی
- مدیریت نقدینگی فرآیند مدیریت جریان‌های ورودی و خروجی نقدی است.
- راه‌حل‌های مدیریت نقدینگی متعددی از بانک‌ها و مؤسسات مالی برای افراد و کسب‌وکارها در دسترس است.
- صورت جریان وجوه نقد یک جزء مرکزی در مدیریت جریان نقدی شرکت‌ها است.
راه‌حل‌های مدیریت نقدینگی
نقدینگی یک دارایی اصلی است که افراد و شرکت‌ها برای پرداخت تعهدات و سرمایه‌گذاری از آن استفاده می‌کنند. مدیریت نقدینگی وظیفه‌ای روزانه برای حفظ جریان‌های ورودی و خروجی است. مدیریت نقدینگی مناسب می‌تواند وضعیت مالی و مشکلات نقدینگی یک شرکت یا فرد را بهبود بخشد.
مدیریت نقدینگی شرکتی شامل مدیران کسب‌وکار، خزانه‌داران و مدیران مالی ارشد (CFOها) است. این متخصصان استراتژی‌های مدیریت نقدینگی را پیاده‌سازی و نظارت می‌کنند. بسیاری از شرکت‌ها ممکن است مسئولیت‌های مدیریت نقدینگی خود را به ارائه‌دهندگان خدمات برون‌سپاری کنند تا تعهدات پرداخت را برآورده کنند، پرداخت‌های آینده را برنامه‌ریزی کنند و ثبات را حفظ کنند.
افراد می‌توانند موجودی نقدی خود را برای هزینه‌ها حفظ کنند و در عین حال بازدهی کسب کنند. حساب‌های مدیریت نقدینگی حساب‌های مالی شخصی، از جمله سرمایه‌گذاری، پس‌انداز و حساب‌های جاری را در یک مؤسسه مالی تلفیق می‌کنند.
نکته
یک فرد ممکن است یک حساب بازار پول را به‌عنوان راه‌حل مدیریت نقدینگی انتخاب کند. این حساب‌ها معمولاً نرخ بهره با بازده بالا ارائه می‌دهند اما امکان نوشتن چک را نیز فراهم می‌کنند. برای انتخاب‌های برتر حساب‌های بازار پول، به پیشنهادات Investopedia مراجعه کنید.
گزارش‌دهی شرکتی
چندین معیار کلیدی به‌صورت روزانه، ماهانه، سه‌ماهه و سالانه نظارت و تحلیل می‌شوند. صورت جریان وجوه نقد یک جزء مرکزی در مدیریت جریان نقدی شرکت‌ها است. در حالی که اغلب به‌صورت شفاف به ذینفعان به‌صورت سه‌ماهه گزارش می‌شود، بخش‌هایی از آن معمولاً به‌صورت روزانه به‌صورت داخلی نگهداری و ردیابی می‌شوند. صورت جریان وجوه نقد شامل موارد زیر است:
- نقدینگی دریافت‌شده از حساب‌های دریافتنی (AR)
- نقدینگی پرداخت‌شده برای حساب‌های پرداختنی (AP)
- نقدینگی پرداخت‌شده برای سرمایه‌گذاری
- نقدینگی پرداخت‌شده برای تأمین مالی
صورت جریان وجوه نقد به بخش‌های عملیاتی، سرمایه‌گذاری و تأمین مالی تقسیم می‌شود. بخش عملیاتی فعالیت‌های نقدی معمولاً به شدت بر اساس سرمایه در گردش خالص گزارش‌شده در صورت جریان وجوه نقد به‌عنوان دارایی‌های جاری منهای بدهی‌های جاری شرکت متفاوت است. دو بخش دیگر صورت جریان وجوه نقد، جریان‌های ورودی و خروجی نقدی برای سرمایه‌گذاری و تأمین مالی را گزارش می‌دهند. خط پایانی صورت جریان وجوه نقد نشان می‌دهد که یک شرکت چه مقدار نقدینگی به‌صورت آماده در اختیار دارد.
کنترل‌های داخلی
کنترل‌های داخلی متعددی برای مدیریت و اطمینان از جریان‌های نقدی کارآمد کسب‌وکار استفاده می‌شوند. کنترل‌های داخلی مکانیزم‌های مختلف حسابداری و ممیزی هستند که شرکت‌ها برای اطمینان از رعایت مقررات گزارشگری مالی خود استفاده می‌کنند. قانون ساربانس-اکسلی 2002 مدیران را از نظر قانونی مسئول دقت صورت‌های مالی شرکت‌هایشان می‌داند. ملاحظات جریان نقدی یک شرکت شامل موارد زیر است:
- میانگین طول مدت حساب‌های دریافتنی
- فرآیندهای جمع‌آوری
- حذف حساب‌های دریافتنی غیرقابل وصول
- نقدینگی و نرخ‌های بازده (RoR) در سرمایه‌گذاری‌های معادل نقد
- مدیریت خط اعتباری
- سطوح نقدینگی عملیاتی در دسترس
سرمایه در گردش
جریان‌های نقدی فعالیت‌های عملیاتی به سرمایه در گردش وابسته است که تحت تأثیر تغییرات حساب‌های دریافتنی و پرداختنی قرار می‌گیرد. موجودی‌های سرمایه در گردش نشان می‌دهند که یک شرکت چه مقدار دارایی جاری برای پوشش بدهی‌های جاری خود دارد. دارایی‌های جاری شامل نقدینگی، حساب‌های دریافتنی مورد انتظار در عرض یک سال و موجودی است. بدهی‌های جاری شامل حساب‌های پرداختنی سررسیدشده در عرض یک سال و پرداخت‌های بدهی کوتاه‌مدت سررسیدشده در عرض یک سال است.
