صندوق قابل معامله اهرمی چیست؟

صندوق قابل معامله اهرمی چیست؟

صندوق قابل معامله اهرمی (LETF) نوعی اوراق بهادار است که از مشتقات مالی و بدهی برای تقویت بازده شاخص یا دارایی‌های پایه‌ای که دنبال می‌کند، استفاده می‌کند. برخی از این صندوق‌های اهرمی یا "دنده‌ای"، سهام‌های تکی، بازار کریپتو یا قیمت‌های آتی را دنبال می‌کنند، که می‌تواند یک استراتژی معاملاتی از قبل پرنوسان را به شدت آتش‌زا کند.

در حالی که یک صندوق قابل معامله (ETF) سنتی معمولاً اوراق بهادار موجود در شاخص پایه خود را به‌صورت یک‌به‌یک دنبال می‌کند، یک LETF معمولاً به دنبال نسبت 2:1 یا 3:1 است. این محصولات برای اکثر شاخص‌ها، مانند شاخص نزدک 100 و میانگین صنعتی داو جونز، در دسترس هستند.

نکات کلیدی:

• صندوق‌های قابل معامله اهرمی ابزارهای مالی تخصصی هستند که برای ارائه چند برابر عملکرد روزانه یک شاخص یا دارایی خاص طراحی شده‌اند.
• در حالی که یک ETF سنتی معمولاً اوراق بهادار موجود در شاخص پایه خود را به‌صورت یک‌به‌یک دنبال می‌کند، یک LETF ممکن است به دنبال نسبت 2:1 یا 3:1 باشد.
• اهرم یک شمشیر دو لبه است، زیرا می‌تواند منجر به سودهای قابل‌توجه شود، اما همچنین می‌تواند زیان‌های قابل‌توجهی ایجاد کند.

صندوق قابل معامله اهرمی: اوراق بهاداری که از مشتقات مالی و بدهی برای تقویت بازده یک شاخص یا سایر دارایی‌هایی که دنبال می‌کند، استفاده می‌کند.

هشدار

کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا (SEC) در سال 2006 برای اولین بار اجازه عرضه LETFها را داد. از آن زمان، تحلیلگران بازار نگران تأثیر آن‌ها بر نوسانات کلی بازار بوده‌اند، زیرا می‌توانند نوسانات عمده بازار را تشدید کنند. اما آن‌ها همچنین، همان‌طور که ما در اینجا انجام می‌دهیم، همیشه به سرمایه‌گذاران هشدار می‌دهند که از این صندوق‌ها به‌عنوان سرمایه‌گذاری بلندمدت اجتناب کنند. این صندوق‌ها برای معاملات روزانه طراحی شده‌اند و نتایج آن‌ها در دوره‌های طولانی‌تر غیرقابل‌پیش‌بینی است و می‌تواند زیان‌ها را به‌طور قابل‌توجهی تشدید کند. به همین دلایل، آن‌ها تحت نظارت مستمر نظارتی قرار دارند. قبل از سرمایه‌گذاری در یکی از آن‌ها، اطلاعیه‌ها را بخوانید و مکانیزم این ابزارهای معاملاتی پیچیده را درک کنید.

آشنایی با صندوق‌های قابل معامله اهرمی

صندوق‌های قابل معامله (ETFها) مانند سایر اوراق بهادار در بازار سهام معامله می‌شوند و شامل سبدی از اوراق بهادار هستند. این اوراق می‌توانند از یک شاخص که دنبال می‌کنند، یک موضوع انتخاب‌شده از سهام، یا سهام تکی، مشتقات، اوراق با درآمد ثابت و ارز باشند. برای مثال، ETFهایی که شاخص S&P 500 را دنبال می‌کنند، معمولاً شامل بیش از 500 سهام موجود در S&P 500 هستند. بنابراین، اگر S&P یک درصد حرکت کند، ETF نیز یک درصد حرکت خواهد کرد.

یک LETF که S&P 500 را دنبال می‌کند، از محصولات مالی و بدهی استفاده می‌کند که هر یک درصد سود در S&P را به 2 یا 3 درصد سود تقویت می‌کند. میزان سود به مقدار اهرم استفاده‌شده بستگی دارد. اهرم‌سازی استراتژی سرمایه‌گذاری است که از وجوه قرض‌گرفته‌شده برای خرید قراردادهای آتی و سایر مشتقات استفاده می‌کند تا تأثیر تغییرات قیمت را افزایش دهد. LETFها عمدتاً از قراردادهای آتی، قراردادهای آتی شاخص و توافق‌نامه‌های سوآپ برای تقویت بازده روزانه شاخص، سهام یا سایر دارایی‌های پایه استفاده می‌کنند. این مشتقات برای تعادل‌بندی روزانه موردنیاز LETFها ضروری هستند.

