به گزارش شبکه اطلاعرسانی طلا و ارز قیمت آتی نفت برنت در معاملات روز جمعه با افتی چشمگیر مواجه شد و با کاهش ۲.۸ درصدی، در سطح ۶۹.۷ دلار برای هر بشکه تثبیت شد. این افت، در پی انتشار گزارشهایی مبنی بر احتمال افزایش تولید از سوی اوپک و متحدانش (اوپکپلاس) رخ داد؛ گزارشی که بازار را شوکه کرد و موجی از فروش را به دنبال داشت.
منابع آگاه از مذاکرات اوپکپلاس اعلام کردهاند که ممکن است توافقی برای افزایش تولید به میزان ۵۴۸ هزار بشکه در روز برای ماه سپتامبر تا روز یکشنبه نهایی شود، هرچند رایزنیها بر سر حجم دقیق این افزایش هنوز ادامه دارد.
تنشهای تجاری و تحریمها، ریسکهای دوگانه بازار
در کنار نگرانی از مازاد عرضه، اعمال تعرفههای تازه از سوی دونالد ترامپ بر واردات از دهها کشور از جمله کانادا، هند و تایوان که قرار است از ۷ اوت اجرایی شوند، بر نگرانیهای اقتصادی دامن زد. این اقدام نشانهای از تشدید جنگ تجاری است و میتواند تقاضای جهانی برای انرژی را در میانمدت تحت فشار قرار دهد.
از سوی دیگر، تهدید ترامپ به اعمال تحریمهای ثانویه ۱۰۰ درصدی بر خریداران نفت روسیه، موجب نگرانی از اختلالات احتمالی در عرضه جهانی شد. در صورت تحقق این تهدید، تا ۲.۷۵ میلیون بشکه در روز از صادرات نفت دریابرد روسیه به بازارهای چین و هند ممکن است دچار اختلال شود.
این وضعیت پیچیده موجب شد اگرچه فشار فروش در بازار بالا بود، اما قیمتها در محدودههایی همچنان حمایتهایی دریافت کنند. همچنین برخی سیگنالها از پیشرفت در توافقهای تجاری و بهبود روابط با چین به کاهش شدت ریزش کمک کرد.
فرار صندوقها از بازار نفت؛ دادههای نگرانکننده
آخرین دادههای منتشرشده از سوی CFTC و ICE حاکی از خروج سنگین سرمایه از بازار نفت است. صندوقهای پوشش ریسک (hedge funds) موقعیتهای خرید خالص خود در نفت برنت را به میزان ۱۱,۳۵۲ قرارداد کاهش دادند و مجموع پوزیشنهای خرید به ۲۲۷,۳۹۳ رسید؛ پایینترین سطح از آوریل.
در بازار نفت خام آمریکا (WTI) نیز وضعیت مشابهی حاکم است: کاهش بیش از ۱۰,۰۰۰ قرارداد و کاهش پوزیشن خالص به ۸۶,۰۸۸. در بازار فرآوردهها نیز دیزل آمریکا کاهش موقعیتهای خالص را تجربه کرد، در حالی که در بازار گازوئیل اروپا بر خلاف جریان بازار، موقعیتهای خرید به ۱۳۲,۱۳۳ قرارداد رسید که بالاترین میزان در سه سال اخیر است.
تحلیل تکنیکال نفت برنت؛ بازی در مرز حساس
از منظر تکنیکال، قیمت نفت برنت در عبور از مقاومت کلیدی ۸۰ دلاری در ۲۳ ژوئن ناکام ماند و همین موضوع باعث تشدید فشار فروش شد. در ماه جولای، قیمت در محدودهی تجمیعی نزدیک به ۶۸ دلار نوسان کرده و همچنان به سطح حمایتی ساختاری در حدود ۶۲.۴۱ دلار، که مربوط به کف قیمتی ماه می (۵۸.۱۶ دلار) است، نزدیک میشود.
از دست رفتن میانگینهای متحرک ۵۰ و ۱۰۰ روزه نیز، احتمال تداوم روند نزولی را تقویت میکند. اگر سطح حمایتی فعلی شکسته شود، حرکت سریع قیمت به سمت ۶۴ دلار محتمل است. در سناریوی مخالف، اگر این حمایت حفظ شود، احتمال برگشت قیمت تا محدودهی کنترلی ۷۲ دلار وجود دارد.
شاخصهای تکنیکال نیز چشمانداز نزولی را تأیید میکنند؛ RSI در سطح ۴۸.۳۲ قرار دارد، که اگرچه در ناحیه خنثی است، اما نشانهای از قدرت خریداران دیده نمیشود. اندیکاتور MACD نیز روند نزولی در حال گسترش را نشان میدهد و اگر تقاضای قوی به بازار بازنگردد، افت بیشتر محتمل است.
ارزیابی بنیادین؛ ارزش یا تله قیمتی؟
با وجود اصلاح اخیر، بخش انرژی در شاخص S&P 500 هنوز نسبت قیمت به درآمد (P/E) معادل ۱۵ دارد که بالاتر از میانگین تاریخی ۱۱ تا ۱۲ است، اما همچنان کمتر از میانگین کل بازار (حدود ۲۶) میباشد. این موضوع، پرسشی قدیمی را دوباره مطرح میکند: آیا بازار نفت اکنون یک فرصت ارزشمند برای خرید است یا تلهای در دل چرخهای با تقاضای ضعیف و ساختاری؟
جمعبندی: نقطه عطف یا پیشدرآمدی بر سقوطی بزرگتر؟
بازار نفت در یک دوراهی سرنوشتساز قرار گرفته است؛ از یکسو تضعیف بنیادهای عرضه و تقاضا، و از سوی دیگر سیگنالهای تکنیکالی هشداردهنده، فضای بازار را تیره کردهاند. با خروج سرمایهگذاران نهادی، افزایش عدمقطعیتهای کلان و ضعف در شاخصهای مومنتوم، احتیاط در تصمیمگیریها بسیار ضروری است.
قیمتهای فعلی میتوانند به عنوان یک نقطهی عطف عمل کنند، یا تنها مقدمهای باشند بر کاهشهای سنگینتر در ماههای آینده.















نظرات کاربران