فرمول سرمایه در گردش
شرکت‌ها معمولاً تغییر در سرمایه در گردش از یک دوره گزارشگری به دوره بعدی را در بخش عملیاتی صورت جریان وجوه نقد گزارش می‌دهند. اگر شرکتی تغییر خالص مثبت در سرمایه در گردش داشته باشد، دارایی‌های جاری خود را برای پوشش بدهی‌های جاری خود افزایش می‌دهد و در نتیجه نقدینگی کل در خط پایانی را افزایش می‌دهد. تغییر منفی به این معناست که شرکت بدهی‌های جاری خود را افزایش داده است، که توانایی آن برای پرداخت کارآمد آن‌ها و نقدینگی کل در خط پایانی را کاهش می‌دهد.
نسبت‌های نقدینگی
شرکت‌ها نسبت‌های نقدینگی و توان پرداخت را در مدیریت نقدینگی نظارت و تحلیل می‌کنند. نسبت‌های توان پرداخت به توانایی شرکت برای برآوردن تمام تعهدات خود در بلندمدت نگاه می‌کنند. ذینفعان خارجی این نسبت‌ها را برای اهداف تحلیلی مهم می‌دانند. دو نسبت نقدینگی اصلی برای مدیریت نقدینگی شامل موارد زیر است:
نسبت سریع از فرمول زیر محاسبه می‌شود:
نسبت سریع = (معادل‌های نقدی + اوراق بهادار قابل‌فروش + حساب‌های دریافتنی) ÷ بدهی‌های جاری
نسبت جاری کمی جامع‌تر است و از فرمول زیر محاسبه می‌شود:
نسبت جاری = دارایی‌های جاری ÷ بدهی‌های جاری
چرا مدیریت نقدینگی مهم است؟
مدیریت نقدینگی برای افراد و کسب‌وکارها مهم است زیرا نقدینگی دارایی اصلی است که برای سرمایه‌گذاری و پرداخت بدهی‌ها استفاده می‌شود. یکی از تکنیک‌های مدیریت نقدینگی شامل استفاده از نقدینگی اضافی برای پرداخت خطوط اعتباری با جاروب اعتباری است. مدیریت نقدینگی روشی فعال برای شرکت‌ها و افراد است تا جریان‌های ورودی و خروجی خود را به‌طور مکرر مشاهده کنند و پس‌اندازها و سرمایه‌گذاری‌ها را مدیریت کنند.
آیا حساب‌های مدیریت نقدینگی بیمه‌شده هستند؟
حساب‌های مدیریت نقدینگی ایمن هستند و توسط شرکت حفاظت از سرمایه‌گذاران اوراق بهادار (SIPC) یا شرکت بیمه سپرده فدرال (FDIC) بیمه می‌شوند.
چگونه یک شرکت می‌تواند جریان‌های حساب‌های دریافتنی و پرداختنی را بهبود بخشد؟
چندین کار وجود دارد که یک شرکت می‌تواند برای بهبود کارایی حساب‌های دریافتنی و پرداختنی انجام دهد که در نهایت منجر به سرمایه در گردش بالاتر و جریان نقدی عملیاتی بهتر می‌شود. شرکت‌هایی که با صدور فاکتور فعالیت می‌کنند، می‌توانند روزهای قابل پرداخت را کاهش دهند یا برای پرداخت‌های سریع تخفیف ارائه دهند. فناوری پیشرفته برای مدیریت حساب‌های پرداختنی نیز می‌تواند مفید باشد. شرکت‌ها ممکن است پرداخت‌های خودکار قبوض یا استفاده از سپرده‌های مستقیم حقوق و دستمزد را برای بهبود کارایی هزینه‌های پرداختنی انجام دهند.
نتیجه‌گیری
مدیریت نقدینگی نظارت فعال بر جریان‌های ورودی و خروجی نقدی است. این فرآیند برای افراد و کسب‌وکارها مهم است. مدیریت نقدینگی کارآمد به نهاد اجازه می‌دهد تا پول را در ذخایر خود نگه دارد، تعهدات مالی خود را پرداخت کند و برای توسعه آینده سرمایه‌گذاری کند.
نظرات کاربران