این اهرم می‌تواند در جهت مخالف عمل کند و منجر به زیان‌های تقویت‌شده شود. اگر شاخص پایه یک درصد کاهش یابد، زیان توسط اهرم تشدید می‌شود. سرمایه‌گذاران باید از ریسک‌های LETFها آگاه باشند، زیرا خطر زیان بسیار بالاتر از سرمایه‌گذاری‌های سنتی است. همان‌طور که دی.جی. ابنر در "کتاب راهنمای ETF" اشاره می‌کند، در حالی که سرمایه‌گذاران معمولاً قبل از سرمایه‌گذاری در اوراق بهادار اطلاعیه‌ها و هشدارهای سرمایه‌گذاری را مطالعه نمی‌کنند، سرمایه‌گذاری در LETF قطعاً زمانی نیست که این کار را نادیده بگیرند.

در نهایت، هزینه‌های مدیریت و هزینه‌های تراکنش مرتبط با LETFها می‌توانند بازده صندوق را کاهش دهند. طبق گزارش ETF.com، برای 191 LETF که در بازارهای آمریکا دنبال می‌کند، میانگین نسبت هزینه 1.04 درصد است.

اهرم در صندوق‌های قابل معامله اهرمی

یک LETF از مشتقات برای تقویت قرار گرفتن در معرض یک شاخص خاص یا دارایی هدف (سهام، ارز دیجیتال، کالاها و غیره) استفاده می‌کند. اکثر آن‌ها به جای تقویت بازده ماهانه یا سالانه دارایی‌های هدف، تغییرات روزانه را دنبال می‌کنند و هر روز بازتنظیم می‌شوند. با این حال، دوره‌های بازتنظیم طولانی‌تر، مانند یک ماه، نیز می‌توانند استفاده شوند.

اهرم در LETFها از منابع مختلفی تأمین می‌شود. ابتدا، می‌تواند از قرض گرفتن باشد. برای مثال، صندوقی که قصد دارد دو برابر بازده دارایی‌های هدف را داشته باشد، ممکن است وجوه سرمایه‌گذاری‌شده شما را بگیرد و سپس همان مقدار را قرض کند تا عملاً مقدار سرمایه‌گذاری‌شده را دو برابر کند. LETFها همچنین از مشتقاتی مانند قراردادهای پیش‌فروشی، قراردادهای آتی، سوآپ‌های بازده کل و به‌ندرت گزینه‌ها استفاده می‌کنند:

• قراردادهای آتی: توافق‌نامه‌هایی برای خرید یا فروش یک دارایی با قیمتی از پیش تعیین‌شده در زمانی مشخص هستند. این قراردادها در بورس‌ها معامله می‌شوند و طرفین باید قرارداد را در تاریخ سررسید اجرا کنند.
• قراردادهای پیش‌فروشی: مشابه آتی‌ها، قراردادهای پیش‌فروشی برای معامله دارایی با قیمتی مشخص در آینده هستند. اما برخلاف آتی‌ها، استاندارد نیستند بلکه توافق‌نامه‌های خصوصی قابل‌تنظیم هستند.
• سوآپ‌های بازده کل: یک طرف توافق می‌کند که بازده کل، شامل سود سهام، بهره و سود سرمایه‌ای یک دارایی یا مجموعه‌ای از دارایی‌ها را به طرف دیگر پرداخت کند که نرخ ثابت یا شناوری را پرداخت می‌کند. این روشی برای کسب قرار گرفتن در معرض بازده یک دارایی بدون مالکیت آن است.
• گزینه‌ها: قراردادهای گزینه‌ای به سرمایه‌گذار امکان خرید (گزینه خرید) یا فروش (گزینه فروش) یک دارایی پایه را بدون اجبار به خرید یا فروش اوراق بهادار می‌دهند. قراردادهای گزینه‌ای تاریخ انقضا دارند. آن‌ها اساساً با آتی‌ها و پیش‌فروشی‌ها که تعهداتی برای هر دو طرف ایجاد می‌کنند، متفاوت هستند و از سوآپ‌ها که شامل تبادل جریان‌های نقدی یا بازده هستند، متمایزند.

استفاده از مشتقات برای ایجاد بازده روشی به نام "تکرار مصنوعی" (برخلاف "تکرار فیزیکی" که مستقیماً قرض می‌گیرد) است که معمولاً کارآمدتر از قرض گرفتن برای خرید اوراق بهادار معیار است. در مورد گزینه‌ها، آن‌ها هزینه‌های اولیه‌ای به نام حق بیمه دارند که به سرمایه‌گذاران امکان خرید تعداد زیادی سهام یک اوراق بهادار را می‌دهد. در نتیجه، گزینه‌های لایه‌بندی‌شده با سرمایه‌گذاری‌هایی مانند سهام می‌توانند به سودهای LETFها نسبت به ETFهای سنتی یک‌به‌یک اضافه کنند.

یک صندوق قابل معامله اهرمی معکوس تلاش می‌کند از اهرم خود برای کسب سود زمانی که شاخص پایه در حال کاهش ارزش است استفاده کند. به عبارت دیگر، یک ETF معکوس در حالی که شاخص پایه در حال افت است، افزایش می‌یابد و به سرمایه‌گذاران امکان می‌دهد از بازار نزولی یا کاهش‌های بازار سود ببرند.

هزینه‌های اهرم

علاوه بر هزینه‌های مدیریت و هزینه‌های تراکنش، هزینه‌های دیگری نیز مرتبط با LETFها وجود دارد. این صندوق‌ها هزینه‌های بالاتری نسبت به ETFهای غیراهرمی دارند، زیرا باید حق بیمه‌ها، هزینه‌ها و بهره برای مشتقات و هزینه‌های حاشیه پرداخت شود. بسیاری از LETFها دارای نسبت هزینه 1 درصد یا بیشتر هستند.

با وجود نسبت هزینه‌های بالاتر مرتبط با LETFها، آن‌ها اغلب ارزان‌تر از سایر اشکال حاشیه هستند. معامله با حاشیه شامل وامی است که کارگزار به مشتری می‌دهد تا مشتری بتواند اوراق بهادار را با اوراق بهادار به‌عنوان وثیقه وام خریداری کند. کارگزار همچنین نرخ بهره‌ای برای وام حاشیه دریافت می‌کند.

برای مثال، فروش استقراضی، که شامل قرض گرفتن سهام از کارگزار برای شرط‌بندی روی حرکت نزولی است، می‌تواند هزینه‌هایی به میزان 3 درصد یا بیشتر از مبلغ قرض‌شده داشته باشد. استفاده از حاشیه برای خرید سهام می‌تواند به‌طور مشابه گران باشد و در صورت شروع ضرر موقعیت، می‌تواند منجر به فراخوان حاشیه شود. فراخوان حاشیه زمانی رخ می‌دهد که کارگزار برای تقویت حساب در صورت کاهش ارزش اوراق وثیقه به زیر حداقل مشخص، درخواست پول بیشتری می‌کند.

صندوق‌های قابل معامله اهرمی ابزارهای کوتاه‌مدت هستند

LETFها معمولاً توسط معامله‌گران روزانه استفاده می‌شوند که روی یک شاخص یا مجموعه‌ای از دارایی‌های هدف گمانه‌زنی می‌کنند. نگه‌داری سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت در LETFها دشوار است زیرا مشتقات استفاده‌شده برای اهرم، سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت نیستند. در نتیجه، معامله‌گران اغلب موقعیت‌های خود را در LETFها برای معاملات روزانه نگه می‌دارند.

این ETFها نباید برای استراتژی‌های بلندمدت استفاده شوند، زیرا به تکنیک‌هایی برای بازده در یک روز معاملاتی وابسته‌اند، نه زمان طولانی‌تر، و بازتنظیم روزانه به این معناست که صندوق نمی‌تواند روی خود بنا شود. اگر به دنبال ETF برای سرمایه‌گذاری بلندمدت هستید، محصولات مالی بی‌شماری برای این استراتژی طراحی شده‌اند.

مزایا و معایب صندوق‌های قابل معامله اهرمی

مزایا

• LETFها پتانسیل سودهای قابل‌توجهی را ارائه می‌دهند که از شاخص یا دارایی‌های دنبال‌شده فراتر می‌روند.
• سرمایه‌گذاران گزینه‌های متنوعی از اوراق بهادار برای معامله با استفاده از LETFها دارند.
• سرمایه‌گذاران می‌توانند با استفاده از LETFهای معکوس در زمان کاهش بازار سود ببرند.

معایب

• LETFها می‌توانند منجر به زیان‌های قابل‌توجهی شوند که از شاخص یا دارایی‌های دنبال‌شده فراتر می‌روند.
• LETFها هزینه‌ها و نسبت هزینه‌های بالاتری نسبت به ETFهای سنتی دارند.
• LETFها سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت نیستند.

مثال واقعی از صندوق قابل معامله اهرمی

صندوق Direxion Daily Financial Bull 3x Shares (FAS) سهام شرکت‌های مالی بزرگ ایالات متحده را نگه می‌دارد. این صندوق دارای نسبت هزینه 0.94 درصد است و اوراق بهاداری را که در شاخص بخش مالی (IXMTR، شاخصی از سهام بخش مالی فهرست‌شده در S&P 500) فهرست شده‌اند، دنبال می‌کند و شامل Berkshire Hathaway (BRK.B)، Visa (V)، JPMorgan Chase & Co. (JPM) و دیگر شرکت‌های بخش مالی است. این LETF قصد دارد سه برابر (3x) بازده حرکات سهام مالی که دنبال می‌کند را به سرمایه‌گذاران ارائه دهد. برای این کار، صندوق در توافق‌نامه‌های سوآپ و اوراق بهادار سرمایه‌گذاری می‌کند.

برای مثال، فرض کنید سرمایه‌گذاری 10,000 دلار در FAS خریداری کرده و سهام مالی پایه در یک روز 1 درصد افزایش یابد؛ FAS در آن روز 3 درصد بازده ارائه می‌دهد. این بدان معناست که سرمایه‌گذاری 10,000 دلاری در پایان روز قبل از هزینه‌ها به 10,300 دلار افزایش می‌یابد.

برعکس، اگر سهام مالی دنبال‌شده در یک روز 2 درصد کاهش یابد، FAS در همان روز 6 درصد کاهش خواهد داشت. بنابراین، سرمایه‌گذاری اولیه 10,000 دلاری قبل از محاسبه هزینه‌ها به 9,400 دلار کاهش می‌یابد.

همان‌طور که این مثال نشان می‌دهد، ضریب اهرم در هر دو جهت عمل می‌کند. شما می‌توانید در زمان عملکرد مثبت سودهای چندبرابری و در زمان کاهش شاخص زیان‌های چندبرابری داشته باشید.

تأثیر بازتنظیم‌های روزانه

مکانیزم بازتنظیم روزانه باعث می‌شود LETFها پرتفوی خود را روزانه تعادل‌بندی کنند تا اهرم خود را حفظ کنند. بنابراین، آن‌ها برای استراتژی خرید و نگهداری مناسب نیستند، زیرا بازده آن‌ها تابعی از حفظ بدهی به حقوق صاحبان سهام در هر صندوق است. این اثر بازتنظیم به ETF اجازه می‌دهد تا اهرم 3x روزانه را دنبال کند، اما می‌تواند باعث شود بازده‌های بلندمدت به‌طور قابل‌توجهی از ترکیب ساده بازده‌های شاخص پایه منحرف شوند.

برای نشان دادن این موضوع، مثالی از چند روز را در نظر بگیرید. فرض کنید شاخص مالی پایه‌ای که FAS دنبال می‌کند، بازده‌های روزانه زیر را دارد:

• روز اول: +1.0%
• روز دوم: -2.0%
• روز سوم: +0.5%

ما باید هر یک از این‌ها را برای بازده مورد انتظار FAS، به ترتیب برای سه روز بالا، سه برابر کنیم:

• روز اول: +3.0%
• روز دوم: -6.0%
• روز سوم: +1.5%

در روز اول، از آنجا که شاخص 1 درصد افزایش یافته، FAS به دنبال ارائه 3 برابر این بازده است. بنابراین سرمایه‌گذاری 10,000 دلاری به 10,300 دلار افزایش می‌یابد. چون شاخص 1 درصد افزایش یافته، بدهی به حقوق صاحبان سهام صندوق به 299 درصد به جای هدف 300 درصد می‌رسد. صندوق باید تعادل‌بندی (بازتنظیم) شود زیرا ارزش پایه 1 درصد افزایش یافته در حالی که بدهی ثابت مانده است (با نادیده گرفتن هزینه‌ها و بهره برای سادگی). صندوق باید وجوه بیشتری قرض کند یا سهام بیشتری بخرد (یا هر دو) تا اهرم را به 300 درصد بازگرداند.

اما در روز دوم، شاخص 2.0 درصد کاهش می‌یابد. بنابراین، FAS بازده 3 × -2% = -6% را هدف قرار می‌دهد. موجودی 10,300 دلار با 6 درصد کاهش به 9,682 دلار می‌رسد. اما چون ارزش سهام صندوق کاهش یافته، بدون بازتنظیم در پایان روز، اهرم به 302 درصد می‌رسد. بنابراین، باید سهام بفروشد، بدهی را بازپرداخت کند یا هر دو را انجام دهد تا نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام را متعادل کند.

در روز سوم، شاخص 0.5 درصد افزایش می‌یابد، بنابراین FAS تلاش می‌کند بازده 3 × 0.5% = 1.5% را ارائه دهد. بنابراین، موجودی از 9,682 دلار به 9,827 دلار می‌رسد، که زیان خالص 1.73 درصد است. صندوق در پایان روز تعادل‌بندی مناسب را انجام می‌دهد.

جمع‌بندی نتایج

در حالی که شاخص در طول سه روز 0.5 درصد کاهش یافته (زیان سه‌روزه -1.5%)، LETF 3x بیش از 1.7 درصد در همان دوره کاهش یافته است به دلیل اثرات تعادل‌بندی روزانه. بنابراین، بازده LETF می‌تواند در شرایط پرنوسان در همان دوره‌ها به‌طور قابل‌توجهی از ضریب ساده بازده‌های شاخص پایه منحرف شود. ترتیب سودها و زیان‌های روزانه به دلیل مکانیزم بازتنظیم روزانه اهمیت دارد.

بنابراین، در حالی که برای استراتژی‌های معاملاتی بسیار کوتاه‌مدت مفید است، LETFهایی مانند FAS به‌طور کلی نباید انتظار داشت که بازده ثابت 3x را در مقایسه با شاخص یا دارایی‌های دنبال‌شده برای دوره‌های طولانی‌تر ارائه دهند.

آیا صندوق‌های قابل معامله اهرمی ایده خوبی هستند؟

بستگی به این دارد که آیا از معامله لذت می‌برید و می‌توانید ریسک افزایش‌یافته زیان را که صندوق‌های اهرمی می‌توانند ایجاد کنند، تحمل کنید. صندوق‌های اهرمی می‌توانند سودها را افزایش دهند، اما همچنین می‌توانند زیان‌ها را نسبت به دارایی‌های پایه افزایش دهند.

صندوق‌های قابل معامله اهرمی 3x چیست؟

یک صندوق قابل معامله اهرمی 3x تلاش می‌کند تا بازده‌های یک شاخص را با حفظ نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام خاص در صندوق، 300 درصد افزایش دهد. وقتی قیمت پایه افزایش می‌یابد، صندوق بازده را تقویت می‌کند. وقتی کاهش می‌یابد، زیان‌ها را تقویت می‌کند.

نتیجه‌گیری

صندوق‌های قابل معامله اهرمی ابزارهای مالی تخصصی هستند که برای ارائه چند برابر عملکرد روزانه یک شاخص یا دارایی خاص طراحی شده‌اند. آن‌ها این کار را با استفاده از مشتقات به‌عنوان اهرم انجام می‌دهند که هم سودها و هم زیان‌ها را تقویت می‌کند. این صندوق‌ها برای معامله‌گران باتجربه و مناسب برای استراتژی‌های معاملاتی کوتاه‌مدت (یعنی درون‌روز) هستند و در سناریوهایی که حرکات قابل‌توجه و سریع بازار انتظار می‌رود، استفاده می‌شوند. با این حال، ماهیت پیچیده آن‌ها و تأثیر تعادل‌بندی روزانه آن‌ها را برای سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت نامناسب می‌کند.

سرمایه‌گذاران باید با احتیاط عمل کنند، زیرا این ETFها ریسک و نوسانات بالاتری نسبت به ETFهای سنتی دارند. به دلیل حساسیت آن‌ها به نوسانات بازار و هزینه‌های مرتبط با عملیاتشان، LETFها باید با درک روشنی از مکانیزم‌ها و تأثیرات بالقوه آن‌ها بر پرتفوی سرمایه‌گذاری استفاده شوند.